article
1.6220913
Onze twi kleinzeunen, neefjes van mekaore, waere een weekend an ‘t logeren bie ons. Veertiene en zestiene bin ze, eên â langer dan mien, d’n anderen mien maet schoenen. Ze laehe aolebei op een bank, wan ‘zitte’ is een begrip uut de tied van opa! Ze aode d’r I-pad bie d’r, meer aode ze nie nôdig. Nou ja, wat consumpties op z’n tied, â oefde oma nie aoles zelf t’aelen! Ze wiste de weg ook in de kelder!
'Die waere es twi joentjes…..' (audio)
Onze twi kleinzeunen, neefjes van mekaore, waere een weekend an ‘t logeren bie ons. Veertiene en zestiene bin ze, eên â langer dan mien, d’n anderen mien maet schoenen. Ze laehe aolebei op een bank, wan ‘zitte’ is een begrip uut de tied van opa! Ze aode d’r I-pad bie d’r, meer aode ze nie nôdig. Nou ja, wat consumpties op z’n tied, â oefde oma nie aoles zelf t’aelen! Ze wiste de weg ook in de kelder!
http://www.pzc.nl/extra/streektaal/frans-van-der-heijde/die-waere-es-twi-joentjes-audio-1.6220913
2016-07-26T09:10:22+0000
http://www.pzc.nl/polopoly_fs/1.4411334.1469524184!image/image-4411334.jpg
Middelburg,Taal,Dialect,Streektaal,Frans van der Heijde,hermes
Frans van der Heijde
Home / Extra / Streektaal / Frans van der Heijde / 'Die waere es twi joentjes…..' (audio)

'Die waere es twi joentjes…..' (audio)

Foto's
1
Reacties
Reageer

    Onze twi kleinzeunen, neefjes van mekaore, waere een weekend an ‘t logeren bie ons. Veertiene en zestiene bin ze, eên â langer dan mien, d’n anderen mien maet schoenen. Ze laehe aolebei op een bank, wan ‘zitte’ is een begrip uut de tied van opa! Ze aode d’r I-pad bie d’r, meer aode ze nie nôdig. Nou ja, wat consumpties op z’n tied, â oefde oma nie aoles zelf t’aelen! Ze wiste de weg ook in de kelder!

     

    Wat bin ze â hroôt en wie bluuft de tied, dâ me ze mee moeite een nachje konde ouwe! Jae, ooit kwaeme ze een nachje logere en aode me aol onze overtuhingskracht nôdig soms om ze nie tegen de nacht wit trug te moete brienge. Wiere ze alverwehe de nacht wakker om dan ‘tussenin’ te kommen. Of stoenge ze vô dag en dauw bie je bed mee de mededêling dat het ochen was. Ooit zaete me mee angst en beven te kieken oe of ze d’r ‘ontbijt op bed’ in ons hrôte bed nè binnen werkte. Ooit moeste me, vô ‘t nè bed haen even het tuusfront belle, wouwe ze toch de stemme van mamma ore. Ooit wouwe ze nie he slaope vôda opa een verhaoltje verteld ao. En dat verhaoltje begon aoltied mee dezelfde zin: ‘Di waere es twi joentjes..!’ Die beleefde iedere keer wi geweldige avonturen. Meestâl wiere ze aole tweê stervoetballers bie uldere favoriete voetbal club Feyenoord, scoorde ze in een volle Kuip en kwaeme ze in anmerking vô ‘t Nederlans elftal. Nae zô’n verhaâl oopte me op rustig inslaopen, mè dat lukte nie aoltied. Soms konde ze onbedaerlijk bluve lache as t’r eên wat ‘daermgassen’ liet ontsnappe en was ‘t dikkels tegen middernacht vô ze echt in slaop sukkelde. Ooit vloog opa in de speeltuun z’n eihen rot achter aole mislukte voorzetten van de mannen bie het voetballen, die, voral dankzij de korte nachtrust, de volgende dag nôha sloom waere. Ooit mochte ze kieze, wat ze wouwe ete en dat wier dan dikkels friet of pannekoeken. Van onze huus aode me de strenge wens meegekrehe ze nie te vee te verwennen en dat was nie de makkelijkste opdracht…!
    Dat was ooit…! Noe komme ze mee d’r tassen en bepaele vee zelf. Ze wete wat ze an moete doe, wanneer ze een keertje wille douche en oe laete ze nè bed wille… ! En ons wete onderwiele dâ ze hin preie of spruten moete ebbe! Noe ore ze opgebeld deu uldere moeder , mè ‘t gesprek is kort! Jae, ze bin braâf, neê, ze ebbe hin hrôte mond en ze zulle op tied nè bed hae.
    Uldere ‘speeltjes’ (….) en de tillevisie zurge d’r vô, dâ ze d’r eihen nie vervele. Toch lukt een spilletje runmicub nog wè en me oeve ze nie te ontzien! Uren kunne ze voetballe, op d’r I-pad. Moe ore ze d’r nie van, en een vule broek van het maeken van slidings ouwe ze d’r nie an over.
    Me haen hliek nè bed, min of meer toch ! Ik leie â naebie te slaopen as ze nog even ‘goeienacht’ komme zeie! Een verhaâltje vô ‘t slaopen hae oef nie.
    ‘Di waere es twi joengers en die’…sliepe drek èn d’n êlen nacht. Ze ebbe d’r ontbijt tiedig besteld! Dat komme ze ‘s ochens opaele om vervolgens , nae negen uren, in ‘t hrôte, noe verlaete, bed van ons te duken. Tot de middeg ouwe ze mekaore bezig mee computerspilletjes, wi ik niks van wil en kan snappe.
    As ze wi nè ruus hae, geve ze toch nog aolebei een kus! Jae, mensen iedere leeftied ei z’n charmes..!