article
1.6259484
NEELTJE JANS - Rondscheurend in een elektrische rolstoel met standaard een leren cowboyhoed op zijn kop. Rien Pronk uit Burgh-Haamstede is een opvallende verschijning. Maar nóg opvallender is dat jong en oud aan zijn lippen hangen als hij verhaalt over het onderwaterleven in het zoute water om hem heen.
Natuurgids Rien Pronk: Thuiszitten? Ik niet
NEELTJE JANS - Rondscheurend in een elektrische rolstoel met standaard een leren cowboyhoed op zijn kop. Rien Pronk uit Burgh-Haamstede is een opvallende verschijning. Maar nóg opvallender is dat jong en oud aan zijn lippen hangen als hij verhaalt over het onderwaterleven in het zoute water om hem heen.
http://www.pzc.nl/regio/schouwen-duiveland/natuurgids-rien-pronk-thuiszitten-ik-niet-1.6259484
2016-08-12T05:30:00+0000
http://www.pzc.nl/polopoly_fs/1.6259488.1470944863!image/image-6259488.JPG
Burghsluis,Lichaam,Natuurgids,Rien Pronk,hermes
Schouwen-Duiveland
Home / Regio / Schouwen-Duiveland / Natuurgids Rien Pronk: Thuiszitten? Ik niet

Natuurgids Rien Pronk: Thuiszitten? Ik niet

Foto's
1
Reacties
Reageer
    • Afbeelding
      Beschrijving
      Als Rien Pronk over de zee vertelt, hangen de mensen aan zijn lippen.
      Fotograaf
    NEELTJE JANS - Rondscheurend in een elektrische rolstoel met standaard een leren cowboyhoed op zijn kop. Rien Pronk uit Burgh-Haamstede is een opvallende verschijning. Maar nóg opvallender is dat jong en oud aan zijn lippen hangen als hij verhaalt over het onderwaterleven in het zoute water om hem heen.
    De dokters zeiden: je moet niet meer lopen. Dan beland je op je 32ste in een rolstoel.

    Hij diept een zaagje van het strand op. "Tegen kinderen zeg ik altijd dat als ze op een onbewoond eiland zitten ze zo'n schelp moeten zoeken. Die kunnen ze als gereedschap gebruiken." Typerende uitspraak voor iemand die zelf ook van alles iets weet te maken. Want zijn lijf mag dan veel mankeren, met zijn levenslust is niets mis. Tuurlijk voelt hij zich ook weleens 'hartstikke rot'. "Maar wat dan? Als je stilzit, doet alles alleen maar meer zeer." Want Pronk heeft pijn, áltijd. Na een ongeval in 1982, hij was toen negentien jaar oud, begon het gelazer. Klachten, onduidelijke diagnoses en zijn eigen eigenwijsheid. "De dokters zeiden: je moet niet meer lopen. Dan beland je op je 32ste in een rolstoel. Maar je bent 20 en je wilt wat." Dus bleef Pronk actief, werkte jarenlang als schade-expert in de transportbranche. Toch hield het ergens op. Dik tien jaar geleden kwam toch die rolstoel, al bleven de op de loer liggende geraniums uit. 

    Lees het hele verhaal in de PZC van vrijdag 12 augustus, editie Schouwen-Duiveland.