article
1.6654150
Een stuitje gelee bin 'k in het schoôlmuseum van Terneuzen weze kieke. Mensen, dat is de moeite waerd, wan de goeie ouwe tied (of nie....) kom wi hlad tot leven as je di rondloopt tussen de ouwe wandkaârten, de schoolbankjes mee inktpotjes, de griffels, de leien en de borduurlappen.
Trug in de tied
Een stuitje gelee bin 'k in het schoôlmuseum van Terneuzen weze kieke. Mensen, dat is de moeite waerd, wan de goeie ouwe tied (of nie....) kom wi hlad tot leven as je di rondloopt tussen de ouwe wandkaârten, de schoolbankjes mee inktpotjes, de griffels, de leien en de borduurlappen.
http://www.pzc.nl/extra/streektaal/frans-van-der-heijde/trug-in-de-tied-1.6654150
2016-11-17T14:49:21+0000
http://www.pzc.nl/polopoly_fs/1.4411334.1469524184!image/image-4411334.jpg
Vlissingen,Dialect,Taal,Streektaal,Frans van der Heijde
Frans van der Heijde
Home / Extra / Streektaal / Frans van der Heijde / Trug in de tied

Trug in de tied

Foto's
1
Reacties
Reageer
    Een stuitje gelee bin 'k in het schoôlmuseum van Terneuzen weze kieke. Mensen, dat is de moeite waerd, wan de goeie ouwe tied (of nie....) kom wi hlad tot leven as je di rondloopt tussen de ouwe wandkaârten, de schoolbankjes mee inktpotjes, de griffels, de leien en de borduurlappen.

    Saemen mee m'n maât Adrie, wimee ik zes jaeren in de klasse gezeten ebbe op de kleine laogere schôle van Béékerke, en onze vrouwen, bin me nè de overkant geree om wat 'verleden' op te snuven. Speciaâl vô de Zuud-Bevelanse lezers meld'ik toch even dat het op een zaeterdag was , mè nie op een tolvrieën! Ons eigenlijke doel was om speciaâl de spullen te he bekieken van onze meêster, toen in Béékerke, die me de eeste drie jaeren aode, in de jaeren vuuftig van de vorigen eêuw. Die man ei diepen indruk gemaekt op ons, wan ie was van ons zesde tot ons negende levensjaer onze hrôte held! Ie was een onderwiezer, die z'n tied vère voruut was onderwiele dat 'n toch kennis overbrocht in de hoeveelheid die me toen gewend waere. Mè ie dee vee an eêl anschouwelijk onderwies. En noe stoeng van dat anschouwelijke materiaâl een hroôt aântal dingen in een vitrine-kaste in dat schoôlmuseum in Terneuzen. Ik dienke, da vee mensen die nie bie meêster Stuy in de klasse gezeten ebbe, min of meer achteloôs an die vitrine-kaste vôbie gelope bin. Di stae zôvee, dao je het verhaâl achter die spullen moe kenne om mee meer dan gewone belangstelling z'n 'erfenis' te bekieken.

    De man kon ontiegelijk goed vertelle en die kunst gebruukt'n om, â vanaf d'eeste klasse, as je nog mè zesse was, uutgebreid de vâderlanse geschiedenis an je deu te heven. Nooit mi vergeet ik z'n 'gekleurde' verhâlen, die ieder jaer begonne bie de Batavieren, die ons land, op vlotten, over de Rijn, kwaeme bevolke. Leuke lui, die 't alleên an de stok krehe mee die rot Romeinen, die eêl de wereld wouwe verovere. Z'n leste verhaâl was de gruwelijke doôd van Willem van Oranje in de tachtig-jaerige oorlog, vermoord deu de deu ons verwenste Balthazar Gerards. Die kreeg z'n vrêselijke, mè verdiende loôn! Hae de gefiguurzaegde bordjes mee plaetjes èn jaârtallen mè es bekieke, â moete d'r nog meer geweest ebbe dan dat er noe stae. Ik herkende ze nog aol!

    ​Aârdrijkskunde was ook een vak wi je vanaf de eeste schoôldag kennis mee maekte. Ik kon goed ontouwe en zie 't aol nog vô me. Een kaârte van Nederland plat op de banken in de klasse. Me zaete d'r aol rond en mochte om de beurte wat op die kaârte zette; aol miniatuur outwerk. Een strandkotje bie Zandvoort en Scheveningen, een oen bie Barneveld, een ronde kaes bie Gouda, een kolenkarretje bie Zuud-Limburg, een koe in Friesland, een fabriekje in Twenteof de Meierij. De fabriekjes waere mee een schuufdek. Wat ze in die fabriek maekte, zat in dat kleine fabriekje. En me "reisde" mee de trein langs vee steden in ons land. Je kende mekaore's reis! Zô leerde me in drie jaeren eêl vee naemen en feitjes zonder da me het saâi vonde. In andere schôlen begonne ze pas in de vierde klassen mee zôies te leren! Mocht je gelegenheid ebbe om d'r ook es te he kieken, doet het zeker en noe je het verhaâl achter die dingetjes in de vitrine-kaste kent, loop je d'r nie zômè mi an vôbie!