Rinus Vegt: ,,In de zomer is het hier zo mooi dat we ons op het Franse platteland wanen."foto Ronald den Dekker
Het werd gebouwd in de tijd dat smalle zandwegen de polders rondom Dreischor doorkruisten en het standsverschil tussen rijke, machtige boeren en gewone dorpelingen groot was. Het was dan ook een aanzienlijk pand dat herenboer Johannes Matthijs Klompe in 1901 liet bouwen aan de Gaanderse'sweg, net buiten het dorp.
Zie ook:
Hij gaf zijn pand geen naam, maar in Dreischor werd het al snel aangeduid als 'de Villa'. Dat was een eeuw later nog steeds het geval, toen de naam uit de volksmond officieel werd aangebracht op de woning.
En op het briefpapier van Rinus Vegt, die het pand 12 jaar geleden kocht. Want hij noemde zijn praktijk voor psychiatrie en psychotherapie, die hij meenam naar het pand ook zo.
,,De Villa is een korte naam, die lekker klinkt," vindt de 52-jarige psychiater. Maar ook een naam die eigenlijk niet bij het huis past. ,,Een villa staat niet tussen de landerijen en weilanden. Dit pand is meer een bedrijfsgebouw, een boerderij."
Toch respecteert hij de naam die al zo lang gebruikt wordt in de volksmond, evenals de vele authentieke details in de woning. Zoals de tegelvloer in de lange smalle gang, de bedstede waarin zijn administratie een plek kreeg en de 'zondagse kamer' die dienst doet als spreekkamer van de psychiatrische praktijk.
Rinus Vegt woont in De Villa met zijn vrouw Sylvia hun 18-jarige zoon Gijs, twee honden, een kat en twee varkens die in een weilandje scharrelen. Ze ontdekten het pand toen ze, tijdens een vakantie in het Bruse Aquadelta, over het eiland fietsten. ,,Het was te koop en wij zagen het helemaal zitten. Dit deel van Zeeland is zo mooi met zijn ringdorpen en open poldergebied en we wilden heel graag een eigen plek met ruimte om ons heen."
Zo verhuisden Sylvia en Rinus Vegt in 1997 met hun twee zonen èn de praktijk naar Dreischor.
Ze hebben er geen spijt van. ,,We zijn inmiddels zeer gehecht aan het huis en deze plek. Het uitzicht is altijd prachtig en in de zomer is het hier zo mooi dat we ons op het Franse platteland wanen."
Het stel was tien jaar bezig om de vervallen woning te renoveren. In die tijd verdiepte Rinus zich ook in de geschiedenis van De Villa. ,,Bij de bouw van het huis werd aan de achterzijde een koetshuis neergezet. Dat werd in de 20'er jaren vervangen door een zwarte, gepotdekselde schuur die afkomstig zou zijn uit het dorp." Johannes Klompe liet de woning na aan zijn huishoudster Joppa van der Linde en vanaf ongeveer 1935 runde haar zoon Samuel Klaasse er een fruitbedrijf. Nadat zijn bomen zowel tijdens de oorlog als de watersnoodramp onder water kwamen, vertrok hij naar het noorden.
Van 1957 tot 1995 woonde Nico Natte in De Villa en runde er 20 jaar een landbouwbedrijf.
Sylvia en Rinus Vegt kochten het pand van zijn zonen, nadat het twee jaar leeg stond. ,,Alles was nog in oorspronkelijke staat. Nu is het helemaal ons huis."
