Foto: EPA.
(ACHTERGROND) AMSTERDAM - De Arabische lente, de exorbitante bonussen, de almacht van de grote bedrijven; geen discussiepunt is taboe tijdens de nachtelijke uurtjes op het Beursplein bij het ingaan van de tweede protestweek van Occupy Amsterdam.
Zie ook:
"De euro levert ons alleen maar problemen op. Nederland had Nederland moeten blijven, het verschil tussen rijk en arm groeit constant." Er wordt instemmend geknikt.
Bij het financiële centrum van Nederland bevinden zich zaterdag rond één uur 's nachts bezorgde burgers van allerlei pluimage. Van oude provo's tot jonge alternatief geklede idealisten en van dakloze Oost-Europeanen tot nieuwsgierig stappubliek.
Ontevredenheid
Het anarchistische samenhorigheidsgevoel in combinatie met de notoire ontevredenheid over de uitwassen van ons financiële systeem zorgen voor eensgezindheid, maar ook doelloosheid.
Want door het nog ontbreken van een duidelijke agenda, mist de Amsterdamse tak van de Occupy-beweging richting, en straalt daarom machteloosheid uit.
Protestmars
Naarmate de nacht vordert, kruipen steeds meer actievoerders de kampeertenten in om weer fit te zijn voor de protestmars de volgende dag. Rond half drie is er dan nog een groep van ongeveer vijftig mensen over. De een speelt op de gitaar en de ander voert nog een politieke discussie.
Rond vier uur 's nachts is de groep geslonken tot ongeveer dertig. Door de centrale ligging trekt het Beursplein ook veel daklozen aan, waarvan er velen amper nog op hun benen kunnen staan. Studenten ontbreken bijna geheel, toeristen en rugzaktoeristen zijn er des te meer.
Amsterdam
De Amerikaanse Bryan Snell voelt zich meer thuis in Amsterdam dan bij de protesten in New York. "Het gaat hier meer om de invulling van je leven, in plaats van de eigen financiële problemen", zegt de 25-jarige uit Louisiana, die al drie jaar op reis is van het geld van zijn overleden vader. "Iedereen doet waar hij zin in heeft, pleit voor de eigen standpunten en maakt er zelfs nog een feestje van."
Op de vraag of de New Yorkse demonstranten niet meer reden tot klagen hebben, antwoordt Snell bevestigend. "In Amerika is amper sociale zekerheid, de armoede is groter dus ook de ontevredenheid. In Amerika zijn de demonstranten uit alle lagen van de bevolking. Dat is hier volgens mij stukken minder."
Week
De bijna 60-jarige Ali Maas uit Roermond vertoeft al een week, samen met haar twee honden, op het terrein. "Er wordt te veel gedronken, geblowd en andere drugs gebruikt. Veel mensen doen niks, verblijven hier alleen", zegt ze om acht uur 's ochtends.
Veel geïnteresseerde voorbijgangers lijken zich dan ook moeilijk te kunnen identificeren met de vele markante figuren die er rondlopen. Hierdoor, en door het ontbreken van een duidelijk doel, lijkt de drempel voor de buitenstaander zich aan te sluiten te groot. En zo is het lastig voor Occupy Amsterdam uit te groeien tot grotere proporties.
Sorteer reacties
