De Winterstraat eind jaren zestig, vlak voor de sloop. foto Giel Mol
Groepsfoto van de eerste klas van de fröbelschool in de Segeerstraat, omstreeks 1933. Schuin voor de juffrouw links staat Lenie Klaassen.
1/2
Lenie Klaassen heeft boeken vol oude foto's van Middelburg, maar eentje is haar het dierbaarst: die van de Winterstraat, een straat die er niet meer is en waarvan, zeker uit de periode voor de oorlog, weinig foto's zijn.
Klaassen is om twee redenen gehecht aan haar foto van de Winterstraat: het is de straat waarin ze opgroeide én de foto is eind jaren zestig gemaakt door haar man Giel Mol, die kort daarna bij een ongeluk om het leven kwam.Het witte hek (bij het bruggetje naar de Vlissingsestraat) op de foto is blijven staan en de Vlissingsestraat ligt nog steeds links om de hoek, maar de hele Winterstraat is in 1968-1969 gesloopt. Op de plek ligt nu asfalt en raast het verkeer over Het Groenewoud.
Lenie Klaassen werd in 1929 geboren in de Vlissingsestraat. Op haar vierde verhuisde ze met haar ouders en haar drie oudere zussen naar de Winterstraat. ,,Dat maakte indruk. Ik weet nog dat ik op een kar met spullen zat met m'n poppenhuis in m'n handen. Zo reden we de hoek om, naar de Winterstraat." Ze woonde tot aan haar trouwen, op haar 21ste, in het eerste huis links op de foto, waar de brommers voor staan. ('Niet van ons, mijn familie was daar toen al weg.') Een stukje verderop in de straat is een lege plek. Hier was het café van Rinkel. In de oorlog is daar een Duitse bom op gevallen.
Aan de overkant van de straat had de oom van Lenie Klaassen een fietsen- en brommerzaak. Er woonden nog meer Klaassens in de buurt: volgens het adresregister van 1940 (te raadplegen via www.pzc.nl/middelburg1940 ) vijf in de Winterstraat, één in de Vlissingsestraat en vijf elders in de stad. De vader van Lenie was eerst stukadoor. In de oorlog ging hij bij de brandweer werken en daar bleef hij ook na de bevrijding.
Lenie Klaassen volgde haar eerste jaar fröbelschool in de Segeerstraat en het tweede op de Vlasmarkt. Ze ging daarna naar openbare lagere school C op de Bree.
Lenie heeft mooie herinneringen aan haar kinderjaren in de Winterstraat. 's Zomers ging ze vaak zwemmen in het vlakbij gelegen kanaal. ,,We staken in ons badpak de straat over, gingen een trapje op naar de hoger gelegen Blauwedijk en dan waren we al bij het kanaal. Mijn vader heeft me daar leren zwemmen, met een hengel waaraan een dubbelgeslagen opgeblazen fietsband zat. En bij het stoomgemaal leerden we duiken. We zwommen ook naar schepen toe en klommen dan in de houten roeibootjes die daarachter hingen. Zo voeren we mee tot aan de Stationsbrug en van daaraf zwommen we weer terug. Daar waren de schippers niet blij mee."
Ze speelde ook veel op het jaagpad langs het kanaal en op het bolwerk, dat toen nog doorliep tot vlakbij de Winterstraat. ,,'s Winters gingen we altijd schaatsen op het bolwerk. Dat kon toen nog zo goed als iedere winter. Ik wou altijd naar buiten, ook als het regende. Ik was gek op mijn zwarte
kaplaarzen en zwarte cape met puntmuts. Ik had eigenlijk een jongen moeten wezen. Maar ik hield ook van poppen..."
De vader van Lenie was vaak thuis, waar hij wachtte op een oproep om een brand te blussen. Hij kon daardoor veel aandacht besteden aan zijn kinderen. ,,Vader was vaak in het schuurtje achter ons huis aan het knutselen en ik was dan vaak bij hem. Hij trok veel met ons op, meer dan moeder. Hij ging altijd met ons op sjouw. Het was een heerlijke vader."
Reacties op deze rubriek kunt u sturen naar: Redactie PZC, Postbus 91, 4330 AB Middelburg o.v.v. Middelburg 1940,
of naar middelburg1940@pzc.nl.
Sorteer reacties
