De begeleiders van de kinderen op het strand. Vooraan, derde van rechts, Corry's moeder Maria Louwerse-Kempe. foto's collectie Corry Verhage-Louwerse
Op 17 mei 1940 is een groot deel van de Middelburgse binnenstad door
oorlogsgeweld verwoest. De serie Middelburg 1940 en de website op
www.pzc.nl laten de vooroorlogse stad herleven.
Zie ook:
Aan de rand van de duinen poseren ze voor de fotograaf. Het zijn de
begeleiders van de Middelburgse schoolkinderen die een dagje naar zee gaan.
Eén van de begeleiders is Maria Louwerse-Kempe, de moeder van Corry Louwerse
(1928) uit de Rozenstraat.
"Voor de oorlog had je de
vakantieschool", vertelt Corry. "In de zomervakantie ging je dan
zes weken twee keer per week naar het strand. Wie mee wilde doen, ging bij
de Rijksleerschool een penning halen. Die deed je dan om je nek en dan
gingen we met de tram vanaf de Loskade naar Koudekerke. Vandaar liepen we
het hele eind naar Westduin. De jongste kinderen werden met de bus gebracht."
Ze herinnert zich nog de chocolademelk van Fosco en de bolussen toen de
vakantieschool een jubileum vierde op het strand. Het was een hele
organisatie. De reddingsbrigade was erbij. Mannen zetten op het strand een
grote tent neer. De laatste dag van de vakantieschoool was altijd heel
speciaal. "Dan was er van alles te doen. Spelletjes, ezeltje rijden.
Zelf was ik niet dol op het strand. Met mijn rode haar en lichte huid zat ik
niet graag in de zon, want ik verbrandde snel."
Wie deze
uitstapjes organiseerde, weet Corry niet zeker. Ze vermoedt dat de gemeente
er iets mee te maken had. "Als het van dat wankelbare weer was, vroeg
wethouder Paul aan mijn moeder: 'Wat denk je ervan juffrouw Louwerse?' Als
we niet naar het strand gingen, werden vlaggetjes op de Lange Jan gezet."
Wethouder Paul was van de Sociaal Democratische Arbeiders Partij (SDAP) en ook
het gezin Louwerse hoorde bij de 'rode familie'. Corry's wieg stond in de
Rozenstraat (tegenwoordig Prins Mauritsstraat) in Nieuw-Middelburg. De buurt
was in de jaren twintig gebouwd en verdeeld tussen een rode buurt (met
inderdaad ook rode dakpannen) en een christelijke buurt (met blauwe pannen).
"Ik ben socialistisch opgevoed. Mijn opoe Louwerse was van oorsprong
katholiek, maar was een echte proletarische vrouw geworden. Opa liep in de
steun. Elf jaar lang! Hij heeft nog met andere steuntrekkers de vest met de
hand moeten uitbaggeren. Dat was nog eens een andere crisis dan
tegenwoordig. Opoe was een geëmancipeerde vrouw. Ze ging gerust een hele
week alleen op reis om haar zussen te bezoeken. Opa deed dan het huishouden."
Haar vader liet zich niet onbetuigd. "Hij heeft nog op het Malieveld in
Den Haag gestaan om te demonstreren voor de achturige werkdag."
Koninginnedag (toen op 31 augustis, de verjaardag van koningin Wilhelmina)
werd in socialistische kring niet gevierd. "Mijn vriendin Annie en ik
mochten daar niet naar toe. We vierden wel de Dag van de Arbeid. Voor de 1
mei-viering kregen we vrij van school. Dan was er kinderfeest in het
volksgebouw, de Gouden Poorte, aan de Wagenaarstraat." Corry zat op de
openbare school J aan de Nederstraat. "De zevende klas heb ik op de
openbare school aan de Verwerijstraat gezeten."
In de jaren
dertig had elke levensovertuiging zijn eigen verenigingen. Corry ging zingen
bij kinderkoor de Kleine Stem. Ze zat ook bij de AJC, de Arbeiders Jeugd
Centrale. In de oorlog werd alles wat socialistisch was verboden. "We
kwamen toen samen als de Jeugdbond voor Onthouding. Dat mocht wel."
Het gezin Louwerse leed geen armoe. Het was weliswaar geen vetpot, maar vader
had altijd werk. "Mijn vader werkte als stoffeerder bij Harmsen in de
Kerkstraat in Goes. Dat was wat hoor. Met een rol vloerbedekking op je
schouder door Zuid-Beveland fietsen. Daarvoor had hij bij Onderdijk in
Middelburg gewerkt, maar die werd wethouder en stopte met de zaak. Ook had
hij vliegtuigstoelen bij Fokker in Veere bekleed. Hij had geen zin om met
Fokker mee te verhuizen naar Dordrecht."
Even heeft het gezin
Louwerse in Goes gewoond. "Mensen werkten toen ook nog op zaterdag. Op
zondag ging mijn vader naar de muziekvereniging en de voetbal in Middelburg.
Na anderhalf, twee jaar was mijn moeder het beu en zijn we terug naar
Middelburg verhuisd. Zo kwamen we terug in de Rozenstraat."
Corry heeft een gelukkige, onbezorgde jeugd gehad. De oorlog maakte daar
abrupt een einde aan.
"Op 10 mei kocht ik nog een koekdoosje
voor moederdag bij de winkel van De Nijs op de Lange Delft. Een week later
was die winkel er niet meer. Van de ene op de andere dag zat je midden in de
oorlog."
Sorteer reacties
