Rayoncommandant Huib Francke op zijn opgevoerde GTS50 van de 529-generatie.
1/2
In het genre nostalgische fotoboeken neemt Zündapp in Nederland, geschreven door Joop van der Pol, een bijzondere plaats in. Ten eerste door het bijzondere onderwerp: het échte brommertijdperk, dat Van der Pol dateert op 1960-1980. Ten tweede omdat het boek naast overvloedig fotomateriaal al net zo veel tekst en uitleg bevat.
Al zegt Van der Pol in het voorwoord bescheiden dat het geen historisch standaardwerk is, het is moeilijk een onderwerp te bedenken dat in dit boek onbesproken blijft. Ook een hoofdstuk over het gebruik van Zündapps door de politie ontbreekt niet. Zeeland heeft zijn eigen chapiter: 'Zeeuwse rayonagenten reden motorfietsjes met ontheffing'. Daarin zijn verschillende anekdotische verhalen samengebracht. Rinus de Ritter uit Hoek vertelt bijvoorbeeld het verhaal van de gestolen politie-Zündapps. Als technisch controleur bij de gemeentepolitie Terneuzen was hij verantwoordelijk voor het dagelijks onderhoud van zes KS50's die rondreden in de rayons Sluiskil, Hoek, Biervliet, Terneuzen en Zaamslag. In januari 1976 kwamen de rijwindgekoelde SuperSports met beenschilden gloednieuw binnen. Ze haalden makkelijk 90 kilometer per uur, maar toch mochten de rayonagenten er doodleuk op rondrijden zonder rijbewijs. Ze kregen gewoon een ontheffing. Dat kon nog, in die tijd.
Kapot gingen ze nooit, maar na een jaar of tien trouwe dienst werden ze toch afgeschreven en opgeslagen in een onbewaakte bedrijfsloods. Kort daarna werden ze gestolen. "We hadden ze snel terug, want een handelaar in de buurt kreeg ze aangeboden", vertelt De Ritter in Zündapp in Nederland.
Ook de politie Goes had tussen 1970 en 1980 KS50's. Gijs Bonefaas was één van de agenten die de eer had er een te berijden. Eveneens zonder papieren, maar niet zonder opleiding. Die bestond hieruit: "Dan werd je op de Zündapp gezet en moest je vanaf het bureau in het centrum naar de Apparaten- en Ketelfabriek rijden. Een adjudant reed dan in een busje achter je aan. En als je dan bij de AKF nog rechtop zat en niet van de brommer was gekieperd, had je je rijvaardigheid voldoende bewezen."
Belangrijkste taak van de motoragenten: achter opgevoerde brommertjes aan. Kees Landegent, die in 1979 in dienst trad als wijkagent in 's-Heer Arendskerke en 's-Heer Hendrikskinderen, moest wél een rijbewijs halen. Hij verstond dan ook de kunst, een wetsovertreder al rijdend in de kraag te grijpen en tot stilstand te brengen.
Bij de jacht op opgevoerde brommertjes was het wel zo handig als je eigen Zündapp ook wat opgepept was. Rayoncommandant Huif Francke, van rayon Wolphaartsdijk, was zo'n snelle jongen. In het boek zijn verder onder meer hoofdstukken ingeruimd over de brommer in het straatbeeld van 1960 tot 1980; over 'de meisje van Zündapp'; de Amsterdamse scene; de kunst van het opvoeren; Bennie Jolink en het dramatische ongeluk op de Hummelse kermis en de liefde van Surinamers voor de Zündapp. Verder is er aandacht voor Zündapp-rariteiten als de Zündapp-naaimachine en de Janus, ofwel 'de mislukte sprong naar vier wielen'.
Voor de liefhebbers van nu ontbreekt ook een hoofdstuk over restauratie en aanschaf van oldtimers niet, alsmede een technische opsomming van types, nummers en kleuren.
Zündapp in Nederland, door Joop van der Pol. Uitgeverij ASN, Wormerveer. Te koop voor 29,95.
ISBN 978-90-809777-2-3
Sorteer reacties
