article
1.6238179
CADZAND-BAD - Lopen, lopen, en nog eens lopen. Amber de Pooter (18) werkt in de bediening bij strandpaviljoen De Piraat in Cadzand-Bad.
'Dit is voor mij de ideale baan, ik kan niet stilstaan'
CADZAND-BAD - Lopen, lopen, en nog eens lopen. Amber de Pooter (18) werkt in de bediening bij strandpaviljoen De Piraat in Cadzand-Bad.
http://www.pzc.nl/extra/zomer/dit-is-voor-mij-de-ideale-baan-ik-kan-niet-stilstaan-1.6238179
2016-08-03T06:30:00+0000
http://www.pzc.nl/polopoly_fs/1.6238175.1470166731!image/image-6238175.JPG
Cadzand-Bad,Toerisme,De Piraat,Strandpaviljoen,Amber de Pooter,hermes
Zomer
Home / Extra / Zomer / 'Dit is voor mij de ideale baan, ik kan niet stilstaan'

'Dit is voor mij de ideale baan, ik kan niet stilstaan'

Foto's
3
Reacties
Reageer
    • Afbeelding
      Beschrijving
      Amber de Pooter
      Fotograaf
    • Afbeelding
      Beschrijving
      Strandpaviljoen De Piraat aan Boulevard de Wielingen.
      Fotograaf
    • Afbeelding
      Beschrijving
      Strandpaviljoen De Piraat in Cadzand-Bad.
      Fotograaf
    CADZAND-BAD - Lopen, lopen, en nog eens lopen. Amber de Pooter (18) werkt in de bediening bij strandpaviljoen De Piraat in Cadzand-Bad.

    Een voorzichtig zonnetje schijnt om één uur 's middags boven Cadzand-Bad. Dat is voor veel zonaanbidders al genoeg om iets te komen drinken aan het strand. Op datzelfde tijdstip begint ook de dienst van Amber de Pooter. Met haar haren strak naar achteren in een staart, shirtje met het logo van strandpaviljoen De Piraat aan en een grijs schortje is ze klaar om heel wat kilometers over het terras te maken.

    Zigzag

    Met een grote glimlach op haar gezicht loopt ze opgewekt door het vorig jaar hernieuwde strandpaviljoen. Soepel gaat ze trapjes op en af, zigzagt om stoelen heen en balanceert ondertussen haar dienblad op één hand. Zonder aarzelen loopt ze naar de juiste tafel en legt zorgvuldig onderzettertjes neer. "Spa rood?", vraagt ze. Er wordt bevestigend geknikt, Amber zet de drankjes neer en loopt terug naar de bar. Onderweg neemt ze lege glazen mee terug. Ze wankelt niet één keer. "Er is wel al eens wat gesneuveld hoor, omgevallen op het dienblad", zegt ze eerlijk. "En als ik heel veel warme dranken heb, draag ik het dienblad met twee handen. Maar ik ben nog niet gestruikeld. Nóg niet", lacht ze.

    Bij de bar staan inmiddels weer nieuwe dienbladen klaar. Amber kijkt op het bonnetje voor wie de twee glazen witte wijn zijn en loopt naar de juiste tafel. "Er ligt een plattegrond van de tafels achter de bar. Maar ik weet ze inmiddels uit mijn hoofd, er zit een logica in. In het begin moest ik wel even zoeken", zegt ze.

    Tweeënhalve week is ze nu aan het werk bij De Piraat en ze heeft het zichtbaar naar haar zin. "Ik voelde me hier meteen op mijn gemak. Ik heb ook al eerder in de horeca gewerkt, bij de Braakman in Terneuzen. Ik zag de advertentie voor deze baan bij uitzendbureau Matchpoint en het was snel geregeld", vertelt ze.

    Camping

    Het werken aan de kust voelt voor de Terneuzense ook een beetje als vakantie. Haar ouders staan vlakbij op de camping. "Daar slaap ik nu. Want vanuit Terneuzen is het nogal ver, als je geen auto hebt." Als de vakantie van haar ouders erop zit, gaat ze naar de zomerresidentie van Matchpoint in Cadzand-Bad. In het huis logeren vakantiekrachten samen en zijn ze van alle gemakken voorzien. "Misschien gaan we dan ook wel eens samen uit."

    Energie

    Want moe is ze niet, ook al werkt ze vijf dagen per week. Amber zit juist vol energie. "Zere voeten van het lopen, heb ik nooit", zegt ze stellig. "Dit is de ideale baan voor mij, want ik kan niet stilstaan." Als er even geen nieuwe bestellingen zijn, zoekt ze dan ook direct lege glazen om op te halen, maakt ze tafeltjes schoon en schuift ze stoelen aan. "Het terras zit nu goed vol, maar binnen nog niet zo", zegt ze met bijna iets van spijt in haar stem. "Ik vind hard werken fijn, dit gaat me ook niet vervelen."

    Ondertussen begroet ze bezoekers van het paviljoen en verwijst ze iemand die wil betalen door naar een collega. Ze komt alle nationaliteiten tegen. "Ik heb zes jaar Duits gehad en ik dacht dat ik het wel redelijk kon. Maar ik merk er eigenlijk niet veel van. Ik kan niet op sommige woorden komen en Frans is al helemaal moeilijk. Maar ik kom er altijd wel uit." Zeker omdat ze vaak dezelfde vragen krijgt. "Héél vaak de vraag waar het toilet is", zegt ze. Een minuut later zelfs alweer. Amber glimlacht alsof ze de vraag voor het eerst krijgt. "Achterin rechts", zegt ze vrolijk.