De zwemsteiger was twee dagen voor de opening klaar. In de bouw is rekening gehouden met terugkeer van beperkt getij. foto Ronald den Dekker
De grote plons waarmee de nieuwe grote aanwinst van Dreischor ingewijd zou worden, blijft uit. "Ja, dat is het enige minpuntje", lacht Ellen Bentlage van de Reisterse Droomclub. "De steiger is wel heel hoog, maar het water eronder is ondiep.
Springen of duiken is dus te gevaarlijk." In plaats van een bommetje te maken, laten de jonge waterratten zich via de glimmende zwemtrap het water van het Grevelingenmeer inzakken.
Het feest op en rondom het strandje op drie kilometer van het dorp is er niet minder om. Op het moment dat wethouder Gilles Houtekamer met dorpsbewoonster en fanatiek zwemster Wenda Heiboer (67) het laatste stukje van de ruim drie kilometer lange vlaggenlijn doorknipt, kan de dag al niet meer stuk voor de toeschouwers.
De dorpsbewoners zijn in groten getale naar het strandje gekomen. Onder het genot van een glaasje bubbels en een hapje vieren ze dat de droom van Dreischor werkelijkheid is geworden. Het feestgevoel zit er op dat moment al goed in. Op de route van het dorp naar het strandje, die feestelijk gemarkeerd wordt met de wild wapperende vlaggetjes, zijn de kinderen getrakteerd op een feest in de dorpskerk en de theatervoorstelling 'Dolfinarium'. Decor van de uitvoering van theatergroep Hilaria is de boerderij van de familie Van Gastel aan de Blindeweg, die mooi halverwege de route ligt. Vanaf daar is het nog maar een klein stukje naar het strandje, zeker als je kunt fietsen op de vrolijke klanken van Crescendo.
De weg van droom naar realisatie is beduidend langer geweest, blikt Houtekamer terug. "Het droomtraject is in 2008 ingezet. Op de droommarkt op 13 december wist niet een kinderboerderij of een jeugdclub, maar een opknapbeurt en een zwemsteiger op het strandje veruit de meeste stemmen te krijgen."
Volgens de wethouder is de saamhorigheid in het dorp door het traject enorm versterkt. "Een geweldig pluspunt." Behalve dat de dorpsraad, de gemeente, de provincie, Zeeuwland, het Welzijnshuis en de stichting Renesse ieder een steentje bijdroegen aan de realisatie van het project, stak het dorp ook zelf de handen uit de mouwen. Vele, vele uren zijn er besteed aan het maken van de vlaggenlijn, herinnert Ellen Bentlage zich. "Met de Droomclub hadden we uitgerekend dat er op de route van het dorp naar het strandje 8000 vlaggetjes zouden kunnen hangen. Als we elk vlaggetje voor een euro zouden verkopen, hadden we onze bijdrage aan de zwemsteiger binnen."
Door een flinke bijdrage van het Grevelingenschap, dat ook het ontwerp en de bouw van de steiger regelde, is Dreischor heel wat naaiwerk bespaard gebleven. "Door die bijdrage bestaat de helft van de lijn uit rood-wit-blauwe vlaggetjes. Maar ook 4000 vlaggetjes maken is nog heel veel werk."
Het resultaat is indrukwekkend. Kleurige zelfgemaakte exemplaren met persoonlijke boodschappen ('veel zwemplezier', 'groeten uit Borne', en 'is dit het laatste vlaggetje?') wisselen zich af met de strakke vlaggenlijnen die door bedrijven zijn gesponsord. "De bedrijven krijgen hun eigen lijn terug. De andere vlaggetjes gebruiken we misschien nog eens als we bijvoorbeeld een mini-triatlon organiseren", oppert Bentlage. Het is één van de ideeën die spontaan is ontstaan toen duidelijk werd welke mogelijkheden het dorp heeft nu het strandje meer is dan een met distels en bramen begroeide steile dijk. "We hebben nu een fijn platform, om je handdoek op te leggen of om met een groepje yoga-oefeningen te doen, zoals we vanmorgen hebben gedaan."
Het strandje van Dreischor heeft een flinke oppepper gekregen, maar daarmee kan nog niet achterover worden geleund. Houtekamer doet het dringende beroep om er voor te waken dat de steiger ook in de toekomst ongeschonden blijft. "Want helaas neemt het vandalisme nog overal toe."
Bentlage weet wel een eenvoudige maatregel om vandalisme te voorkomen. "Een paar stevige paaltjes zodat mensen hier niet meer 's avonds met de auto kunnen komen, zou al veel helpen."
Terwijl de dapperste kinderen de koude wind trotseren, schiet ook Wenda Mieras in haar zwemkleding. Ze gaat, zoals ze al 48 jaar lang doet, gewoon via het strandje in het water. "Dan raak je makkelijk aan het water gewend", zegt ze. Zelf zal de nieuwe steiger niet veel gebruiken, maar het is wel een aanwinst voor het dorp. "Vroeger zaten hier op een zondag wel tien families op het strandje. Misschien dat er nu ook weer meer mensen komen."
