Bij het vernieuwde informatiecentrum over Het Portaal van Vlaanderen in Terneuzen behoort ook een vaartocht in de haven en een bezoek aan de 'kelder' van de basculebrug tot de mogelijkheden.foto Peter Nicolai
Vanaf de voormalige Vlissingse radartoren, nu in Terneuzen in gebruik als uitkijktoren, is het uitzicht adembenemend.
Zie ook:
"Als een schip aanmeert, meldt de schipper zich door de marifoon bij de verkeersleiding en krijgt hij te horen door welke sluis hij moet gaan", vertelt Eggerhout.
Zo begon ook dit middagje Portaal van Vlaanderen, bij het vernieuwde informatiecentrum dat vanmiddag officieel geopend wordt door commissaris van de koningin Karla Peijs.
Aanmelden, staat er bij een informatiezuil nog vóór de ingang. Een ouderwetse telefoonhoorn hangt uitnodigend aan de paal. We luisteren: marifoonverkeer, de verkeersleiding die aanwijzingen geeft aan schippers. Gids Henk Timmer schiet toe om uitleg te geven. Allereerst over de manier waarop het informatiecentrum is ingericht. Namelijk zó, dat de bezoeker als het ware meereist met een schip dat de passage door het Portaal van Antwerpen maakt. Blauwe lijnen op de vloer wijzen de weg en leiden langs informatiepunten die vaak verrassend (interactief) zijn ingericht.
In het halletje vóór de ingang geven computerschermen weer wat de mannen in de regelkamer zien: het Portaal van Vlaanderen. Stipjes bewegen over het water: dat zijn de schepen.
Daarna komt de eigenlijke ingang. Bij de balie worden naast toegangskaartjes ook boeken, fiets- en wandelkaarten verkocht. "De toegang tot het informatiecentrum is gratis", zegt de mevrouw achter de balie vriendelijk. Voor een vaartochtje door het havengebied en een uitstapje met de gids moet wel betaald worden. Alléén de vaartocht of het uitstapje kan ook.
We hadden graag álles gedaan (13,50 euro), maar de boot is net vertrokken. Die vaart maar eens per dag; als er eens heel veel animo is, wil de schipper nog wel over zijn hart strijken en nóg eens door het havengebied varen, tot aan Sluiskil en dan weer terug. Maar vandaag zijn er niet veel mensen. Maar even binnen rondneuzen, dus en later aanhaken bij het uitstapje met de gids. Timmer neemt plaats achter een computer. "Vooral kinderen vinden dit computerspel heel leuk", meldt de voormalige scheepsagent. Op het scherm zijn de sluizen te zien, met verkeer dat erlangs gaat en wachtende en passerende schepen. Het is zaak zo snel mogelijk zo veel mogelijk vracht te laten passeren, legt Timmer uit, terwijl hij verwoed op de knoppen drukt. "Kijk, je kunt het water in de sluizen laten stijgen, je kunt zien hoeveel tonnage je hebt verplaatst. Hier zit het altijd vol. Kinderen spelen vaak wedstrijdjes tegen elkaar."
Elders hangen dikke scheepstouwen die voorbijgangers uitnodigen eraan te trekken. Dan komt er informatie naar voren over de mannen langs de wal, die ervoor zorgen dat de schepen veilig kunnen passeren: de loodsen, de bootsmannen, de havensleepboten en de verkeerscentrale. Een model van een basculebrug laat zien hoe het contragewicht werkt. En zo steken kinderen en volwassenen hier gaandeweg toch flink wat op.
Als de boot met gids Willie Eggerhout is teruggekeerd, sluiten we ons bij hem aan voor een tochtje naar de basculebrug en de uitkijktoren. De basculebrug staat open. Eggerhout leidt ons de kelder in, een trap af, diep onder de grond. Daar staren we veilig vanachter een hek achttien meter de diepte in naar de machtige machinerie van staal, beton en hydrauliek. Het inwendige van de basculebrug. "U heeft geluk", zegt Eggerhout. "Hij gaat zo dicht."
Een bel begint te luiden. Met donderend geraas komt alles in beweging. Langzaam verdwijnt de streep daglicht boven ons, tot de brug weer dicht is. De bel stopt. Boven ons raast nu het verkeer.
Alleen dít al was het waard. Nooit zullen we meer zomaar deze brug over rijden. www.portaalvanvlaanderen.nl telefoon: 0115 - 616268
