Het klinkt misschien als science- ficton, maar dat is het niet. Het is één van de twee varianten voor een getijdencentrale in de Brouwersdam, die gisteren zijn gepresenteerd. "Het is de meeste innovatieve en de aantrekkelijkste variant", stelt Jacob van Berkel, die het onderzoek leidt. "Maar het is ook de meest risicovolle variant, deze techniek is alleen op kleine schaal beproefd."

Bij de andere optie perst het water zich door rechte pijpen waar zogeheten bulbturbines in zitten. "Die werken als een omgekeerde scheepsschroef." Deze techniek is beproefd: hij wordt wereldwijd in getijdencentrales toegepast. Nadeel is dat veel vissen de turbines niet overleven. Dat probleem speelt niet bij de andere variant.

Beide varianten tonen belangrijke overeenkomsten. Ze gaan elk uit van 106 pijpen met een diameter van drie meter. In beide gevallen is het verschil tussen hoog en laag water in de Grevelingen hooguit zestig centimeter. Ook kunnen beide systemen fungeren als pomp. Daarmee kan overtollig zoet rivierwater in de toekomst via het Grevelingenmeer worden afgevoerd.

Opvallende verschillen zijn de kosten in aanleg, grof geschat 300 miljoen voor de variant met de luchtschachten en 500 miljoen voor de centrale met de 'omgekeerde scheepsschroef'. Die levert daarentegen wel meer stroom, goed voor ongeveer 50.000 huishoudens.

Welke variant het wordt, is afhankelijk van de interesse van marktpartijen en de regering. De keuze wordt eind 2011 gemaakt. Het onderwaterleven in het Grevelingenmeer gaat er in beide gevallen met sprongen op vooruit. Door de terugkeer van het getij komen grote zuurstofloze delen weer tot leven.