In vier uur dwars door Groningen

Foto's
1
Afbeelding
Rood-witte treintjes zoeven door de Groningse weilanden. foto Jan Zeeman

Hoe kijkt een Groninger naar Zeeland en wat valt een Zeeuwse op in Groningen ? Verslaggevers Cornelleke Blok van de PZC en Arnoud Bodde van het Dagblad van het Noorden wisselen van standplaats. Ze toeren rond over onbekend terrein. Vandaag: openbaar vervoer. Ter Apel, even voor negenen ’s ochtends. Lege straten, serene rust. Dit is de verste uithoek van Groningen . Het laatste dat je hier verwacht is een snelle buslijn. Het is het begin van een tour naar Lauwersoog, het andere uiterste van de provincie.

Ongelooflijk, er gaat meteen een rechtstreekse bus naar Groningen! Ok, hij rijdt één keer per uur, maar dat is voor Zeeuwse begrippen heel vaak. Zou die halfvolle strippenkaart genoeg zijn voor zo’n afstand? „Je kan beter een 5 euro-kaartje nemen”, adviseert de vrolijke buschauffeur. „Dat is veel goedkoper.”

Goede vondst van het OV-bureau Groningen - Drenthe. Met een vervoersbewijs van één, drie of vijf euro - afhankelijk van de afstand die je wilt afleggen - kan je na negenen en in het weekend één of twee uur lang onbeperkt met de bus reizen.

Nooit geweten dat Groningen zoveel water had. De reis gaat kilometers langs kanalen, via Musselkanaal en Stadskanaal. Het is een mooi gezicht, die huisjes met rode daken. Plezierjachtjes varen af en aan op de smalle geul. Via Wildervank, Hoogezand, Foxhol en Westerbroek rijdt de bus door de weilanden van Groningen . Er zoeven een paar rood-wit gekleurde treintjes voorbij. Ze zien er eigenlijk niet uit als treintjes, meer als lange bussen op een rails. Ze hebben geen bovenleiding! Dat wordt mijn volgende vervoermiddel.

Na anderhalf uur komt de bus aan op Groningen Centraal. Het heeft een prachtige oude stationshal, waar je met plezier je nek verrekt om te staren naar de plafonds en versieringen aan de muur. Heel jammer dat iemand hier een fastfoodrestaurant heeft ondergebracht. Maar als je daar met je rug naartoe zit, is het een ideale plek voor koffie en krant.

De rood-witte treintjes wachten. Een dilemma. Wordt het de trein richting Zuidhorn of richting Winsum? Geen idee of er vanuit één van beide plaatsen een bus richting Lauwersoog vertrekt, maar het ziet er logisch uit op de kaart. Misschien duurt de reis op deze manier wat langer, maar ach, tijd zat. De keus valt op bestemming Zuidhorn, omdat die trein als eerste vertrekt.

Het tripje duurt nog geen tien minuten.

Gaat hier ook een bus richting Lauwersoog? De jongen bij de busstop naast het station kijkt meewarig en schudt vervolgens lachend zijn hoofd. Helaas. Je kan vanuit Zuidhorn alleen in Grootegast en Surhuisterveen komen. Terug naar Groningen , er zit niks anders op.

Een naadloze aansluiting op de Q-liner (snelle bus) naar Lauwersoog. Dat is maar goed ook, want de volgende gaat pas vier uur later. Het is een prachtige rit, waarin je je vergaapt aan de licht glooiende weilanden tussen Sauwerd en Winsum. En wat een mooie oude boerderijen met daken die bijna tot het gras komen.

In een uurtje brengt de snelbus je naar Lauwersoog. Daar verraadt een indringende visgeur dat we bij water aangekomen zijn.

In vier uur en een kwartier - de vertraging bij Zuidhorn meegerekend - is de provincie doorkruist. De bus terug vertrekt pas over twee uur. Geen probleem. Een groene dijk, bootjes, zon, kabbelend water en een terras. Hier kun je je makkelijk een paar uur vermaken.

© Provinciale Zeeuwse Courant, op dit artikel rust copyright.


Home / Regio / In vier uur dwars door Groningen