Zie ook:
Rome, Sienna en Zuid-Frankrijk veroverde hij op zijn stalen ros. Zijn pilsje zet hij even neer. "Wil je een land echt leren kennen, dan moet je dat op de fiets doen. Een tentje en slaapzak is genoeg." Stil tuurt Anton over de atletiekbaan van AV'56 in Goes. "De rit die we nu gaan maken is onvergelijkbaar."
Het is al weer meer dan een jaar geleden dat politieagent Roel Wiersema uit Nunspeet op het idee kwam om naar China te fietsen. Hij heeft uiteindelijk veertien fanatieke fietsende agenten en vier begeleiders om zich heen verzameld. "We willen twee volgauto's regelen. Eén die als kwartiermaker op zoek gaat naar een overnachtingsplek. De andere is er voor de veiligheid bij. Onder de begeleiders zijn een kok en een mecanicien."
Ieder heeft zo zijn eigen beweegreden om mee te gaan. Maar geen van de dienders wil alleen voor zichzelf rijden. Ze gaan fietsen voor Right to Play. Een humanitaire organisatie die alle kinderen ter wereld wil laten sporten en spelen. De agenten hernoemden de fietstocht tot Bike2play. "Dat bekt lekker. Het streven is 250.000 euro bijeen te krijgen."
Dat zijn afhaal-Chinees koud wordt, deert Anton niet. Hij zit op zijn praatstoel. Glunderend: "Op 13 april vertrekken we vanuit het Olympisch Stadion in Amsterdam. Ter voorbereiding heeft iedereen een deel van de organisatie op zich genomen. Behalve het uitzetten van de route moeten ook visa worden aangevraagd." Maandelijks komen ze bijeen om zakelijke dingen te regelen en elkaar goed te leren kennen. "Iedereen steekt anders in elkaar." Afgelopen weekend toerden de agenten tweehonderd kilometer over de Bevelanden, Schouwen en Walcheren. "We hebben normale fietsen en gaan niet racen. Want het is geen wedstrijd. Wel stappen we na Moskou over op dikkere banden, omdat het terrein dan ruiger wordt."
De bagage gaat in de volgauto's. "Klimatologisch is het niet veel anders dan als je door Europa fietst. We hebben geen bijzondere kleding. Wel dragen we een helm."
De route staat al grotendeels vast. "Simpel gezegd volgen we de Transiberië express." Met hun Engels zit het wel snor. "Maar ons Russisch is beroerd", grinnikt Anton. "Mogelijk gaat een student van de Universiteit Groningen mee die Russisch spreekt." Een goede gezondheid is een vereiste. Met zijn wijsvinger omhoog: "En je moet zitvlees hebben." Vier maanden zal hij van huis zijn. "Twee maanden heb ik gespaard via een levensloopregeling. Verder zet ik overuren en vakantiedagen in."
Op 6 augustus hopen de agenten aan te komen in Peking. In gedachte heeft Anton de route nog niet gereden. "Af en toe zoek ik op Google Earth. Dan kijk ik naar Peking of het Rode Plein en denk: daar sta ik straks. Met mijn fietsje. Mijn vrouw komt daar ook naar toe. We willen dan nog meer van China zien. Daarna vliegen we terug." Met een glimlach: "Waaraan ik begin? Geen idee."
'Als ik Peking zie op Google Earth, denk ik: daar sta ik straks met mijn fietsje'



Sorteer reacties
















