Ze heeft ervoor gekozen om na de renovatie terug te keren. "Ik blijf hier", zegt ze beslist. "Andere straten zijn zo stil. Ik verhuis liever twee keer dan dat ik straks nog jaren moet wonen in een huis en een straat die me niet bevallen."

Ondanks haar hoge leeftijd woont ze nog altijd zelfstandig. Omdat ze de trap niet meer op kan, slaapt ze beneden. Dankzij de hulp 'van de zorg' kan ze in haar buurtje blijven wonen.

Ze is een geboren Middelburgse. "Als kind woonde ik aan het Vlissings Wagenplein." Dat stukje Middelburg tussen de Blauwedijk en de Vlissingsestraat verdween eind jaren zestig. Na haar huwelijk verhuisde ze vanwege het werk van haar man naar Vlissingen. Ze kon er eigenlijk niet goed aarden. In de oorlog moest ze uit Vlissingen evacueren en kwam ze in Nieuw Middelburg terecht, om er nooit meer weg te gaan. Na de oorlog heeft ze op een paar adressen in Nieuw Middelburg ingewoond totdat ze een eigen woning kreeg aangeboden.Na 24 jaar verhuisde ze naar de woning waar ze nu al weer meer dan een kwart eeuw woont. Ze kwam er terecht na de vorige grote renovatie in de buurt, die in de jaren tachtig plaatsvond.

Ze is erg gehecht aan haar woning en nog meer aan de straat. Ze is deze zomer in de Jasmijnstraat gaan kijken naar de gerenoveerde woningen. "Mooi hoor, maar ik heb daar niet binnengekeken."

Ze had er voor kunnen kiezen om meteen naar een gerenoveerde woning te gaan. Maar de Jasmijnstraat vindt de 105-jarige 'veel te rustig'. "Hier is veel meer te zien."

En dat is heel wat waard als je zelf niet meer zo mobiel bent. "Toen ik hier kwam vond ik het hier al leuker en ik vind het nog steeds leuk. En daarom wil ik hier niet weg. Maar tegen de verhuizingen zie ik toch wel een beetje op. Het is toch niet leuk." Gelukkig krijgt ze hulp bij de verhuizing.

Ze is blij dat ze de feestdagen nog kan doorbrengen in haar eigen huisje. Haar tijdelijke verhuizing staat gepland voor komend voorjaar.