Sportrolstoelen om echt mee te kunnen

Auteur: door Florence Imandt |   donderdag 11 maart 2010 | 07:31 | Laatst bijgewerkt op: donderdag 11 maart 2010 | 07:55

Tekstgrootte tekst verkleinentekst vergroten
Aron (links) en Joël Beurkens in hun nieuwe sportrolstoelen, gewapend met lichtgewicht hockeystick. foto Robert van den Berge/het fotoburo

Aron (links) en Joël Beurkens in hun nieuwe sportrolstoelen, gewapend met lichtgewicht hockeystick. foto Robert van den Berge/het fotoburo

SCHERPENISSE - Joël is verdediger, zijn broer Aron aanvaller. Een ideaal koppel voor het derde team van BISO '65, de Bredase Invaliden Sport Organisatie.
Daar zijn de broertjes Beurkens uit Scherpenisse sinds anderhalf jaar lid van. Ze spelen er e-hockey, dat is hockey voor elektrische rolstoelers. Maar e-hockeyen met gewone elektrische wagens, da's verrekt lastig. Die trekken maar sloom op, wenden langzaam en je zit er met je voeten niet stevig in. Om een beetje mee te kunnen, moet je echte sportrolstoelen hebben. Sinds kort hebben de broers die. Dankzij acties van de scholen waar ze op zitten. Joël (13) zit op het Calvijncollege in Tholen, dat onder meer een 24-uurs lesmarathon hield.

Aron (12) zit in groep acht van de Groen van Prinstererschool in zijn eigen dorp Scherpenisse. Die school zette een klusjes- en verkoopactie op touw. De vader van een vriendje organiseerde een fietsdag en zo werd dertienduizend euro bij elkaar gebracht.

Niet genoeg voor twee elektrische sportrolstoelen, want die kosten wel vijftien mille per stuk. Maar gaande de acties, kwam de gemeente Tholen over de brug met het geld voor de sportrolstoelen. Het actiegeld wordt nu besteed aan aanpassingen en onderhoud van de stoelen.

"Er zitten geen elektrisch verstelbare rugleuningen op de sportstoelen", legt Joël uit. "Die heb ik nodig, want anders kan ik er niet zo lang op zitten."

Joël en Aron hebben de ziekte van Duchenne. Een ernstige aandoening die de spieren steeds verder verzwakt en waarvoor geen genezende behandeling bestaat. Ze leven bij de dag, zeggen ze. "We weten niet wat er zal gebeuren en proberen zoveel mogelijk te genieten van allerlei dingen die we wél kunnen. En zo weinig mogelijk afhankelijk te zijn. Want da's vervelend."

Tegelijkertijd weten ze goed dat een leven zonder hulp er niet in zit. Moeder Lenny helpt de jongens elke dag in en uit bed en bad. Met behulp van de tillift en andere elektrische hulpmiddelen. Op school heeft Joël een paar buddy's die helpen met tassen en boeken en zo. In het dorp kennen ze de jongens allemaal en steken buurtgenoten als vanzelfsprekend een handje bij, als ze eens met de rolstoel in de modder blijven steken. "En anders hebben we onze mond wel bij hoor", zeggen ze optimistisch. "Jawel, ruzie hebben we ook wel eens. Net als iedereen."

Morgen is een bijzondere dag voor de familie want dan vertonen ze in het Holland Huis in Scherpenisse een powerpoint-presentatie van alle acties die er voor hun sportstoelen op touw zijn gezet. Ieder is welkom van 19 tot 21 uur.
 
Reacties
laatste eerstSorteer reacties
Wat goed van jullie school om zo te helpen ! Petje af hoor. En nog beter dat de gemeente toch nog bijsprong, zodat je nu een buffertje hebt voor het onderhoud. Veel succes met de sport!
ida - 18-03-2010 | 19:46

Reageren

blij blozend boos cool verrast droevig egaal gemeen huilend vertwijfeld knipoog lachen rollendeogen tongeruit wijdogig


Op de website van de PZC kunt u reageren op forums en artikelen. Zo weet de redactie wat er leeft. Sommige bijdragen worden ook gepubliceerd in de papieren krant. Reacties worden niet automatisch geplaatst.


De redactie behoudt zich het recht voor reacties te weigeren of in te korten. Over het al dan niet plaatsen van reacties wordt niet gecorrespondeerd. Het IP-adres van de afzender van een reactie wordt automatisch opgeslagen in het redactioneel systeem. Het kan worden afgestaan aan derden in het kader van een strafrechtelijk (voor)onderzoek wanneer een groot maatschappelijk belang in het geding is.