Zouden er straks weer zee­paardjes op de bodem van het Grevelingen­meer te zien zijn? Ko­men de zee-anjelieren tot volle wasdom? Als in de toekomst het getij weer beperkt invloed krijgt op het water van Europa’s grootste zoutwatermeer zou dat zo maar eens kunnen, denkt Marloes Ot­ten uit Brouwershaven.

Otten is fervent duiker en kent het onderwaterleven van het Grevelin­genmeer goed. Ze verwacht dat in­troductie van een beperkt getij een stimulans geeft aan het ecosys­teem onder water. „ Grootste voor­deel is dat er meer zuurstof in het water komt”, zegt ze. Behalve dat hierdoor soorten als het zeepaard­je, de pauwkokerworm, en de zee-anjelier beter gedijen of zelfs terugkomen, lost het ook een veel erger probleem op.

In diepere delen van het meer, waar haast geen stroming voor­komt, ontstaan ( vooral in de zo­mer) grote zuurstofloze gebieden. „Daar is alles dood. Niks overleeft er. Het ziet er uit als een dikke laag witte schimmel”, omschrijft Ot­ten. Vooral vorig jaar, toen het voorjaar warm en windstil was, rukte dit verschijnsel op steeds on­diepere plekken op. „Twintig jaar geleden zag je het op 25 meter diepte. Afgelopen jaar zag je al op tien meter diepte.”

Bepaalde duikstekken, zoals bij ge­maal bij Dreischor, meed Otten in die periode. „ Je gaat niet met cur­sisten naar dode vissen kijken. Zelf ben ik er nog wel gaan kijken. Het is heel vervelend om te moeten zien.” In dat opzicht is een getij­dencentrale in de Brouwersdam welkom voor de duiksport. Een ge­tijdenbeweging kan ook echter z’n nadelen hebben. „Het is moeilijk om in te schatten met hoeveel stro­ming een getijdencentrale gepaard zal gaan. Ik denk dat het wel moge­lijk blijft om op elk moment te dui­ken. Hooguit zullen we rekening moeten houden met twee uur laag water waarin het moeilijker is om het water in te gaan. Maar dan nog houd je vier uur over waarin het wel kan.”

In vergelijking met andere wate­ren in Zeeland blijven de omstan­digheden in de Grevelingen rond­uit comfortabel. Een duik vanaf de kant in de Oosterschelde kan maar één uur voor, en één uur na de kentering van hoog naar laag wa­ter. In de Westerschelde, waar het tij nog extremer is, is deze periode nog korter.

Waar oeverrecreanten grote hin­der ondervinden van de oprukken­de Japanse oester, is dit voor dui­kers geen probleem, vertelt Mar­loes. „Je ziet dat ze de Zeeuwse oes­ter overwoekeren. Aan de andere kant vormen ze riffen, waar ander leven zich in vormt, zoals krabbe­tjes en anemonen. Voor duikers is dat weer interessant.”

Niet alleen de Japanse oester gedijt goed op de bodem van de Greve­lingen. Ook de Oosterschelde­kreeft, die de laatste jaren explo­sief in aantal is toegenomen. „Er was een tijd dat je blij was dat je een kreeft was tegengekomen. Nu zie je honderden kreeften tijdens een duik.” De overbevolking eist wel z’n tol. „Veel kreeften maar ook krabben hebben maar één schaar, omdat ze met elkaar ge­vochten hebben. Wat dat betreft zou het goed zijn als er, zolang er zoveel zijn, meer op kreeft kan worden gevist”, vindt Otten.

Na de hype specialiseren duikers zich

Wat voor de gemiddelde fiet­ser of watersporter onzicht­baar blijft, is voor Marloes Otten bekend terrein. Samen met part­ner Remco Stroet is ze eigenaar van duikcentrum Dolphins Dive Centrum in Brouwershaven.

Twee jaar geleden verscheen haar eerste boek, de Duikgids Schou­wen- Duiveland. Sindskort is er ook de Duikgids Zeeland, waarin alle populaire duikstekken in de hele provincie zijn beschreven. Daarnaast bevat het boek ook in­formatie over de bijzondere flora en fauna die in het water voor­komt.

Otten constateert dat de grote groei in de duiksport achter de rug is. „De hype is voorbij. Je merkt nu dat duikers zich specialiseren, door zich te richten op de onder­waterbiologie of onderwaterfoto­grafie.” Duiken buiten het seizoen is ook in opkomst. „ De snotdolf is straks weer prachtig te zien. Door­dat droogpakken minder duur zijn geworden, is dit voor veel mensen ook bereikbaarder geworden.”

www. duikgidszeeland.nl