article
1.6608483
Campingbazen die een restaurant zijn begonnen? Daar willen we meer van weten. We snellen naar het Wemeldingse Schoudee.
Recensie: Schoudee schept op met gulle hand
Campingbazen die een restaurant zijn begonnen? Daar willen we meer van weten. We snellen naar het Wemeldingse Schoudee.
http://www.pzc.nl/extra/uit-eten/recensie-schoudee-schept-op-met-gulle-hand-1.6608483
2016-11-05T11:00:00+0000
http://www.pzc.nl/polopoly_fs/1.6608494.1478250459!image/image-6608494.JPG
Wemeldinge,Horeca,Schoudee,Uit Eten,hermes
Uit eten
Home / Extra / Uit eten / Recensie: Schoudee schept op met gulle hand

Recensie: Schoudee schept op met gulle hand

Foto's
1
Reacties
Reageer
    • Afbeelding
      Beschrijving
      Voormalig exploitant en nu bedrijfsleider Martin Gunst schenkt gasten witte wijn in.
      Fotograaf
    Campingbazen die een restaurant zijn begonnen? Daar willen we meer van weten. We snellen naar het Wemeldingse Schoudee.

    In vorige eeuwen lagen er aardappelen in de schuur, maar zolang ik Schoudee in Wemeldinge ken (sinds de jaren zeventig), is de monumentale boerenschuur met zijn rieten dak een horecazaak. Na een rondje discovertier nam je daar nog een slaapmutsje. De schuur uit 1752 is niet meer de originele. Een brand legde het rijksmonument in 2000 in de as, waarna het in 2001 weer werd opgebouwd. Vorig jaar namen de exploitanten van de aangrenzende camping Linda - Andrea en Emanuel Dekker - Schoudee over van Martin Gunst die een makeover niet kon financieren. De donkere zaak was wel aan een opfrisbeurt toe. De nieuwe eigenaren konden zich een tonnen kostende verbouwing wel permitteren. Ze openden 1 april dit jaar de nieuwe Gasterij Schoudee. Geen geintje. Gunst blijft het bedrijf wel trouw, als gastheer.

    Wat is veranderd?

    Veel. Het knerpende grind op het parkeerterrein en het rieten dak zijn gebleven, maar dat is bijna het enige. Waar je je vroeger door een ouderwetse deur naar binnen moest wurmen, is er nu een statige entree met brede, glazen deuren. Aan de oostgevel zien we nieuwe raampartijen, maar de kers op de cake is de uitbouw. Het puntdak sluit aan bij de schuur, voor de rest is er royaal gebruik gemaakt van glas. Via tuindeuren bereik je een reusachtig terras. Ouders kunnen hier luieren, met zicht op hun kinderen die zich kunnen uitleven op speeltoestellen. Nou ja, hopelijk over een half jaar weer. Binnen ontwaren we een kinderspeelruimte. Verderop in het oude deel is het partycentrum op punt gezet. De Dekkers willen de ruimte in de schuur nog wel iets lichter maken, verklapt Andrea.

    Is de brasserie een beetje gezellig?

    Absoluut. Bij de bar staat een comfortabele loungebank, waar je dankzij een nogal efficiënt haardvuurtje zelf langzaam gaart. Warm hout op de vloer, lichtblauwe en witte muren, goede stoelen met donker- en lichtgrijze bekleding en verder industriële lampen. Het oogt strak, eigentijds en tegelijk behaaglijk. Een aangename oase na een soort van Halloween-rit door de donkere polder, want Schoudee ligt nogal afgelegen, tussen het voormalige sluizencomplex en het Kanaal door Zuid-Beveland.

    Voldoende keuze op de menukaart?

    Best wel. Er staan leuke gerechten op, zoals 'kistje platteland' met een uiensoepje, steak tartaar met piccalilly-crème, Zeeuws spek en een bitterbal van pulled pork en cajun-kruiden. Van het kistje bestaat ook een zee-variant. Verder bespeuren we diverse bereidingen van oesters. Tevens biedt Schoudee een weekmenu voor 19,95 euro. Een scherpe prijs voor drie gangen. Aan de spelling op de menukaart valt nog iets te verbeteren. En een 'klein uiensoepje', is dat een vingerhoedje soep?

    Nou, hoe is dat driegangenmenu?

    Op papier ziet het er veelbelovend uit. Als voorgerecht wacht me een gekonfijte en geplukte eendenbout, met truffelmayonaise en een compote van ui. Het leuk gedresseerde, rechthoekige bord bevat ook blokjes rode biet, broodkrokantjes en wat groene scheuten (van erwt, lijkt ons). De eend is 'uit elkaar getrokken' en in een vogelnestje gevouwen. Er is goed geplukt, waardoor we de kok geen veer meer op zijn hoed kunnen steken. Het lekker gekruide vlees mag wat sappiger. De uiencompote ijlt wat scherp en bitter na. Zo wordt dit voorafje halverwege vermoeiend. Als de chef dat bijvijlt, heb je een erg leuke entree.

    Dan het hoofdgerecht. Het is een bord vol spektakel: drie speenvarken-racks met pompoencrème, aardappel, aardappelpuree, couscous met wortel, thijmsaus, paprikagel en peterseliedrupjes. De racks zijn ook nog eens besmeerd met een papje van, naar ons voorkomt, broodcrumble en groene kruiden. Wat precies is moeilijk te proeven. Op zich smaken de onderdelen prima, maar het palet is zo breed dat er amper meer sprake is van een combinatie. Het vlees is redelijk sappig. Het is wel veel. De laatste kotelet blijft dan ook liggen. Downsizen en een paar elementen schrappen, lijkt ons een goede zet. Want 'veel voor weinig' is natuurlijk een lovenswaardig streven, maar je kunt ook doorslaan.

    Nog meer te verhapstukken?

    Mijn tafeldame, die à la carte eet, wel. Ze spit zich door een salade met biefstuk en Japanse teriyaki-saus. Het houten bord is enorm, de berg sla ook. Niettemin ziet het er fris en fruitig uit, met knapperige taugé, tomaat, knoflookcroutons, radijs en pijnboompitten. De bief is wat ongelijkmatig gebakken, doch mooi mals. Dus gaat de duim omhoog. Haar Vlaamse, in donker bier gestoofd rundvlees arriveert in een mini-braadpannetje. Rondom liggen aardappeltjes, pompoencrème, pastinaak, wortel en peterselie. Het pittig gekruide stoofvlees is goed gegaard, al mag er van ons wat meer saus danwel stoofvocht bij.

    Is het dessert ook zo voluptueus?

    Vol als we zijn, delen we dessert van mijn weekmenu, maar dan nog zouden we strafpunten krijgen bij de Weight Watchers. Het is een vol en calorierijk bord: huisgemaakte apfelstrudel, een bol vanilleijs, een koekje, crumble, een kletskop alsmede twee ovaaltjes amandelige mousse en twee romige quenelles. Lekker, maar aan de (erg) zoete kant. Daar mag wat ons betreft iets fris bij.

    Hoe is de bediening? Net zo gul?

    De attente serveerster is ontspannen. Geen gemaakte vriendelijkheid hier. Gasterij vinden we dan ook een rake term. Als vervolgens de rekening verbluffend voordelig uitpakt, kan onze avond niet meer stuk.

    Schoudee

    Brasserie in monumentale schuur met leuke gerechten op de kaart.