Volledig scherm
Deens journaal. © RV

Gewonnen

columnVerkiezingen: we hebben allemaal gewonnen. Nou ja, bijna allemaal. Applaus voor onszelf. De Duitsers begonnen er spontaan van te zingen en de Denen gingen er zelfs in hun journaal Nederlands van praten. We hadden de populisten buiten gehouden. Dat was het algehele en zelfs internationale oordeel. Het zal wel komen omdat ik opgegroeid ben in de jaren zeventig, maar ik vond het wel meevallen met dat populisme buiten houden. Ok, we hebben Jan Roos niet tot volksvertegenwoordiger gekozen. Maar verder?

Splinter hier, splinter daar en meestal niet overlopend van wijsheid en relativeringsvermogen. Degene die wil regeren, zal zijn wijn met vele waters moeten vermengen. Misschien wel met zovele waters dat de smaak van wijn ver te zoeken zal zijn.

Of misschien gaan ze niet voor compromissen maar gaan ze weer ruilen: jij mag dit, maar dan mag ik dat. Dat deden PvdA en VVD vijf jaar geleden ook. Gegeven de score van de PvdA zouden de potentiële coalitiepartners er verstandig aan doen om daar nog eens over na te denken voordat ze dat experiment gaan herhalen.

Maar de macht zal lonken voor velen. Of ze nu van huis uit in nederigheid of in zelfverzekerde overmoed opgevoed zijn. Ze zien zichzelf al op de trappen staan naast de Koning. Vereeuwigd als kapitein en officieren die de komende jaren het schip van staat tussen alle klippen en zandbanken zullen laveren en met verse buit uit verre landen het volk zullen verblijden.

Hun invloed lijkt enorm, evenals de ego's van velen van hen. En soms ga ik en misschien u ook, daarin mee. Eén of twee jaar eerder met pensioen, 0,5 % koopkracht erbij, 25 euro lastenverlichting en nog wat meer asfalt lijken de halszaken waar het in ons land van overvloed allemaal om gaat.

Maar er zijn zaken die belangrijker zijn. Of de zon schijnt, of uw kind gelukkig is, of de oogsten goed zijn en of u gezond bent. Dat jij en je kind niet sterven van de honger zoals in Zuid Soedan en Somalië.

  1. Een omweg waard
    column

    Een omweg waard

    Om half acht word ik verwacht. Voor alle zekerheid neem ik mijn tandenborstel en ander gerief mee. Meneer B. achteraf instrueren wat mee te nemen, leidt vermoedelijk tot teleurstelling en ergernis aan beide kanten. Het huishouden is geen toonbeeld van orde en strakke indelingen. Gek genoeg is de rest van mijn familie wel voorzien van het opruim-gen. Overgeorganiseerd zijn ze, zou ik zelfs durven beweren. Ik dacht aan mijn overblijfkoffertje en ben trots op mijn chaotische zelf.
  2. Natuurlijk

    Natuurlijk

    Er loopt een meikever door de kamer. Onze schildpadkat volgt hem op de voet. Nieuwsgierig tikt de kat met haar pootje tegen het beestje aan. De rug gekromd, kopje scheef en oren naar voren gespitst. Iedereen weet hoe dit verhaal zal aflopen. Noodlottig voor de kever. Mijn dochter grijpt in. Ze pakt een papiertje, verleidt de gevleugelde vriend om deze weg te kiezen en leidt hem zo weer naar zijn vrijheid in de grote buitenwereld. Als je jaren in het donker van de Zeeuwse klei hebt gewroet om vleugels te kweken mag je een handje geholpen worden.

Columns