article
1.6552535
BRUINISSE - Op Schouwen-Duiveland en op Tholen staat de naam Van Duivendijk voor solide scheepsbouw. Nu zijn alle Van Duivendijkwerven geboekt.
Werf Van Duivendijk: Niets mooiers dan de werf
BRUINISSE - Op Schouwen-Duiveland en op Tholen staat de naam Van Duivendijk voor solide scheepsbouw. Nu zijn alle Van Duivendijkwerven geboekt.
http://www.pzc.nl/regio/schouwen-duiveland/werf-van-duivendijk-niets-mooiers-dan-de-werf-1.6552535
2016-10-20T10:27:00+0000
http://www.pzc.nl/polopoly_fs/1.6552580.1476959073!image/image-6552580.jpg
Bruinisse,Tholen,Scheepvaart,Scheepsbouw,Van Duivendijk,Boek,hermes
Schouwen-Duiveland
Home / Regio / Schouwen-Duiveland / Werf Van Duivendijk: Niets mooiers dan de werf

Werf Van Duivendijk: Niets mooiers dan de werf

Foto's
2
Reacties
Reageer
    • Afbeelding
      Beschrijving
      De nieuwe hoogaas BRU 42 wordt over de kruin van de dijk gesleept op de Van Duivendijk scheepswerf in Bruinisse, 1906.
    • Afbeelding
      Beschrijving
      Tewaterlating van de botter Nicotine in 1934 op de scheepswerf Zeelandia in Tholen.
      Fotograaf
    BRUINISSE - Op Schouwen-Duiveland en op Tholen staat de naam Van Duivendijk voor solide scheepsbouw. Nu zijn alle Van Duivendijkwerven geboekt.

    De geur van hout zweeft de kamer in. Teer en touw lijken ook onder handbereik. We horen gehamer, gezaag, geschaaf.

    Van Duivendijk is de naam. Of Van Duijvendijk. Of Van Duyvendijk. Gekende scheepsbouwers sinds 1737. Hans van Duivendijk zocht de geschiedenis van de scheepsbouwersdynastie uit en publiceerde zijn verhaal in het boek Het liefst eigen baas. De scheepswerven van de familie Van Duijvendijk.

    Daarin lezen, daarin bladeren, dan ruik en hoor je de werf. Veel vergane glorie. Maar niet allemaal. Van de 35 werven die onder de vlag van de familie Van Duivendijk opereerden, zijn er nog twee in bedrijf: in Tholen en in Bruinisse.

    Hout en teer

    Daarmee belanden we meteen bij de Zeeuwse component in het boek. Die is sterk. Alleen al omdat de oorsprong van de familienaam in het dorp Duivendijke op Schouwen ligt. Alle scheepsbouwers stammen af van de in 1703 geboren Jan van Duijvendijck, die in 1737 een scheepswerf in Lekkerkerk koopt. Omdat in zijn en alle volgende gezinnen de zonen vrijwel allemaal 'scheepmaker, scheepsbouwer, scheepstimmerman, scheepsijzerwerker of scheepsbouwmeester' worden, ruikt de naam Duivendijk al eeuwenlang naar hout en teer.

    Waarom alle zonen voor het ambacht zwichtten? Melis Dzn. (1939-2012) van de scheepswerf Zeelandia in Tholen licht in een interview in 2002 een tipje van de sluier op: ,,Ik loop hier al vanaf mijn vierde jaar op de werf te spelen en zo is het ook met mijn zoon gelopen. Eigenlijk is het met al die generaties zo gegaan. Ik mocht best een ander vak gaan leren. Op de HBS voelde ik me helemaal niet thuis. Na drie jaar hield ik het voor gezien en ben naar de ambachtsschool gegaan. De werf trok me enorm, daar was alles een beetje vrijer. Iets mooiers, dan hier op de werf werken, was er voor mij niet.'' Waarna hij vertelt hoe hij 'jonge gasten' leert hoe ze roestige klinknagels uit hout moeten halen.

    Mannenwerk

    Scheepsbouw blijkt mannenwerk. Wat niet wil zeggen dat vrouwen een onbelangrijke rol speelden. Meestal namen zij het financieel beheer van de werf voor hun rekening. Als de echtgenoot vroeg kwam te overlijden - wat nogal eens voorkwam - nam de weduwe in de meeste gevallen de leiding over. Ze werd dan 'scheepsmaakster' of 'scheepsbouwmeesteresse'. En was dikwijls minstens zo succesvol als haar man.

    Schrijver Hans van Duivendijk vertelt hoe hij stukje bij beetje erachter kwam, dat er heel wat scheepsbouw in zijn familie zit.