article
1.6356659
Het zal 'n paor weeken geleejen ziin. Op 't ènde van den dag. 'k Was mee d'n bus 'n middagje naor 'Ulst gewist. 'n Schôôn stadje om 's 'n paor uurtjes je tied deu te briengen. 'n Stikje over de wallen lôôpen en op de Markt 'n lekker bakje koffie drienken mee 'n grôôten appelpunt.
Toen wierd 't eventjes stille (audio)
Het zal 'n paor weeken geleejen ziin. Op 't ènde van den dag. 'k Was mee d'n bus 'n middagje naor 'Ulst gewist. 'n Schôôn stadje om 's 'n paor uurtjes je tied deu te briengen. 'n Stikje over de wallen lôôpen en op de Markt 'n lekker bakje koffie drienken mee 'n grôôten appelpunt.
http://www.pzc.nl/extra/streektaal/rinus-willemsen/toen-wierd-t-eventjes-stille-audio-1.6356659
2016-09-08T07:00:00+0000
http://www.pzc.nl/polopoly_fs/1.4431485.1404287575!image/image-4431485.jpg
Terneuzen,Taal,Dialect,Rinus Willemsen,hermes
Rinus Willemsen
Home / Extra / Streektaal / Rinus Willemsen / Toen wierd 't eventjes stille (audio)

Toen wierd 't eventjes stille (audio)

Foto's
1
Reacties
Reageer
    Het zal 'n paor weeken geleejen ziin. Op 't ènde van den dag. 'k Was mee d'n bus 'n middagje naor 'Ulst gewist. 'n Schôôn stadje om 's 'n paor uurtjes je tied deu te briengen. 'n Stikje over de wallen lôôpen en op de Markt 'n lekker bakje koffie drienken mee 'n grôôten appelpunt.

    Mee 't terugriejen stopt de bus in Terneuzen bie de Zuidpolder. 'n Paor mènsen van Marina Beach staon te wachten. Mee volle tassen sjouwen ze de bus in. De chauffeuse bekiekt udder kaortjes en schudt d'r 'ôôfd. De twii passagiers begruupen nie wat d'r an d'and is. Ze binnen toch ommerst mee die kaortjes in De Braokman ingestapt? En noe kunnen ze nie terug. Bliekbaor binnen ze 'Ollandse taole nog nie machtig om 't êên en 't andere te verduutsen. De chauffeuse zegt in 't Iengels dat udder kaortjes nie geldig binnen en dat ze nieuwe kaortjes moeten kôôpen. Of ze dat verstaon of nie, dan 'k nie zeggen. Mao dao wieren gêên portemonnees getrokken. Ook nie naodat de chauffeuse zei, dan ze dan mao mosten uutstappen.

    "Uutstappen?" zei 't 'r een man die vooran in de bus zat. "Uutstappen, chauffeur? Die mènsen die binnen nie op de Braokman om verkantie te vieren. Zô is 't nie." De chauffeuse goeng 't 'r glad nie op in, mao wier wel ongeduldig. Ze docht natuurlijk an d'r ansluuting bie 't busstation (en ik trouwens ook). 'n Bus moet toch riejen ee, en nie stille staon? Da schiet nie op ee? D'instappers begrepen wel, dat ze mosten dokken en trokken udder portemonnee, waorop nogmaols commentaor deu de bus vloog. "Da's 'n grôôt schandaol, wat 'iere gebeurt." Waorop de chauffeuse zei dat gêên mèns z'n eigen 'iere most mee bemoeien. "Allicht moeten ze betaolen. Al je leeft van de bijstand, dan moe je toch ook betalen," riep 'n passagiere deu de bus. Intussen waoren de kaortjes gekocht en mee udder zwaore tassen mee boodschappen zochten onze nieuwe passagiers 'n comfortaobel plekje. Toen d'r nog wa gemekker in de bus bleef rondoenken, riep de chauffeuse mee krachtige stem: " 't Lèste woord is an de chaffeur." Toen wier 't stille in de bus. 'Êêl stille. Stel je voo, as je bluuf klieren, dan zet ze de bus an de kant en bin je glad nog nie thuus ee. Dan ei je gêên ansluutieng op 't busstation en dan stao je daor. Van God en mèns verlaoten, want da kan 'k je wel vertellen. As je daor an 't busstation 's aovus staot en je ziet de leste bus z'n achterlichten kleiner en kleiner worren dan is 't dao nie leutig om te wachten op de volgende bus. Jao, 'n rits bankjes in de scheemerieng van 'n paor lantèèrns. En vèder niks. Glad niks. En glad nie veilig. Wa zeg 'k? Onveilig en vrouwonvriendelijk.

    Gelukkig kwaomen me daor net op tiid op 't busstation an. En even laoter in de Braokman stappenden die twiije uut. Die man en die vrouwe, mee udder zwaore tassen. Wa zunn'n die noe gedocht 'èn? vroeg 'k m'n eigen af toen de bus optrok.