Wie in het Zeeuws Archief op zoek gaat naar informatie over zijn voorouders, komt al snel terecht bij Leo Hollestelle.
Hij beheert de genealogische database met informatie, die sinds 2001 kan worden geraadpleegd. "In 2000 openden we een prachtige studiezaal, waar honderd mensen in kunnen. Maar sinds de gegevens via internet op te vragen zijn, is de zaal doordeweeks nauwelijks bezet, terwijl we elke dag zo'n 450 digitale bezoekers hebben. Op dit moment kijken er dertig mensen op Zeeuwen Gezocht."Toch staat er nog altijd maar een beperkt deel op internet. Voor originele stukken en bronnen die nog niet gedigitaliseerd zijn, komen de mensen persoonlijk langs. "Meestal hebben ze via internet al van alles ontdekt hebben en krijgen wij heel gerichte en concrete vragen."
Sommigen komen jarenlang. "Die ken je op den duur met naam en toenaam. Dat zijn de beste; je hebt er geen kind aan." Neem Sjaak de Wee. Zijn vrouw Appolonia verzamelde stambomen van Europese koninklijke families en toen een neef uit Amsterdam Sjaak op een dag vroeg hun eigen stamboom eens uit te pluizen, begon ook hij te speuren. "Die neef had oude notarisakten. Dat was zo rond 1989 het vertrekpunt waarmee ik naar het archief ging. Er kwam toen nog geen computer aan te pas; je kreeg kopieën van de originele boeken voor je."
Soms mocht hij de oorspronkelijke, eeuwenoude boeken bestuderen. De Wee ontdekte in een doopboek uit IJzendijke dat zijn oudste voorvader een soldaat was, vermoedelijk uit Vlaanderen, die in IJzendijke een gezin stichtte. Deze Jan de Wee werd koster en grafmaker en in de IJzendijkse kerk bleek zowaar een schitterende grafsteen te liggen, compleet met familiewapen. "Als je dat dan ziet... dan voel je iets..."
De speurtocht duurde tot 1995 en werd vastgelegd in een lijvig, gebonden boekwerk van 382 pagina's. "De mensen hebben niet in de gaten hoeveel werk daar in zit. Tussen 1989 en 1994 werkte ik nog. Maar alle vrije uren zat ik op het archief. Mijn vrouw had er gelukkig ook interesse in, die ging mee en is nu zelfs vrijwilliger bij het Zeeuws Archief."
Laatst had Sjaak een origineel doopboek uit 1594 in zijn handen. "Dat was 410 jaar oud. Zoiets vasthouden, dat is echt een belevenis. Mensen die er van buitenaf op kijken denken misschien: stoffige boel, maar het is heel emotioneel. Je kruipt steeds meer in het leven van je voorvaderen.
Indirect, zeggen de De Wee's, is de geschiedenis van je familie ook de historie van het land.
"Hun bezittingen weerspiegelen de welvaart van de streek, de economie. Je begint met zoeken naar de gegevens over je afkomst, maar gaat er steeds meer omheen lezen. Hoe woonden ze? Wat was hun beroep? Hoeveel kinderen kregen ze, hoe vaak trouwden ze? En hoe zat het met de dood? Er waren gezinnen bij met tien kinderen, die bijna om het jaar naar het kerkhof moesten omdat er weer een of andere ziekte uitbrak."
Met de familie De Wee zijn ze klaar. "Nu zoeken we de stamboom van mijn vrouw uit, van de familie Zuijdwegt uit Wemeldinge."
Sorteer reacties
