article
1.6205711
KRUININGEN - Eén van de laatste puzzelstukjes van de reconstructie van de rampnacht in Kruiningen en omstreken is gelegd. Sjaak van Loo, die van het verzamelen van foto's en verhalen over de geschiedenis van Kruiningen zijn levenswerk heeft gemaakt, kwam onlangs via zijn facebookpagina 'Kruiningen toen en nu' in contact met de nu in Roosendaal woonachtige Marianne Littooy (89). Met haar man Johan was zij in 1953 eigenaar van Taveerne Waterloo op het veerplein.
Verhaal van rampnacht Kruiningen bijna compleet
KRUININGEN - Eén van de laatste puzzelstukjes van de reconstructie van de rampnacht in Kruiningen en omstreken is gelegd. Sjaak van Loo, die van het verzamelen van foto's en verhalen over de geschiedenis van Kruiningen zijn levenswerk heeft gemaakt, kwam onlangs via zijn facebookpagina 'Kruiningen toen en nu' in contact met de nu in Roosendaal woonachtige Marianne Littooy (89). Met haar man Johan was zij in 1953 eigenaar van Taveerne Waterloo op het veerplein.
http://www.pzc.nl/regio/bevelanden/verhaal-van-rampnacht-kruiningen-bijna-compleet-1.6205711
2016-07-20T05:30:00+0000
http://www.pzc.nl/polopoly_fs/1.6205708.1468956180!image/image-6205708.JPG
Kruiningen,Zee,Sjaak van Loo,hermes
Bevelanden
Home / Regio / Bevelanden / Verhaal van rampnacht Kruiningen bijna compleet

Verhaal van rampnacht Kruiningen bijna compleet

Foto's
1
Reacties
Reageer
    • Afbeelding
      Beschrijving
      Taveerne Waterloo heeft maar enkele jaren bestaan. Het stenen gebouw werd in 1950 gebouwd en is tijdens de Ramp van 1953 van de kaart geveegd.
      Fotograaf
    KRUININGEN - Eén van de laatste puzzelstukjes van de reconstructie van de rampnacht in Kruiningen en omstreken is gelegd. Sjaak van Loo, die van het verzamelen van foto's en verhalen over de geschiedenis van Kruiningen zijn levenswerk heeft gemaakt, kwam onlangs via zijn facebookpagina 'Kruiningen toen en nu' in contact met de nu in Roosendaal woonachtige Marianne Littooy (89). Met haar man Johan was zij in 1953 eigenaar van Taveerne Waterloo op het veerplein.

    Ze waren één van de eersten die in de nacht van 1 februari op de vlucht sloegen voor het water, weet Van Loo. "Ze werden die nacht gewekt door de pontonknecht Arjoan van 't Westende, die wakker werd van de storm en toen al met z'n voeten in het water stond. Ze hebben de coupuredeur nog proberen te sluiten, maar er was geen houden meer aan. Het water stond al zo hoog dat dat niet meer mogelijk was."

    De gebeurtenissen op het veerplein had Van Loo eerder goed kunnen documenteren dankzij het verhaal van René van Tatenhove. "Hij was de zoon van de walagent van de PSD, die net als de familie Littooy ook op het veerplein woonde." Nu ook Marianne Littooy haar herinneringen heeft gedeeld, is het compleet. "Het mooiste is eigenlijk nog wel dat ik mevrouw Littooy na al die jaren weer in contact heb kunnen brengen met René van Tatenhove. Hij was daar kind aan huis."

    Contact

    Van Loo probeerde eerder in contact te komen met de uitbaters van Waterloo. "Dat lukte niet, omdat ze maar weinig mensen op Kruiningen de familie Littooy goed kende. Ze werkten hard en de inwoners van Kruiningen kwamen er niet vaak." Dat kwam mede omdat Waterloo een tamelijk exclusief wachtlokaal was.

    "Ze serveerden kreeft en zeevruchten, die ze vers hielden in fuiken in de Westerschelde." De eigenaren waren relatief onbekend in het dorp, omdat ze oorspronkelijk uit Willemsdorp kwamen. "Vlak na de oorlog hadden ze daar een wachtlokaal bij de pont over het Hollands Diep. Toen de Moerdijkbrug hersteld was, gingen de boten naar Kruiningen en verhuisden zij mee." Na enkele jaren bouwden ze in 1950 een stenen gebouw. Dat is verwoest tijdens de ramp.

    Marianne Littooy heeft in het kader van het orale historieproject van het Watersnoodmuseum haar verhaal gisteren laten opnemen. Beelden van het interview zijn op termijn terug te kijken in het museum in Ouwerkerk.