We leerden fietsen in de tuin

door Theo Giele. zaterdag 28 november 2009 | 08:15 | Laatst bijgewerkt op: zaterdag 28 november 2009 | 08:57

Tekstgrootte tekst verkleinentekst vergroten
Vlnr: Ella Bosdijk, Maatje Maas - het dienstmeisje van de familie Adriaanse - , Annemieke en Catelijntje Adriaanse. foto collectie Annemieke Adriaanse

Vlnr: Ella Bosdijk, Maatje Maas - het dienstmeisje van de familie Adriaanse - , Annemieke en Catelijntje Adriaanse. foto collectie Annemieke Adriaanse

De Lange Delft voor de oorlog. Rechts het statige pand van de Provinciale Bibliotheek, op de achtergrond het torentje van de Gasthuiskerk waar toen nog huizen voor stondem.

De Lange Delft voor de oorlog. Rechts het statige pand van de Provinciale Bibliotheek, op de achtergrond het torentje van de Gasthuiskerk waar toen nog huizen voor stondem.

1/2
start playing the slideshow

De Kreek. Zo werd de Lange Delft ook wel genoemd. "Jongens en meisjes liepen heen en weer door de straat. Flanerend, zo langs elkaar heen. Kreken, zo noemden ze dat." Annemarie Adriaanse (1932) ziet de jongens en meisjes nog lopen. Ze is geboren op de Lange Delft.

"We woonden in een heerlijk huis. Ik zie het zo weer voor me. De wenteltrappen, de kamers-en-suite en de serre. Ons huis was aan de kant van de Provinciale Bibliotheek. Die stond een eindje verderop. Naast ons was de modewinkel van juffrouw Corbijn, een statig mens met een knotje op haar hoofd. Onze tuin grensde aan die van die van Bosdijk, een handelaar in Fongers rijwielen. Die had een prachtige tuin met een perkje waar kinderen leerden fietsen. Je had toen nog geen speciale kinderfietsen. Ze zetten blokken op de trappers zodat je er met je voeten bij kon komen.

" Bij ons thuis waren ook altijd dieren." Ze laat een foto zien waarop ze met haar oudere zus Catelijntje en het buurmeisje Ella Bosdijk staat met konijnen en een kat. Het dienstmeisje Maatje Maas, in dracht gekleed, houdt een een geitje - 'Mekkie' - vast.

Haar eigen vader, Piet Adriaanse was advocaat, net als zijn vader. "Mijn overgrootvader was arbeider bij houthandel Alberts. Hij had een paar briljante kinderen die konden gaan studeren." 'Meester Piet' was een advocaat van het volk, vertelt zijn dochter. "Hij ging ook gewoon naar het volkscafé 't Zinken Toogje in de Geere. Hij vond dat prachtig."

Vader Adriaanse stuurde zijn twee dochters naar school J op het Veerse Bolwerk, bij de Nederstraat. Een openbare school, waar kinderen uit alle rangen en standen onderwijs kregen. Hij was in de jaren dertig ook voorzitter van voetbalvereniging Middelburg. " Ze voetbalden aan de Nadorstweg en volgens mij hebben ze ook gespeeld aan de overkant van het kanaal. Op een veld bij de meelfabriek."

Een cartoon waarop haar vader als voetballer staat afgebeeld hangt nog altijd bij Annemarie ingelijst aan de muur. Net als een herinnering aan het kamp Sint Michielsgestel, waar de Duitsers tijdens de bezetting Nederlandse gijzelaars hadden opgesloten. "Mijn vader was een bekend figuur in de stad. Daarom werd hij in 1942 opgepakt."

Het was een onbezorgde jeugd, voor de oorlog. In haar familiealbum bewaart Annemarie ook foto's van strandvakanties in Zoutelande. "Dokter Feikema uit de Sint Pieterstraat bracht ons dan met de auto naar het strand." De ongehuwde dokter was een huisvriend van het gezin. Op 17 mei 1940 veranderde alles en raakte zowel de dokter als het gezin Adriaanse hun huis kwijt. Feikema en de Andriaanses vonden onderdak in een pand op de Dam. "Toen was het alsof we twee vaders hadden." Totdat haar vader werd weggevoerd. Acht maanden lang woonde Annemarie met haar moeder en zus daarna in Utrecht om daarna terug te keren naar Middelburg. "Van de autoriteiten mocht moeder eigenlijk maar met één kind terug naar Zeeland. Ze wilde mij natuurlijk niet achterlaten. Dus liet ze me bij controles in de trein lekker rondrennen. Ze hadden niets in de gaten." Een jaar later werd Piet Adriaanse vrijgelaten en werd hij met zijn gezin herenigd.

Reacties op deze rubriek kunt u sturen naar: Redactie PZC, t.a.v. Middelburg 1940, postbus 91, 4330 AB Middelburg; email: middelburg1940@pzc.nl

 
Reacties
laatste eerstSorteer reacties
Geachte redactie



IN de pzc van zaterdag j.l.stond weer een mooi verhaal over

Middelburg 1940. Er is echter een foutje ingeslopen.

Het zinken toogje was niet in de geere dat was het cafe van

Van der hulst Het zinken toogje was in de beddewijk straat.

In de crisis jaren had men daar een glas bier voor 10 cent.

Bij andere cafes koste het 15 cent.Met de kermis kwam ik

Er wel eens met mijn vader. Het cafe was erg klein.

Als oud middelburger doet het me goed al die verhalen te lezen.

Mijn ouders hadden een cafe waar nu de bouwput is in de korte

Noordstraat,dat is tachtig jaar geleden.maar ik heb er nog veel

herinneringen aan als kind zijnde.Nogmaals dank voor alle verhalen

ik geniet ervan. Vriendelijke groeten,



jan. plantefeber

iepenstraat 24

4388pm oost-souburg




jan.plantefeber - 28-11-2009 | 20:11

Reageren

blij blozend boos cool verrast droevig egaal gemeen huilend vertwijfeld knipoog lachen rollendeogen tongeruit wijdogig


Op de website van de PZC kunt u reageren op forums en artikelen. Zo weet de redactie wat er leeft. Sommige bijdragen worden ook gepubliceerd in de papieren krant. Reacties worden niet automatisch geplaatst.


De redactie behoudt zich het recht voor reacties te weigeren of in te korten. Over het al dan niet plaatsen van reacties wordt niet gecorrespondeerd. Het IP-adres van de afzender van een reactie wordt automatisch opgeslagen in het redactioneel systeem. Het kan worden afgestaan aan derden in het kader van een strafrechtelijk (voor)onderzoek wanneer een groot maatschappelijk belang in het geding is.


Walcheren

De PZC herbouwt het stadscentrum van het Middelburg van 1940 Dossier Fonteyne Dossier Spuikom