article
1.6434022
YERSEKE - Waarom we hier nog nooit zijn neergestreken is ons een raadsel. Misschien omdat Yerseke zoveel restaurants telt, dat je er snel eentje over het hoofd ziet. Ankie Petersen baat dit dorpse restaurantje al sinds 1 april (nee, geen grap) 2011 uit, bijgestaan door haar dochters Linda en Amanda.
Recensie: Klassiek vismenu in hartje Yerseke
YERSEKE - Waarom we hier nog nooit zijn neergestreken is ons een raadsel. Misschien omdat Yerseke zoveel restaurants telt, dat je er snel eentje over het hoofd ziet. Ankie Petersen baat dit dorpse restaurantje al sinds 1 april (nee, geen grap) 2011 uit, bijgestaan door haar dochters Linda en Amanda.
http://www.pzc.nl/extra/uit-eten/recensie-klassiek-vismenu-in-hartje-yerseke-1.6434022
2016-09-24T10:00:00+0000
http://www.pzc.nl/polopoly_fs/1.6434021.1474635123!image/image-6434021.JPG
Yerseke,Uitgaan,'t hoekje,hermes
Uit eten
Home / Extra / Uit eten / Recensie: Klassiek vismenu in hartje Yerseke

Recensie: Klassiek vismenu in hartje Yerseke

Foto's
2
Reacties
Reageer
    • Afbeelding
      Beschrijving
      Eigenaresse Ankie Petersen bedient gasten op het terras van 't Hoekje van Yerseke.
      Fotograaf
    • Afbeelding
      Beschrijving
      Restaurant het Hoekje in Yerseke.
      Fotograaf
    YERSEKE - Waarom we hier nog nooit zijn neergestreken is ons een raadsel. Misschien omdat Yerseke zoveel restaurants telt, dat je er snel eentje over het hoofd ziet. Ankie Petersen baat dit dorpse restaurantje al sinds 1 april (nee, geen grap) 2011 uit, bijgestaan door haar dochters Linda en Amanda.
    Verscholen in de Wijngaardstraat zit 't Hoekje van Yerseke. Vanzelfsprekend op de hoek.

    Al een kwart eeuw zit ze in het vak. Ze werkte bij Panaché in Goes (oudere stadsbewoners herinneren zich die zaak nog wel) en bij het Yersekse restaurant De Schelde. Nu is ze alweer zes jaar baas in eigen etablissement.

    Als we er op een doordeweekse avond aanwippen, is de septemberavond nog zo zacht dat we op het aan de straat gelegen terrasje neerploffen. Het eethuis oogt van kort na de oorlog, zoals veel panden aan de Wijngaardstraat. Retro lichtreclame van een overbekend koffiemerk versterkt ons gevoel dat de klok hier langzamer tikt. Het interieur is verre van design, maar donkerbruin gezellig zoals je dat in meer Yersekse restaurants aantreft.

    Vooral de klassieke schouw met aan weerszijden twee enorme houten lepels - de kanovereniging zou ze zo meejatten - ademt de sfeer van 'toen het leven nog vredig, overzichtelijk en simpel was'. In de waterlokalen bespeuren we andermaal een hang naar het verleden. Naast de schone urinoirs treffen we glimmende, roestvrijstalen asbakjes aan. Zonder uitgedrukte peuken trouwens.

    Menukaart
    De menukaart sluit bij onze Ollie B. Bommel-indruk aan. Zoals veel collega's in het dorp is het vis, schaal- en schelpdieren en vleesklassiekers wat de klok slaat. Voor vegetariërs is het even slikken, maar Ankie zegt dat kok Anton ook een smakelijk menu voor de vis- en vleeslozen kan bereiden.

    Dankzij de zachte septemberavond onthaasten we buiten op het terras. Op een paar kinderen die een gewonde vogel in een handdoek naar huis dragen, een verwaaide wielrenner en twee SUV's die voorbij suizen na, is het erg rustig . Yerseke zit op de bank. Er is vast een voetbalwedstrijd op tv, denken we.

    Vismenu
    Ons vismenu begint met Sint Jakobsschelpen en kreeftensoep. Meteen een goede proeve van bekwaamheid voor de keuken. Op het bord zwemmen verschillende maten coquilles in een gebonden bruine saus. Van kreeft vermoeden we. In het hart ligt een cirkel samengeperste rijst, wat we niet vaak zien in combinatie met dit delicate schelpdier. De kok heeft er ook een handvol gedroogde peterselie overheen gestrooid. "Een nogal ouderwetse presentatie", bromt mijn tafelheer. "Maar dat past wel weer bij de entourage."

    De coquilles - ze geven mee als de vinger er licht indrukt - zijn wel keurig gegaard. De saus is een beetje melig, maar niet slecht. Het kan-er-mee-door-gevoel bekruipt ons ook als we de kreeftensoep proeven, die wordt opgediend in een witte kom met aan weerszijden twee leeuwenkoppen. Twintig jaar terug was dat model en vogue. De soep mist wat vulling. Na de eerste aanzet valt de smaak weg, waarna er in de finale nog een pepertje opduikt. De kom zit echter boordevol kreeft, die ook nog eens goed is gegaard. We gaan dus ad fundum.

    Wijnkaart
    De wijnkaart is interessant. 't Hoekje van Yerseke voert onder meer de pinot blanc van het Elzasser huis Trimbach. Wie hun Riesling Clos Sainte Hune heeft geproefd, weet dat het wat betreft Riesling niet veel beter wordt. De pinot blanc, waarin doorgaans ook een flink percentage auxerrois zit, is een instapwijn. Maar wel een goede: stuivende neus van wit fruit, sap, vulling, iets kruidigs en wat witte peper na.

    Heerlijk bij de zeetong en de rogvleugel die na een flinke pauze voor onze neus staat te dampen. In 't Hoekje van Yerseke nemen ze de tijd, met een bijna achteloze gelatenheid. Dat heet relaxt. De enorme, in roomboter gebakken tong komt met friet en gefrituurde aardappelrondjes. Op het bord is nog net plaats voor een fantasieloze garnituur van sla, wortel, tomaatje, een stukje watermeloen en een paar strepen sladressing.

    Maar goed, in Yerseke draait het in veel zaken om de vis. En die is hier fraai gebakken. Zo hebben we ook over de rogvleugel - wat een lekkere vis is dat toch - weinig te zeuren, behalve dat het een schepje zout minder kan. De zurige roomsaus met appel is lekker en sluit mooi aan bij de rog.

    Dessert
    We zetten de broekriem een gaatje verder om voor u, Zeeuwse lekkerbek, twee desserts te proeven. Het suikerlaagje op de crème brûlée laat het verplichte klakje horen. De suiker is aan de harde kant, de custard daarentegen romig en vol van smaak. Mijn koffieijs met karamelachtige saus en drie bloemkolen van slagroom is aardig, maar knalt niet echt in je mond. We willen meer koffie proeven. Het ijs mag ook een tikje minder hard.

    Buiten drinken we echte koffie na. Een uitstekende kop. Bij een sigaar evalueren we ons menu. 't Hoekje van Yerseke doet het allemaal best goed, maar weet onze culinaire snaar zelden te raken. Je hoopt altijd op een wow-moment. Als we later de rekening krijgen, blijkt dat de vis behoorlijk moet worden betaald in hartje Yerseke. We kunnen zo een handvol Zeeuwse restaurants noemen die voor hetzelfde geld met eigentijdse, spannende gerechten tegen een ster aan koken. Maar goed, de figuurzaag- en pincetkeuken is ook niet ieders ding.

    't Hoekje