Laura Dekker omarmt de mast van haar boot Guppy, meteen na de uitspraak van de rechter. Ze mag de wereld rondzeilen. foto Dirk-Jan Gjeltema
Zie ook:
Ze springt het dek op en knuffelt de mast van haar boot innig. Laura's oma
Riek kijkt toe met tranen in haar ogen. "Ze mag gáán!"
De rechter in Middelburg oordeelde gisteren dat de ouders van het
veertienjarige 'zeilmeisje' mogen beslissen of hun dochter de wereld rond
gaat zeilen. Laura staat daarmee niet langer onder toezicht van Bureau
Jeugdzorg.
Laura bruist van energie, loopt hyperactief en met een glimmend gezicht over
de boot, die in de jachthaven van Den Osse bij Brouwershaven ligt. Ze doet
een dansje met haar hond Spot, die al net zo vrolijk is. "Je moet
helemaal niet blij zijn", fluistert Laura het dier plagend toe. "Ik
moet je nu heel lang missen." Haar telefoon rinkelt bijna non-stop. "Iedereen
wil me feliciteren", zegt ze lachend.
Tussen alle drukte door heeft Laura even tijd om te reageren op de uitspraak
van de rechter. "Ik ben te blij voor woorden", zegt ze nog
enigszins beduusd. "Ik dacht eerst dat het een grapje was, maar dit is
héél cool, echt een last die van me afvalt. Ik moest steeds dingen regelen
voor de Kinderbescherming. Het is best lastig om een jaar lang zó onder druk
te staan. Nu kan ik me met mijn reis bezighouden."
Laura wil deze of volgende week wegvaren. "Mijn vader vaart mee tot
Portugal. Dat wil-ie graag om alles goed te testen. We gaan hier weg als
alles klaar is. Ik hoef alleen de boot nog op te ruimen." Spannend? "Néé,
ik heb er vooral heel erg veel zin in!."
Ze trekt een lange neus naar iedereen die vindt dat een veertienjarige te
jong is om de wereld rond te varen. "Het is onnozel. Iedereen heeft een
eigen ik. Je moet niet kijken naar leeftijd, maar hoe iemand is. Ik ben
opgegroeid met zeilen. Sommige mensen van achttien zouden zo'n reis nog
steeds niet kunnen maken, maar misschien kan iemand van tien het ook wel. Ik
heb de strijd gewonnen. Nu denk ik: lekker puh! Zie je wel dat ik het kan!"
Ook de telefoon van Laura's vader Dick staat roodgloeiend. Hij wordt bedolven
onder media-aandacht. "Het is een pak van mijn hart. Laura heeft er
lang genoeg voor gevochten. Ik heb er ook gemengde gevoelens over. Aan de
ene kant ben ik blij, maar het is natuurlijk niet leuk dat je kind weggaat."
Lees eerdere berichten in het dossier over het zeilmeisje Laura Dekker .
Sorteer reacties
