Ik heb nog een mooi verhaal (nostalgies) over de dienst tijd
Mesbediende eten geven aan officieren.
Lichting 1955--1956
Nu is het 24 November 2010
Op een wekend zondag had ik dienst in de officiers mes,waar de hoogste in rang zijnde soldaten in de zaal konden eten,en er een luikje aanwazig was waar ik het eten door kon geven,en dan door de deur om liep om het op tafel te zetten voor die persoon.
wat inhoud dat er een keuken aanwezig was met koelkast en kookplaat en stonden er in de voeding dit weekend 10 man,en moest je er zelf voor zorgen,dat de aardappels en groenten en vlees zelf klaarmaken op de kookplaat.
Nu waren er al officieren geweest om die middag te eten, dus dacht ik ze allemaal had gehad om te eten, en kieperde de rest van de aardappels en vlees in de spoelington die buiten in een hoek stond.
Maar tot mijn grote schrik kwam er een half uur nadien nog een officier eten,en had ik alles verwijderd in een ton
Maar ik had volgens mijn eigen een goed idee, door naar de spoelington buiten te lopen en daar met een vork er wat aardappels en groenten er uit te halen, want vlees lag nog in de koelkast, dus alles op de kookplaat opgewarmd, en dit op tafel gezet.
Nu was daar een doorgeefluik van de keuken naar de eetzaal, waar ik in de keuken achterstond
En waar de officier aan een tafel in de eetzaal zo te zien goed zat te eten,en vroeg ik uit gewoonte smaakt het kapitein,waarop hij antwoordde (mesbediende voortreffelijk)dus moest ik me omdraaien dat hij niet mijn gezicht kon zien,want ik schoot in de lag,wat ik allemaal hiervoor heb moeten doen,want hij stond in de voeding,dus kan je geen nee verkopen
Als hij toen geweten had waar dit vandaan was gekomen, had ik wel voor een paar dagen in het gevang in de kelder onder het gebouw moeten zitten
Ik heb deze bediening op de kazerne met veel plezier gedaan, want ik ben er ook eens over mijn toeren geweest, en 2 weken in een hospitaal gelegen.
Want de hofmeester toen mijn baas,kwam telkens naar me toe om opdrachten te geven voor het schoonmaken van alles wat daar aanwezig was,want ik was tot soldaat een bevordert,dus stond ik onder mijn grote baas de hofmeester ook de kasten en het bestek en schotels en borden moesten dan gereinigd worden,dit gebeurde allemaal met de hand,daar er nog geen afwas machines waren om deze borden en bestek schoon te maken
En daar die andere jongens van mijn groep messbediendes dikwijls aan het kaarten waren,wilde ik niet vragen of ze mee wilden helpen om de boel schoon te maken,en werd het voor me een beetje te veel,en zo ging ik over mijn toeren.
Maar ik heb al die 14 maanden die ik daar gediend heb veel feesten, waarvoor heel de zaal met palmbomen werd versierd, en er dan een dineer werd gegeven op Chinese wijze.met heel veel plezier al die maanden gedaan
Ook heb ik veel achter de bar gestaan,waar ik om de andere dag s,avonds moest staan, om de onderofficieren van drank en limonade te voorzien.
Daar kreeg je dan wat meer salaris om de tien dagen voor,want je had maar een gulden per dag,en ook nog als er een feestavond was geweest kreeg je wel eens wat fooi,en ook achter de bar hield je wel wat over,want een bakje koffie was toen acht cent, en betaalde ze met een dubbeltje,en dan had je zoogenaamd niet van terug,dus was het twee cent verdient,maar er waren er ook die de andere avond maar zes cent gaven,en dat waren de zuinige mannen.
We moesten ook opgeven als je s,avonds van de kazerne daar weg wilde,maar ik deed dit nooit,en was nog even naar mijn tante Laura geweest,die woonde op het bolwerk net achter de bioscoop,want daar kwam ik dikwijls en speelde dan nog even met mijn kleine neefjes voordat ze naar bed moesten van hun moeder.
En ging daarna nog even naar de stad om een biertje te halen,en liep zo vandaar weer de kazerne in, en moest dan de trap op om naar mijn kamer te gaan.
Maar halverwege die trap,kwam ik de overste tegen,dus ik maakte front,en groete hem zoals het in die tijd beaamde,dus bleef hij staan,en vroeg hij zo mesbediende waar kom jij vandaan.
Dus ik over mijn toeren,want ik had niets aangevraagd,en zegde eerlijk ,uit de stad overste,waar op hij antwoorde nee dat bedoel ik niet ,uit welke plaats,dus antwoordde ik uit Vlissingen,waarop hij zij dat is lekker dicht bij,en liep zo weer verder.
Wat was ik opgelucht,dat hij niet bedoelde of ik avondpermissie had,want de andere week zou ik afzwaaien,en als hij het geweten had, had ik nog een paar dagen in de bak kunnen zitten.
Dit is een verhaal van jaap weijermans die in Middelburg gediend heeft in de majoor berghuis kazerne van de lichting 1954/ 1955
En nu is het een grote bouwput met veel water er in,daar de karzerne inmiddels is afgebroken
en er wat anders voor in de plaats komt,maar dat weten ze nog niet
Dit naar beleving ingevuld hebbende en met veel plezier deze verplichte dienst tijd meegemaakt 18 maanden lang.
Mocht u hier wat mee kunnen geef dan eens een berichtje terug.
geschreven,opgemaakt 24-11-2010
Groeten jaap e-mail (j.weyermans@hetnet.nl )
Mesbediende eten geven aan officieren.
Op een wekend had ik dienst in de officiers mes,wat inhoud dat er een keuken aanwezig was met koelkast en kookplaat en stonden er in de voeding dit weekend 10 man,en moest je er zelf voor zorgen,dat de aardappels en groenten en vlees zelf klaarmaken op de kookplaat.
Nu waren er al officieren geweest om die middag te eten, dus dacht ik ze allemaal had gehad om te eten, en kieperde de rest van de aardappels en vlees in de spoelington die buiten in een hoek stond.
Maar tot mijn grote schrik kwam er een half uur nadien nog een officier eten,en had ik alles verwijderd in een ton
Maar ik had volgens mijn eigen een goed idee, door naar de spoelington buiten te lopen en daar met een vork er wat aardappels en groenten er uit te halen, want vlees lag nog in de koelkast, dus alles op de kookplaat opgewarmd, en dit op tafel gezet.
Nu was daar een doorgeefluik van de keuken naar de eetzaal, waar ik in de keuken achterstond
En waar de officier aan een tafel in de eetzaal zo te zien goed zat te eten,en vroeg ik uit gewoonte smaakt het kapitein,waarop hij antwoordde (mesbediende voortreffelijk)dus moest ik me omdraaien dat hij niet mijn gezicht kon zien,want ik schoot in de lag,wat ik allemaal hiervoor heb moeten doen,want hij stond in de voeding,dus kan je geen nee verkopen
Als hij toen geweten had waar dit vandaan was gekomen, had ik wel voor een paar dagen in het gevang in de kelder onder het gebouw moeten zitten
Ik heb deze bediening op de kazerne met veel plezier gedaan, want ik ben er ook eens over mijn toeren geweest, en 2 weken in een hospitaal gelegen.
Want de hofmeester toen mijn baas,kwam telkens naar me toe om opdrachten te geven voor het schoonmaken van alles wat daar aanwezig was,want ik was tot soldaat een bevordert,dus stond ik onder mijn grote baas de hofmeester ook de kasten en het bestek en schotels en borden moesten dan gereinigd worden.
En daar die andere jongens van mijn groep messbediendes dikwijls aan het kaarten waren,wilde ik niet vragen of ze mee wilden helpen om de boel schoon te maken,en werd het voor me een beetje te veel,en zo ging ik over mijn toeren.
Maar ik heb al die 14 maanden die ik daar gediend heb veel feesten waarvoor heel de zaal met palmbomen werd versierd, en er dan een dineer werd gegeven op Chinese wijze.
Ook heb ik veel achter de bar gestaan,waar ik om de andere dag s,avonds moest staan, om de onderofficieren van drank en limonade te voorzien.
Daar kreeg je dan wat meer salaris om de tien dagen voor,want je had maar een gulden per dag,en ook nog als er een feestavond was geweest kreeg je wel eens wat fooi,en ook achter de bar hield je wel wat over,want een bakje koffie was toen acht cent, en betaalde ze met een dubbeltje,en dan had je zoogenaamd niet van terug,dus was het twee cent verdient,maar er waren er ook die de andere avond maar zes cent gaven,en dat waren de zuinige mannen.
We moesten ook opgeven als je s,avonds van de kazerne daar weg wilde,maar ik deed dit nooit,en was nog even naar mijn tante Laura geweest,die woonde op het bolwerk net achter de bioscoop,want daar kwam ik dikwijls en speelde dan nog even met mijn kleine neefjes voordat ze naar bed moesten van hun moeder.
En ging daarna nog even naar de stad om een biertje te halen,en liep zo vandaar weer de kazerne in, en moest dan de trap op om naar mijn kamer te gaan.
Maar halverwege die trap,kwam ik de overste tegen,dus ik maakte front,en groete hem zoals het in die tijd beaamde,dus bleef hij staan,en vroeg hij zo mesbediende waar kom jij vandaan.
Dus ik over mijn toeren,want ik had niets aangevraagd,en zegde eerlijk ,uit de stad overste,waar op hij antwoorde nee dat bedoel ik niet ,uit welke plaats,dus antwoordde ik uit Vlissingen,waarop hij zij dat is lekker dicht bij,en liep zo weer verder.
Wat was ik opgelucht,dat hij niet bedoelde of ik avondpermissie had,want de andere week zou ik afzwaaien,en als hij het geweten had, had ik nog een paar dagen in de bak kunnen zitten.
Dit is een verhaal van jaap weijermans die in Middelburg gediend heeft in de majoor berghuis kazerne van de lichting 1954/ 1955
Dit naar beleving ingevuld hebbende en met veel plezier deze verplichte dienst tijd meegemaakt 18 maanden lang.
Mocht u hier wat mee kunnen geef dan eens een berichtje terug.
Groeten jaap e-mail (j.weyermans@hetnet.nl )
Jaap Weijermans - 24-11-2010 | 00:15
er wordt er weer gedacht over de oorlog 1940 /1945.
ik toen als jongentje van 9 jaar heb ik nu ook nog wat herrineringen van die tijd van het laatste moment van de bevreiding
die ik nooit meer in mijn leven zal vergeten,nu ben ik inmiddels 75 jaar,en een geboren vlissinger
Wij waren geevaqueerd de laatste maanden van de oorlog in de Bogardstraat in middelburg,met heel onze familie ,daar er pamfletten per vliegtuig werden uitgeworpen,dat heel vlissingen door de engelsen werd plat gebombardeerd.
en er in dat huis een grote kelder aanwezig was,had mijn opa die woning voor ons allen gehuurd.
Ik kan me nog goed herrinneren ,dat was op de bevreidingsdag ,dat er een duitse soldaat bij ons aanbelde ,en mijn tante deed toen de voordeur open,dat er een duitse soldaat naar binnen kwam,en vroeg aan mijn tante of hij de papieren die hij in zijn hand had hier kon verbranden,waar mijn tante vroeg,geef maar hier dan vernietig ik ze wel,waar op hij zelf riep( nijn dat doe ik zelf )
en waren er tegels op de vloer in de gang zodat mijn tante hem een doosje lucivers gaf,en hij de papieren op de grond lag,en deze dan aanstak,het waren er heel veel,zodat de gang ineens vol rook stond,en hij net zo lang wachte tot het uitgebrand was,en er toen als een haas er van door ging,daar hij bang was gevangen genomen te worden door de engelse soldaten,die er toen al op de mart van middelburg waren,
en was mijn tante zeker een paar dagen overstuur van dit voorval.
Ook herinner ik me nog,dat mijn ome die daar ook logeerde met de bevrijdingsdag met een paard van die duitsers naar huis kwam,die had hij van de duitse weermacht gestolen,en die wilde hij door de gang naar de achterplaats brengen,en daar het heel brede gang was kon dit ook.
Maar mijn oma vroeg aan hem,wat ga je met het paard doen ,en hij antwoorde dat hij deze wilde slachten en er dan voor ons veel vlees in voorraad zou zijn,en we geen honger meer hoefde te lijden.
waar op mijn oma zo kwaad werd,en hem met paard en hijzelf de deur uit duuwde en riep ze hem nog na van,als ze je pakken met een duits paard word je dood geschoten,en werd hij ook bang,zodat hij hem ergenst in middelburg los heeft gelaten.
Een paar dagen na de bevrijding zijn we mijn vader was de oudste weer naar vlissingen in de kasteelstraar waar wij van daan kwamen verhuist,en reden we met nu een gehuurde paard en wagen langs het kanaal door walcheren weer naar huis,waar alles zo ik me kan herrinneren kapot was geschoten,maar wij waren als eerste weer in vlisingen,zodat mijn vader het huis helemaal heeft opgeknapt,want heel het dak waren alle pannen kapot zodat hij ze als eerst heeft gemaakt
en heb er zelf nog 15 jaar met plezier gewoond.
Did is nog een herinnering van de oorlog
Jaap Weijermans
kasteelstraat
Vlissingen
e-mail j.weyermans@hetnet.nl
jaap - 23-11-2010 | 23:24
1/2
Sorteer reacties
