article
1.6333154
GROEDE - Een strand zo fijn en wit als poedersuiker en een service die eigenlijk té rap is: een bezoek aan strandpaviljoen Puur in Groede.
Gebroederlijk samen op het terras van strandpaviljoen Puur
GROEDE - Een strand zo fijn en wit als poedersuiker en een service die eigenlijk té rap is: een bezoek aan strandpaviljoen Puur in Groede.
http://www.pzc.nl/extra/uit-eten/gebroederlijk-samen-op-het-terras-van-strandpaviljoen-puur-1.6333154
2016-09-03T09:30:00+0000
http://www.pzc.nl/polopoly_fs/1.6333532.1472819312!image/image-6333532.JPG
Groede,Horeca,Uit Eten,Recensie,Strandpaviljoen,Puur
Uit eten
Home / Extra / Uit eten / Gebroederlijk samen op het terras van strandpaviljoen Puur

Gebroederlijk samen op het terras van strandpaviljoen Puur

Foto's
2
Reacties
Reageer
    • Afbeelding
      Beschrijving
      Strandpaviljoen Puur: opvallend beschaafd tegen de achtergrond van een poederwit strand.
      Fotograaf
    • Afbeelding
      Fotograaf
    GROEDE - Een strand zo fijn en wit als poedersuiker en een service die eigenlijk té rap is: een bezoek aan strandpaviljoen Puur in Groede.

    Ik ben verliefd op de pittoreske straatjes van Groede. Waar mensen zichtbaar trots zijn op hun erfgoed en werkelijk iedereen wel iets kunstzinnigs lijkt te doen. Een plek met aanstekelijke levensvreugde, die vast ook wel een beetje te danken is aan het opvallend goede horeca-aanbod. En aan de nabijheid van het strand, terwijl ik altijd dacht dat Groede in de West-Zeeuws-Vlaamse binnenlanden lag. We reizen af naar strandpaviljoen Puur, aan een prachtig poedersuikerstrand. Dat ook toegankelijk is voor rolstoelgebruikers: er is een asfaltweg en Puur heeft een eigen strandrolstoel paraat staan.

    Het is een glorieuze augustusavond en we vrezen voor topdrukte. Reserveren kan hier niet, maar als we aankomen wordt er net een tafeltje schoongemaakt. De kaart is van de categorie boekwerk: alles staat erop, van een busje chips tot high tea. Met enkele biologische producten zoals koffie en thee, wat hippe nieuwkomers als macarons, chai tea en gin tonic. Ook staan er maar liefst zeven maaltijdsalades op de kaart. Maar om ons heen worden toch veel spareribs, mosselpannetjes en schalen saté rondgebracht.

    Gebroederlijk

    In 2010 is dit paviljoen neergezet en zes jaar later voelt het nog steeds nieuw: strak, wit en heel veel zeezicht. Binnen merk je dat het vandaag topdrukte was: de toiletten zijn ernstig uitgewoond. Mensen hebben hun zandvoeten in de wasbakken afgespoeld en wc-papier aangezien voor serpentines. Verder is alles opvallend beschaafd: geen bonkende muziek, geen gebral en gelal. Meer Vlaams dan Hollands. Er zit ook niet één bepaald typetje op het terras. Sommige strandtenten trekken een eigen publiek: de surfdude, de patser, het parelkettinkje en de rode broek. Uitgebluste ouders. Unisex windjackjes. Mensen met een tatoeage van hun overleden hond. In Groede zitten ze gebroederlijk samen op het terras.

    Omdat dit misschien wel de laatste mooie stranddag is hebben we sangria besteld, die flink alcoholisch is met een prachtige fruitsalade erin. Drank in de zon op een lege maag, dat is slimmer met een glaasje water erbij. Onze serveerster Hermien verwijst naar de kaart: “Kraanwater mogen wij verkopen in een karaf van één liter”. Puur noemt het een streekproduct en rekent er een bedrag van 3 euro voor, waarmee je ook waterprojecten ondersteunt. Het is grappig verpakt, goedkoper dan bronwater en met kraanwater spaar je transport en onnodige verpakkingen uit. Maar het blijkt een concept, KRNWTR. Dat waterkoelers en karaffen verkoopt en maar liefst 5 procent van hun winst aan Plastic Soup Foundation schenkt. Tja, de marketingafdeling doet het ook niet voor kraanwater.

    Vriendelijk

    De voorgerechten arriveren snel en zijn doorsnee maar netjes verzorgd: dikke scampi's in knoflookolie, met een bonte salade, sneetjes bruin brood en een kuipje boter. Ook een trio van gerookte zalm en forel en Hollandse garnalen. Er ligt een bergje rauwe uitjes bij, die we meer associëren met frikandel en haring. Per ongeluk vallen er wat uitjes op de zalmplakjes en hee, die combinatie is eigenlijk best lekker. Nauwelijks hebben we ons bestek neergelegd of de hoofdgerechten arriveren. Serveerster Hermien schrikt er een beetje van maar herpakt zich snel met een vriendelijk “Had het voorgerechtje wel gesmaakt?”

    De scampi’s maken een comeback in een enorm bord pasta, waar ook drie zachte coquilles in liggen. De ‘saus van de chef’ is een generieke witte saus, erg bechamellig en flauw. Een extra smaakje had het leuker gemaakt: kaas, knoflook, iets. De tagliatelle lijkt ons vers maar wel vrij ver doorgekookt. De verse rucola is een welkome noot, net zoals het hele rivierkreeftje. Ik ga vegetarisch met een bladerdeegpunt met brie, groente en cranberries. Omdat er ‘punt’ staat verwacht je een creatieve quiche, maar er verschijnt een bouwpakket voor een hartige tompoes. Twee opgeblazen bladerdeegvierkantjes, plakken nog vrij koude brie en daaronder gewokte groenten. Broccoli, courgette, wortel, gewokt tot standje prut, met een kwakje cranberryjam erbij. Ook de sla van het voorgerecht is er weer, nu met plakjes ei. En wat fletse diepvriesfrietjes.

    Ruimhartig

    De porties zijn gigantisch en vanwege het straffe tempo van de bediening zitten we snel vol. Het terugsturen van een halve maaltijd ligt zwaar op ons gemoed. Om toch ook nog een toetje te kunnen beoordelen kiezen we vers fruit, en cappuccino met likeur. Daar is het sangriafruit weer, maar dat is zeker geen straf: druiven, drie soorten meloen en ananas, alles mooi rijp met twee wafelrolletjes erbij. De hoeveelheid likeur is weer Zeeuws-Vlaams ruimhartig. Teut zwemmen lijkt mijn vriendin geen goed idee, ik plons toch nog even de zon achterna. Campinggasten en vakantiegangers zullen ongetwijfeld blij zijn met Puur, haar snelle service en redelijk schappelijke prijzen. Maar dineren doe ik toch liever in Groede centrum.

    Puur

    Restaurant Puur in Groede