Ze zeggen altijd dat je weinig eetlust hebt als je lichaam moet herstellen. Dat geldt voor mij ook. Afvallen doe je in een zware koers als deze sowieso, maar ik merk dat het nu even iets sneller gaat. Het is een valkuil. Aan de ene kant ga ik me niet tegen heug en meug zitten volproppen. Dan wordt het echt een strijd. Aan de andere kant moét je veel eten om aan je broodnodige calorieën te komen. Want we verbranden onderweg nogal wat.
's Ochtend tafel ik niet te zwaar. Dan werk ik vooral melk met havermout, muesli, broodjes, vitamines en vocht in allerlei soorten en maten naar binnen. Twee uur voor de koers neem ik nog wat broodjes met kipfilet, kaas of jam, rijsttaart en koffie of frisdrank. Tijdens de koers moet je natuurlijk ook zorgen dat je goed eet. Dat is nu iets lastiger, omdat elke beweging er één te veel is. En ik ben ook niet zo'n liefhebber van gelletjes en powerbars. Maar ja, je hebt ze echt nodig als je het uiterste van jezelf vergt. Na de koers komen herstelshakes aan bod. Daar zitten ook allerlei voedingssupplementen in. En ik eet dan ook weer de onvermijdelijke rijsttaartjes of muesli met rijstpap.
's Avonds is het eten bijna een feest. Want we hebben een kok mee. Dirk van Schalen heet-ie. Een toppertje. Hij maakte die speciale bolletjestaart voor ons. Ik laat me heel graag door hem verrassen. Hij draait nergens z'n hand voor om. Havermoutpap of kruidenrisotto met een lekker stuk vlees? Hij maakt het allemaal klaar. Nee, Dirk moeten we erin houden. Dat staat wel vast.
Nu ik weer wat meer bij m'n positieven ben, kan ik ook weer wat meer genieten van randzaken. Zo hoorde ik dat ze de mosselman op het havenhoofd in Yerseke een bolletjestrui hebben aangetrokken. Een mooi staaltje humor vind ik dat. En dan dat nummer 'Go Johnny Hoogerland Go' van Torres Blues. Het is niet onze huisfavoriet, maar hij staat wel hoog in onze populariteitspoll.



Sorteer reacties
























