Gheorghe Romanescu en Christine Verstraete uit Oost-Souburg. Foto Lex de Meester ©
OOST-SOUBURG - De hond is alweer een beetje dikker, maar Christine Verstraete en Gheorghe Romanescu uit Oost-Souburg hebben nog steeds geen geld om de huur te betalen. Ze hebben nog maanden loon tegoed van hun werkgever.
Ze werkten allebei bij hetzelfde Middelburgse bedrijf, dat in anderhalf jaar tijd drie keer van karakter veranderde. Eerst was het een thuiswerkcentrale, toen een depot voor folders en de laatste tijd een dakdekkersbedrijf. Vanaf het begin, in november 2005, is het stel nauwelijks betaald.Ondanks het feit dat ze hun geld niet kregen, bleven Christine en Gheorghe aan het werk. „Als ik nu wegga, zie ik mijn geld nooit meer, dacht ik“, vertelt Christine. „De eigenaresse dreigde werknemers voor de rechter te slepen wegens werkweigering. En ze dreigde de IND te bellen. Die zouden Gheorghe uitzetten, zei ze. Bovendien beloofde ze steeds dat het geld eraan kwam. Ik denk dat ik te goeiig ben, ik geloofde haar. En ik vond mijn werk leuk.“ Ze hielden het vol op de nabestaandenuitkering die haar zoon kreeg. Die is intussen stopgezet
Bemiddelingsbureau
Al met al zijn er meer dan vijftien mensen gedupeerd door het bedrijf, denkt Christine. Bij een bemiddelingsbureau voor thuiswerk, www.produktiewerk.nl, zijn ’tien tot twaalf’ klachten binnengekomen over het bedrijf, schat een medewerker. Volgens hem is er veel mis in de thuiswerksector: „Je kan ook niks uitrichten als je dertig of veertig euro tegoed hebt.“
Kort geding
Maar Christine en Gheorge hebben veel meer te goed. Honderden euro’s voor het werk dat Gheorghe als dakdekker deed. En dan nog het geld voor het thuiswerk en het depot. „We gaan eerst aan de slag met het dakdekkersbedrijf“, zegt advocaat R. Aerts. „De rest is voor de lange termijn.“ Het eerste succes is binnen: de maand augustus is betaald, onder druk van een kort geding. Dat zou afgelopen donderdag behandeld worden. Twee dagen van tevoren was het geld er toch. Als dakdekker kreeg Gheorghe 7,41 euro bruto per uur. Ook als het loon wel was uitbetaald eigenlijk veel te weinig om een gezin van te onderhouden. Hij kreeg geen werkkleding, geen reiskostenvergoeding. Hij bracht zijn eigen gereedschap mee en moest achterin de wagen liggen als er ergens in de Randstad een klus was.
Bouillonblokjes
Terwijl Gheorghe een week weg was voor een klus, leefde Christine op bouillonblokjes. Wat ze nog had, spaarde ze op voor haar achttienjarige zoon. Omdat die geen geld meer had voor de trein, moest hij op de fiets naar school in Zuid-Beveland. De hond kreeg geen eten, rekeningen bleven liggen. De ziektekostenpremie is al maanden niet betaald.
Bedreiging
Begin dit jaar besloten ze een advocaat in de arm te nemen. Die heeft Gheorghe geadviseerd om niet meer te gaan werken. Een paar weken later escaleerde de zaak: de eigenaresse bedreigde Gheorghe met de dood. Daar is aangifte van gedaan bij de politie.
Aerts kijkt niet meer op van het verhaal, hoewel dit geval ook voor hem bijzonder is. „Er zijn werkgevers die van geen kant deugen. Dit is op het criminele af. Die vrouw liegt en bedriegt alles bij elkaar. Eigenlijk is het gewoon oplichting.“
De eigenaren van het bedrijf waren niet bereikbaar voor commentaar.
