analyse: Hopen op Maljers
Kabinet en Kamer dreigen elkaar schaakmat te zetten in het debat over ontpoldering. Toch zal hierover vóór de verkiezingen geen bloed vloeien.
DEN HAAG - Wanneer een meerderheid van de Tweede Kamer volgende week de motie aanneemt die vanmiddag wordt ingediend tegen gedwongen ontpoldering, zit minister Veerman met een probleem. Hij zal dan in overleg moeten met de rest van het kabinet.
Veerman kán de motie niet uitvoeren. Dat zou indruisen tegen het verdrag waarin Nederland en Vlaanderen afspraken in Zeeland 600 hectare getijdennatuur aan te leggen, waarvan de helft in de Hedwigepolder, de Prosperpolder en ’t Zwin. Als onteigening van de benodigde gronden wordt uitgesloten en de boeren geven hun verzet niet op, kan Nederland zijn internationale verplichtingen niet nakomen.
Legt het kabinet de motie naast zich neer, dan loopt Veerman het risico dat de Kamer hem wegstuurt. Pikant is dat zijn eigen partij de motie van Van der Staaij (SGP) ook ondertekent. Zelfs al zou het CDA zijn eigen minister niet omwille van de ontpoldering willen slachtofferen, dan bestaat nog altijd de kans dat zo kort voor de verkiezingen bij andere partijen voldoende steun wordt gevonden voor een eventuele motie van afkeuring of van wantrouwen. Het huidige kabinet steunt immers niet op een meerderheid.
Er zijn wel enkele uitwegen. Alles wees er gisteren op dat het ministerie van LNV nog een wanhoopsoffensief heeft ingezet. ’Veerman is not amused’, heette het in de wandelgangen. Ongetwijfeld wordt druk uitgeoefend op de CDA-fractie om de handtekening onder de motie van Van der Staaij vandaan te halen en die later bij een stemming ook niet te steunen.
Dat zou Veerman uit de wind houden, maar enorm gezichtsverlies betekenen voor het Zeeuwse Kamerlid Buijs, die in de ontpolderingskwestie het woord voert voor het CDA.
Het ligt daarom meer voor de hand dat het CDA de hoop vestigt op de commissie Maljers, die op het ogenblik zoekt naar alternatieven voor ontpoldering. In de motie van Van der Staaij wordt de regering verzocht zich daar actief voor in te zetten. Maljers hoopt eind november te rapporteren. Veerman zal aangeven daar in ieder geval op te willen wachten. Dan zijn de Kamerverkiezingen geweest. Buijs is dan weg en Veerman demissionair. Hij keert toch niet terug in een volgend kabinet, dus wegsturen heeft tegen die tijd niet zoveel zin meer.
Een uitweg zonder enig gezichtsverlies voor wie dan ook opent zich als Maljers echt een alternatief voor ontpoldering op tafel weet te leggen. Veerman heeft dat onlangs nog een ’mirakel’ genoemd, maar hij zal een zucht van verlichting slaken als het toch mogelijk blijkt.
Veerman kán de motie niet uitvoeren. Dat zou indruisen tegen het verdrag waarin Nederland en Vlaanderen afspraken in Zeeland 600 hectare getijdennatuur aan te leggen, waarvan de helft in de Hedwigepolder, de Prosperpolder en ’t Zwin. Als onteigening van de benodigde gronden wordt uitgesloten en de boeren geven hun verzet niet op, kan Nederland zijn internationale verplichtingen niet nakomen.
Legt het kabinet de motie naast zich neer, dan loopt Veerman het risico dat de Kamer hem wegstuurt. Pikant is dat zijn eigen partij de motie van Van der Staaij (SGP) ook ondertekent. Zelfs al zou het CDA zijn eigen minister niet omwille van de ontpoldering willen slachtofferen, dan bestaat nog altijd de kans dat zo kort voor de verkiezingen bij andere partijen voldoende steun wordt gevonden voor een eventuele motie van afkeuring of van wantrouwen. Het huidige kabinet steunt immers niet op een meerderheid.
Er zijn wel enkele uitwegen. Alles wees er gisteren op dat het ministerie van LNV nog een wanhoopsoffensief heeft ingezet. ’Veerman is not amused’, heette het in de wandelgangen. Ongetwijfeld wordt druk uitgeoefend op de CDA-fractie om de handtekening onder de motie van Van der Staaij vandaan te halen en die later bij een stemming ook niet te steunen.
Dat zou Veerman uit de wind houden, maar enorm gezichtsverlies betekenen voor het Zeeuwse Kamerlid Buijs, die in de ontpolderingskwestie het woord voert voor het CDA.
Het ligt daarom meer voor de hand dat het CDA de hoop vestigt op de commissie Maljers, die op het ogenblik zoekt naar alternatieven voor ontpoldering. In de motie van Van der Staaij wordt de regering verzocht zich daar actief voor in te zetten. Maljers hoopt eind november te rapporteren. Veerman zal aangeven daar in ieder geval op te willen wachten. Dan zijn de Kamerverkiezingen geweest. Buijs is dan weg en Veerman demissionair. Hij keert toch niet terug in een volgend kabinet, dus wegsturen heeft tegen die tijd niet zoveel zin meer.
Een uitweg zonder enig gezichtsverlies voor wie dan ook opent zich als Maljers echt een alternatief voor ontpoldering op tafel weet te leggen. Veerman heeft dat onlangs nog een ’mirakel’ genoemd, maar hij zal een zucht van verlichting slaken als het toch mogelijk blijkt.
