article
1.6584698
Het zijn spannende tijden in het Hemelrijk in Hulst: chef Thomas d'Hooghe is door GaultMillau genomineerd als Talentvol Chef voor 2017. We gaan de sfeer peilen en prikken uiteraard een vorkje mee.
Recensie: Comfortfood met n'en hoek af
Het zijn spannende tijden in het Hemelrijk in Hulst: chef Thomas d'Hooghe is door GaultMillau genomineerd als Talentvol Chef voor 2017. We gaan de sfeer peilen en prikken uiteraard een vorkje mee.
http://www.pzc.nl/extra/uit-eten/recensie-comfortfood-met-n-en-hoek-af-1.6584698
2016-10-29T10:00:00+0000
http://www.pzc.nl/polopoly_fs/1.6584952.1477658204!image/image-6584952.JPG
Hulst,Horeca,Uit eten,Hemelrijk,hermes
Uit eten
Home / Extra / Uit eten / Recensie: Comfortfood met n'en hoek af

Recensie: Comfortfood met n'en hoek af

Foto's
1
Reacties
Reageer
    • Afbeelding
      Beschrijving
      Chef Thomas d'Hooghe snijdt inktvis in de keuken van restaurant Het Hemelrijk.
      Fotograaf
    Het zijn spannende tijden in het Hemelrijk in Hulst: chef Thomas d'Hooghe is door GaultMillau genomineerd als Talentvol Chef voor 2017. We gaan de sfeer peilen en prikken uiteraard een vorkje mee.

    Recht achter de fraaie basiliek ligt Het Hemelrijk, ingeklemd tussen een goudsmid en een lingeriezaak. Binnen treffen we een bescheiden aantal tafeltjes in een vernieuwd wit interieur. Strakke schilderijen met diverse gouden vierkantjes, vazen vol witte lelies. Vanwege drempels en opstapjes is het pand niet echt toegankelijk voor mindervaliden. We krijgen een tafeltje aan het raam, met hemels uitzicht op de Willibrordus. Sommelier Jeroen Lobstein brengt ons de aperitiefkaart. De Vlamingen om ons heen gaan enthousiast aan de champagne, ik kies de verslavende likeur van de concullega: hierbas de las dunas van chef Syrco Bakker, met kruiden uit het Zwin. Manlief drinkt het lokale bier Belle & Elegante, van Brouwerij La Fontaine uit Sas van Gent. Een beetje bitter met abrikoosjes, lekker.

    Gezellig peuteren

    Op tafel verschijnt een knoestige houtstronk vol wier waaruit twee spelden steken: een prachtig vehikel voor een schaaltje krukels met vinaigrette. Terwijl we gezellig peuteren bewonderen we het ragfijne bestek met zwarte steeltjes, dat net een setje schilderspenselen lijkt. Meer attenties volgen: een sneetje desembrood, zachte olijfolie en een schaaltje rillettes van Zeeuws scharrelvarken. Dikke zoetzure mossels die als ceviche zijn gegaard. En een minigazpacho van de meest intense tomaten van huiskweker Hugo de Ridder, met zachte wolkjes geitenkaas.

    Raar randje

    Ik heb een theorie dat de dingen die bijna té lekker zijn ook altijd een raar randje hebben. Of zoals Het Hemelrijk stelt: comfortfood, met n'en hoek af. De eerste gang voldoet daar volledig aan. Een beeldschoon kommetje met zoete Noordzeekrab, stukjes vette paling en zoetzure physalis of ananaskers - de gele bessen uit die leuke papieren lampionnetjes. Clustertjes groene naalden lijken precies rozemarijn, maar het blijkt jonge zeegroente, zilt schorrenkruid. Knolselderijblokjes zijn puur Japan, een citrusafrikaantje zorgt voor een vleugje bitter. Roodwiertentakeltjes en tot kroepoek gebakken vissenhuid geven interessante wenken richting zee. De Oostenrijkse wijn erbij heet TOM und der Gemischter Satz en is een mengsel van zeven druivenrassen. Die samen wonderwel doen wat ook het eten doet: uit vele componenten een mooie en verrassende eenheid smeden.

    Culinair vagevuur

    Er wordt zwijgend afgeruimd en dat is jammer, we willen graag terugzeggen dat het geweldig was. Gastvrouw Irene Vandeputte, moeder van de chef, komt nog eens langs met een extra sneetje brood. Na drie kwartier wachten mogen we verder proeven: een gang van zeebaars met spectaculaire geroosterde inktvis, sappige slaharten en Hollandse garnaaltjes. In een zoete schuimige saus van schaal- en schelpdieren en gekonfijte tomaat. De vrij neutrale zeebaars ligt in een nestje van fideua, paella-noedels met het kruidige van chorizo. Rucolabloemetjes geven pit en lieflijkheid. En dan is het weer wachten, in een soort culinair vagevuur zonder de troost van brood of conversatie. We zitten recht onder een dreunende box, de akoestiek is bedroevend. Overleg over drankjes moet half in gebarentaal.

    Sidekicks

    Fazant is het hoofdgerecht, maar net zoals bij de gang met zeebaars stelen de sidekicks de show. De fazant is vaak lekker, soms droog, soms bijna rauw. Bovenop ligt een gulle plak ganzenlever, waarover geurige zwarte truffel wordt geraspt. Onderin proeven we heerlijk kruidige zuurkool, met dikke gewelde rozijnen die openbarsten in zoetigheid. Stukken spek, witlof en cantharellen zijn oversmolten met Kaltbach, lang gerijpte Zwitserse gruyère. Een soort luxeknipoog richting kaasfondue. En dan die intense gevogeltejus, die iets spannends doet met een poedertje van eekhoorntjesbrood. La Découverte van wijnmaakster Aurélie Vic is er inderdaad een ontdekking bij, bomvol kersenfruit.

    Bedeesde afsluiter

    Het Hemelrijk heeft standaard minstens twaalf kazen paraat liggen en die komen uitsluitend uit Nederland en België. We proeven een superselectie: Achelse Napoleon, Achelse blauwe, zeewierkaas van Het Hinkespel en smeuïge Petit Doruvael. Ook de rabarberchutney maakt indruk. Het zoete dessert is nieuw vandaag: ijs van witte chocolade, mummelzachte appelstukjes, kruimeltjes van melkchocola en toefjes koffiecrème. Er zitten eetbare glitterblaadjes op, maar die nemen niet weg dat dit een bedeesde afsluiter is. Lief en lekker, maar geen immoreel soft-erotisch klapstuk zoals dat mooi zou passen in de straatjes van Hulst. De Maeloc eco-cider geeft met haar gistige appeltjesbombardement wel die verlangde vervoering.

    Excuses

    We zaten 3,5 uur voor vier gangen en hebben eigenlijk nog trek. Koffie met friandises zou fijn zijn, maar we vragen toch de rekening omdat we niet weer willen wachten. Chef Thomas zou later zijn excuses aanbieden, vanwege ziekte was er een man tekort in de bediening. Maar had dan gewoon een mandje brood op tafel gezet, in plaats van die tijdrovende broodcommunie met een tang en klinische handschoentjes. GaultMillau heeft groot gelijk met haar nominatie voor deze jonge chef: hier kookt een groot talent met veel plezier en prachtige lokale producten. Dit is geen frutseltjeskeuken, gerechten hebben een duidelijke maar toch ook verrassende samenhang. Maar als dit de akoestiek van de hemel is, dan doe ik misschien liever een luxe kaasfondue benee.

    Het Hemelrijk

    Hier kookt een groot talent met veel plezier en prachtige lokale producten.