VLISSINGEN - Tussen alle voetbaltrainingen, korfballessen, computergames en pittige toetsen door kunnen kinderen wel wat rust gebruiken.
Een beetje mediteren kan geen kwaad. En daar hoef je helemaal niet zweverig voor te zijn."Kinderen zijn zich niet bewust van hun eigen lichaam. Met hun volle agenda is het goed om de juiste balans te vinden tussen spanning en ontspanning. Door te mediteren kunnen kinderen zich beter concentreren, ook op school, en groeit hun zelfvertrouwen", zegt Tasja Hut. Zij is net een kindermeditatieklasje begonnen. Acht lessen hebben ze nu gehad, in het oude Archipel-gebouwtje aan de Falckstraat in Vlissingen. Centrum Paauwenburg heet dat tegenwoordig. Ze geeft er ook kinderyoga en yoga voor volwassenen. Dat is niet hetzelfde. "Traditionele yoga is veel bewegen. Bij kinderen leg ik de aandacht meer op ademhaling. Vaak vertel ik een verhaal en dan laat ik ze daarna stil zitten en naar hun hart luisteren. Het idee komt vaak van ouders, maar kinderen vinden het ook geweldig."
Het kindermeditatieklasje is nog niet zo groot. Maar Fabiënne (12) en B'Elanna (10) van Leeuwen komen er speciaal voor uit Ovezande. Hun moeder brengt ze. "Thuis was veel stress, dus het leek me goed voor ze om ergens te ontspannen. Eerst zaten ze in Antwerpen op kinderyoga, maar dat stopte." En eigenlijk is mediteren véél leuker, vindt Fabiënne, die gek is van boeddhisme. "Bij yoga moest je soms ook een boom nadoen en dat was een beetje saai. Mediteren kende ik niet. Hoewel ik wel soms in kleermakerszit op de trampoline zat." Het overbuurmeisje van Tasja doet ook mee. Bij Babette Naerebout (12) gaat het huiswerk veel vlotter. "Ik zie er niet meer zo tegenop, ik maak het gewoon."
Als de gordijnen eenmaal gesloten zijn, iedereen zijn benen gevouwen heeft en de kaarsjes branden, zet Tasja de mantra in. En de meiden doen mee. Ook de mudra's gaan moeiteloos. Heel zachtjes tasten ze met hun duim alle vingertoppen af. En B'Elanna - die in het begin maar bleef verzitten, met haar ceintuur bleef spelen en stiekem door haar ooghaartjes tuurde - laat zich langzaam gaan. Voorzichtig knijpt iedereen in zijn wenkbrauwen. In de oren. "Hoe voelen ze nu?", vraagt Tasja. "Ze zijn warm en tintelen", zegt Babette, "en dat ene plekje doet ineens geen zeer meer."
