article
1.6334355
Moeder overleed op jonge leeftijd. En ineens zat vader De Kort daar alleen in de polder bij Ossenisse met negen jonge kinderen.
'Je sprak toen niet over gevoelens'
Moeder overleed op jonge leeftijd. En ineens zat vader De Kort daar alleen in de polder bij Ossenisse met negen jonge kinderen.
http://www.pzc.nl/extra/in-liefdevolle-herinnering/je-sprak-toen-niet-over-gevoelens-1.6334355
2016-09-03T08:30:00+0000
http://www.pzc.nl/polopoly_fs/1.6334438.1472828563!image/image-6334438.jpg
Ossenisse,Herdenking,In liefdevolle herinnering,Jac de Kort,Ron de Kort,Maria Wezepoel,hermes
In liefdevolle herinnering
Home / Extra / In liefdevolle herinnering / 'Je sprak toen niet over gevoelens'

'Je sprak toen niet over gevoelens'

Foto's
1
Reacties
Reageer
    • Afbeelding
      Beschrijving
      Begin jaren zeventig: het hele gezin compleet. Ron de Kort staat achteraan met bril.
    Moeder overleed op jonge leeftijd. En ineens zat vader De Kort daar alleen in de polder bij Ossenisse met negen jonge kinderen.

    Ron de Kort uit Vogelwaarde komt uit een groot gezin, negen kinderen. Hij was de oudste. Toen hij negen jaar was en zijn jongste broertje een half jaar, verloor hij zijn moeder, Maria Wezepoel. Zijn vader, Jac de Kort stond er alleen voor.

    Ze woonden in de polder bij Ossenisse, aan de Westdijk. "Geen stroom, geen gas. Verlichting was voor ons zo'n butagaslamp met een kousje. We hadden het niet breed. In negen jaar tijd zijn we één keer samen weggeweest. We zouden naar opa en oma op Groenendijk gaan. We haalden het niet eens. Halverwege zijn we met de fietsen vastgeraakt in de slik."

    "Mijn moeder was heel vaak ziek. De dokter kwam zo vaak langs. Alleen wanneer ze zwanger was ging het beter met haar."

    Bloedziekte

    In 1962, toen hij negen was, overleed zijn moeder. "Het was begin jaren zestig, we wisten het toen niet precies; een of andere bloedziekte. Vermoedelijk was het Hodgkin denk ik nu, want daar overleed in 1975 mijn broer ook aan."

    "Ik heb zelf vijf kleinkinderen. Als die er zijn heb ik er mijn handen vol aan. Dat kan mijn moeder met negen kinderen natuurlijk nooit zo gedaan hebben. Ik denk dat ze zich gewoon doodgewerkt heeft, ze was niet sterk. Ik herinner mijn moeder als een heel lief mens, dat wel. Maar de herinnering vervaagt."

    Internaat

    Het leven van zijn vader stond na de dood van zijn jonge vrouw in een klap op zijn kop. "De pastoor had binnen een week al geregeld dat we ondergebracht konden worden in een klein internaat in Oudenbosch. Een gezin van negen kinderen had een streepje voor bij de priester. Mijn vader kwam regelmatig met de scooter van Ossenisse naar Oudenbosch om ons op te zoeken. Soms kreeg hij dan een van de kinderen niet te zien omdat die kamerarrest had." Hij kijkt nog boos als hij aan de strenge nonnen van Oudenbosch terugdenkt. "Mijn vader vertelde later dat hij soms huilend naar huis reed, op de scooter."