article
1.6433444
DREISCHOR - Drie keer vertrok Willem de Vos met zijn gezin van Nederland naar Australië. De vrijheid vierend? Werk dat lonkte? Of was hij van het type rusteloos? Dat laatste in ieder geval niet, zegt dochter Kim de Vos uit Dreischor. "Hij was klein van stuk, maar ik heb nog nooit in mijn leven iemand met zo'n sterke persoonlijkheid meegemaakt. En dat zat 'm voor mij juist in zijn rust."
Zijn gezin was alles voor Willem
DREISCHOR - Drie keer vertrok Willem de Vos met zijn gezin van Nederland naar Australië. De vrijheid vierend? Werk dat lonkte? Of was hij van het type rusteloos? Dat laatste in ieder geval niet, zegt dochter Kim de Vos uit Dreischor. "Hij was klein van stuk, maar ik heb nog nooit in mijn leven iemand met zo'n sterke persoonlijkheid meegemaakt. En dat zat 'm voor mij juist in zijn rust."
http://www.pzc.nl/extra/in-liefdevolle-herinnering/zijn-gezin-was-alles-voor-willem-1.6433444
2016-09-24T07:00:00+0000
http://www.pzc.nl/polopoly_fs/1.6433446.1474630948!image/image-6433446.jpg
Dreischor,Herdenking,In liefdevolle herinnering,Willem de Vos,hermes
In liefdevolle herinnering
Home / Extra / In liefdevolle herinnering / Zijn gezin was alles voor Willem

Zijn gezin was alles voor Willem

Foto's
1
Reacties
Reageer
    • Afbeelding
      Beschrijving
      Recht voor zijn raap én een levensgenieter.
    DREISCHOR - Drie keer vertrok Willem de Vos met zijn gezin van Nederland naar Australië. De vrijheid vierend? Werk dat lonkte? Of was hij van het type rusteloos? Dat laatste in ieder geval niet, zegt dochter Kim de Vos uit Dreischor. "Hij was klein van stuk, maar ik heb nog nooit in mijn leven iemand met zo'n sterke persoonlijkheid meegemaakt. En dat zat 'm voor mij juist in zijn rust."

    En in zijn onmetelijke positiviteit. Toen op 9/11 een paar vliegtuigen zich in Amerikaanse wolkenkrabbers boorden, belde Kim ontzet haar pa. Hij was het die haar kon kalmeren. "Ook omdat mijn vader een rasoptimist was. Hij zei altijd twee dingen: 'het leven is goed' en 'alles komt goed'. En dat is ook zo. Dat is misschien wel de belangrijkste les die ik van hem geleerd heb. Omdat hij dat vaak riep, maar later ook door zijn overlijden. Dat je merkt dat je daarna toch weer van het leven kunt genieten en blij kunt zijn met de dingen die je hebt."

    Het duurde wel even voor Kim zo ver was. Anderhalf jaar nadat bij haar vader longkanker werd geconstateerd, overleed hij, in 2002. Dat verlies hakte er stevig in. "Ik zet mijn vader op een voetstuk. Ik idealiseer hem. Dat doen we alle drie wel trouwens", verwijst Kim naar haar zus Esther en broer Chris. "Maar het was ook een fantastische man." Een man die in staat was met humor te reageren op die fatale diagnose.

    Lees het hele verhaal in de PZC van zaterdag of via Blendle.