Buiten dient de lente zich schoorvoetend aan, binnen broeit het bij 33 graden.
Het spreidingsgebied dat initiatiefnemer en eigenaar John Beernaerts voorspiegelt, klinkt imposant. Tot 500 kilometer reizen hebben zijn klanten over voor een duik in het helderblauwe bassin. Een groep Italianen op de parkeerplaats lijkt die bewering te staven. Voor leden van de Zierikzeese club Scaldis is het de tweede keer dat ze naar het complex aan de rand van de Belgische hoofdstad zijn gereden.
Beernaerts bedoelingen met Nemo zijn nobel. In 1996 ontstond bij hem het idee om de voorzieningen voor duikopleidingen in eigen land te verbeteren.
"In België vielen er toen twee tot drie doden per jaar onder beginnende duikers. Dat komt door de omstandigheden. Je begint in een gewoon zwembad en dan ga je naar buiten, in de steengroeve of bij de Zeelandbrug. Dat is koud, vaak donker water met weinig zicht en obstakels. Alles behalve plezierig voor beginnelingen. Terwijl mooi en helder water het beeld is dat je in eerste instantie voor ogen houdt. Ik heb veel gereisd en gemerkt dat je op andere plaatsen van de wereld diepere duiken kunt maken onder veel betere condities. Met die ervaring in mijn achterhoofd, heb ik Nemo ontworpen. Bedoeld voor alle leeftijden, mannen en vrouwen, beginners en gevorderden. Niet alleen voor het Rambo-type. Je kunt hier leren duiken zonder risico (camera's en instructeurs houden alles in de gaten) onder een hoog comfort."
Het zwembad biedt verschillende niveaus, oplopend van 2,5 meter naar 10 tot 33 meter in een speciale schacht.
De ingang van het bassin ligt op de eerste verdieping. Die constructie maakt het mogelijk dat bezoekers van restaurant en bar op de begane grond door een rij dikke ramen de duikbewegingen zien. Op negen en zeven meter diepte zijn een soort grotjes gebouwd, waarin een luchtlaag zit en de ademautomaat even kan worden uitgedaan. Een vreemde gewaarwording in de wetenschap dat je op hetzelfde moment toch nog een behoorlijke bak water boven het hoofd hebt. Een tunnel verbindt het eerste deel van het zwembad met het diepste blok.
Vanuit het hoogste niveau gezien lijkt het hele ontwerp nog het meest op een imposante witte bungalow op de bodem van de oceaan.
Nemo33 werd in mei 2004 in gebruik genomen en trok sindsdien zo'n 150.000 bezoekers, vertelt Beernaerts.
De bak met 2.500.000 liter water wordt constant op temperatuur gehouden met behulp van zonne-energie. De voorziening biedt voldoende warmte om zes maanden per jaar op te kunnen draaien. Van een elektronisch informatiebord in het restaurant valt de actuele zonkracht af te lezen. Op een gemiddelde dag in maart schiet de meter van nul dik de honderdtallen in, zodra de zon maar even een gat in de wolken vindt. Het systeem heeft zo in zes jaar tijd al bijna 230.000 kilowattuur aan energie opgeleverd.
Over twee jaar verwacht Beernaerts uit de kosten te zijn. "Het is heel rendabel." Maar dat kan het ook alleen zijn omdat Nemo in de wijde omtrek uniek is. Plannen voor een nevenvestiging op Schouwen-Duiveland, dat zich met verbeteringen van duiklocaties steeds nadrukkelijker profileert als hét duikgebied in Europa, heeft de Belg dan ook niet. Omgekeerd heeft wethouder Ad Verseput (VVD) wel belangstelling voor een vergelijkbaar duikbassin binnen zijn grenzen, maar dan alleen als particulier initiatief. Het oude zwembad in Zierikzee wordt vervangen. Eind dit jaar wordt duidelijk aan welke eisen de nieuwbouw moet voldoen.
