Adriaan Louwerse, zittend op het spatbord van zijn bestelwagen, met het Franse paard. foto's collectie Lourus Louwerse
Zijn baan als chauffeur- besteller bij Vroom en Dreesmann bezorgde zijn Adriaan Louwerse in de meidagen van 1940 bange uren.
Lourus Louwerse (1927) mocht in zijn jonge jaren vaak mee als zijn vader
spullen aan huis bracht bij klanten van het warenhuis. Maar die tiende mei
van 1940 ging zijn vader alleen. De oorlog was uitgebroken.
De auto
én de chauffeur werden gevorderd door het Nederlandse leger. Vader Louwerse
werd naar de haven van Vlissingen gestuurd om te hulp geschoten Franse
troepen naar het front te brengen. De Fransen bliezen uiteindelijk de
aftocht met achterlating van vanalles en nog wat, waaronder ook hun paarden.
"Die paarden liepen op de Vogeldijk, aan de overkant van het kanaal.
Vroom en Dreesmann kreeg geen benzine van de Duitsers. Toen heeft mijn vader
één van die Franse paarden voor de auto gespannen. Zittend op het spatbord
kon hij het paard mennen. Het paard heeft daarna nog een tijdje in een wei
achter ons huis gestaan. De auto is later door de Duitsers in beslag
genomen. Later is vader de wagen weer in Limburg gaan halen."
Lourus woonde met vader, moeder en zus aan de Dampoortsingel. Tegenwoordig
heet het daar Veersesingel. Zijn ouders hadden het huis gekocht in 1934. Tot
die tijd was zijn vader als particulier chauffeur in dienst bij het echtpaar
Blum-de Niet op het landgoed Duinvliet bij Domburg. Lourus' grootvader was
er jachtopziener. "We woonden op Duinvliet in een chauffeurswoning."
Het landgoed was geheel zelfvoorzienend. Er was zelf een kleine
elektriciteitscentrale.
Johann Heinrich Blum overleed in 1929, zijn
vrouw Elizabeth vier jaar later. Het paar had geen kinderen en er waren ook
geen andere opvolgers. Zo kwam er een einde aan het dienstverband van zijn
vader op Duinvliet. "Mijn vader kreeg toen gelukkig werk aangeboden als
besteller bij Vroom en Dreesmann in Middelburg. Het was midden in de
crisistijd, dus dat aanbod nam hij met beide handen aan."
Het
gezin Louwerse verhuisde eerst naar de Dwarsstraat, maar al snel werd het
huis aan de Dampoortsingel betrokken. Lourus ging naar school J aan de
Nederstraat. "Het was vlakbij. Ik hoefde de Veersebrug maar over te
steken. Het was een hele goede school. Ook veel vooraanstaande Middelburgers
stuurden hun kinderen er naar toe. Zelf herinner ik me vooral één
onderwijzer: meester Bol. Die was helemaal weg van de Gouden Eeuw en kon er
prachtig over vertellen."
Voor boodschappen hoefde moeder
Louwerse niet ver te zoeken. In de Nederstraat zaten kruidenier Buijs en
slagerij Van Stee, op de hoek van de Rotterdamsekaai was de bakker. Lourus
herinnert zich ook nog het groentewinkeltje van Jongepier, de rijwielhandel
van Petiet en het café van Pietje de Koning, 'al kwamen wij daar nooit'.
Op woensdagmiddagen ging Lourus soms met zijn vader mee om de bestellingen op
Walcheren rond te brengen. "In de zomer was het erg druk. We bezorgden
alles. Van het kleinste pakje tot complete bedden voor hotels."
"Vroom en Dreesmann was erg gericht op uitbreiding van de winkel aan de
Lange Delft. Het was een zware concurrent van alle andere zaken en die keken
toch wel met een scheef oog naar het warenhuis. Zo had Vroom en Dreesmann
zijn oog laten vallen op de buurman, het winkeltje van Roovers. Maar wat
Vroom ook probeerde, hij weigerde te verkopen."
De oude heer
Vroom woonde aan de Dam op nummer 57. Hij vroeg Adriaan Louwerse steeds
vaker als particulier chauffeur.
"Vroom liet zich dan van de
Lange Delft naar de Dam rijden. Op zondag reed vader met Vroom naar de
rooms-katholieke kerk in Domburg en één keer per jaar reden we met de
Plymouth naar de douanepost in Putte. Daar moest dan een of andere
douaneformaliteit worden afgehandeld. Wat dat precies was, weet ik niet. Ik
was toen pas een jaar of tien, elf. Voor al het werk als particulier
chauffeur kreeg vader dan een sigaar. Zo ging dat."
De oorlog
kwam het gezin Louwerse ongeschonden door. Al scheelde het soms niet veel.
Honderd meter verderop viel op de Veersesingel een bom op het huis van de
familie Vermeulen. Daar was toen ook een Vlissings gezin ondergebracht.
Na de inundatie van Walcheren in 1944 woonde het gezin Louwerse een tijdje bij
de familie Vroom in. "Iedereen was verplicht om evacués op te nemen.
Vroom heeft toen maar mensen in huis genomen die hij kende."
Lourus Louwerse ging na de lagere school naar de Handelsschool op de Dam.
Zijn werkzame leven heeft hij grotendeels doorgebracht op het parket van de
rechtbank aan het Hofplein.
Reacties op deze rubriek zijn welkom
via het e-mailadres
middelburg1940@pzc.nl of per post, Redactie PZC, postbus 91, 4330 AB
Middelburg ovv Middelburg 1940
Bij het maken van deze rubriek maken
wij dankbaar gebruik va de archieven van het Zeeuwse Archief en de Zeeuwse
Bibliotheek. Bent u zelf op zoek naar een oude foto's of ander historisch
materiaal:
-www.zeeuwsarchief.nl,
-
www.zeeuwsebibliotheek.nl -
www.geschiedeniszeeland.nl -
www.vergetenbombardementmiddelburg.nl
