article
1.6111888
Hie eit daor ‘n schôô hosta staon”, zegt de buurvrouwe die even over de wegt komt. ‘t Was zaoterdag psede weke. Een nevelachtige dag. Trouwens vorge weeke vonne kik dat toch mao droevig mee al die regen.
Die waren lekker bezig gewist (audio)
Hie eit daor ‘n schôô hosta staon”, zegt de buurvrouwe die even over de wegt komt. ‘t Was zaoterdag psede weke. Een nevelachtige dag. Trouwens vorge weeke vonne kik dat toch mao droevig mee al die regen.
http://www.pzc.nl/extra/streektaal/rinus-willemsen/die-waren-lekker-bezig-gewist-audio-1.6111888
2016-06-16T06:00:00+0000
http://www.pzc.nl/polopoly_fs/1.4431485.1404287575!image/image-4431485.jpg
Taal,Streektaal,hermes,Vlissingen
Rinus Willemsen
Home / Extra / Streektaal / Rinus Willemsen / Die waren lekker bezig gewist (audio)

Die waren lekker bezig gewist (audio)

Foto's
1
Reacties
Reageer
    Hie eit daor ‘n schôô hosta staon”, zegt de buurvrouwe die even over de wegt komt. ‘t Was zaoterdag psede weke. Een nevelachtige dag. Trouwens vorge weeke vonne kik dat toch mao droevig mee al die regen.
     

    ,,Hosta’s”, gaot ze verder, ,,’t binne schôône planten, mao ze worren bots opgevreten deu de slekken.” Ik kieken d’r zô ‘s an. Slekken, dienk ‘k bie m’n eigen, slekken? Da wiste kik glad nie. Ze zit me zeker twuufelen. ’t Kan natuurlijk ook meevallen, ee”, zegt ze. ,,’t Kan meevallen bie joe, want ’t is hiere nogal luchte grond.” Ik knikken en zeggen: ,,Me gaon d’r ‘t beste mao van ’open.” En toen ’k dat zei, moste kik onwillekeurig dienken an dien nettenbreier mee z’n gries baardje in ’t Museum van Bresjes. Jao, ’t Visserijmuzeum. Ik was dao kort geleejen mee ’n groep, grôôtendêêls Ollanders. En dien man zat ’s smaokelijk te vertellen over de visserije van vroeger in Bresjes. Dat ’t ’n drukte van belang was daor an de kaoie en da zeker den ’elt van Bresjes van de visserieje levende. En toen kwam de kladde derin en me zeien ten mekaore: ,,Me gaon d’r ’t beste van maoken. Wan je kan mee je kop tussen je kniejen zitten, mao dao schiet je toch ook niks mee op.” En binst breidende die verder an z’n netje. ,,Primao geschikt voor ‘n tasje an ‘n rollater”, zie tie tegen ’n vrouwe die mee studie stoeng te kieken ’oe dien man daor mee plezier zat te breien. Je kont ’t gewoon an z’n gezicht zien. En rap dat da goeng. In ’n mum van tied ao tie d’r ’n êêl stik angebreid. ’t Dee me dienken an ’n koppespinne. Oe vlug maokt die mao nie ’n koppenette? En dan z’n klein bêêstje. Doe je ’t ’m nao? Glad nie ee? En zô was ’t ook mee dezen nettenbreier. De mêêste mensen stoengen versteld te kieken wat ’r dao gebeurende bie dien Bressiaonder an dat taofeltje.

    Mao toen ik ’s aovuns nog ’s deur m’n ’ofje liep om nao m’n hosta te kieken, stoeng ’k ook versteld. Die was bienao ’alf opgevreten. De slekken ’ aon ook flienk deugewerkt…