article
1.6195015
VLISSINGEN - Zijn beste vriend was altijd op zoek naar nieuwe uitdagingen, vertelt Leo Janssen. Maar in de kracht van zijn leven stierf Fabian Baks aan kanker.
'Fabian was razend dat hij geen 45 zou worden'
VLISSINGEN - Zijn beste vriend was altijd op zoek naar nieuwe uitdagingen, vertelt Leo Janssen. Maar in de kracht van zijn leven stierf Fabian Baks aan kanker.
http://www.pzc.nl/extra/in-liefdevolle-herinnering/fabian-was-razend-dat-hij-geen-45-zou-worden-1.6195015
2016-07-16T07:00:00+0000
http://www.pzc.nl/polopoly_fs/1.6195016.1468579349!image/image-6195016.JPG
Vlissingen,Herdenking,In liefdevolle herinnering,Fabian Baks,hermes
In liefdevolle herinnering
Home / Extra / In liefdevolle herinnering / 'Fabian was razend dat hij geen 45 zou worden'

'Fabian was razend dat hij geen 45 zou worden'

Foto's
1
Reacties
Reageer
    • Afbeelding
      Beschrijving
      Leo Janssen (links) en Fabian Baks bij de bunker op Texel, mei 2012 .
      Fotograaf
    VLISSINGEN - Zijn beste vriend was altijd op zoek naar nieuwe uitdagingen, vertelt Leo Janssen. Maar in de kracht van zijn leven stierf Fabian Baks aan kanker.

    Vrienden werden ze op de zeevaartschool in Vlissingen. Fab, zoals iedereen hem noemde, was iets ouder. Als matroos had hij al op tankers gevaren en veel van de wereld gezien. ,,Toen hij wilde doorleren kwam hij bij mijn jongere broer Marcel in de klas", vertelt Leo Janssen (43). Samen met Jan-Willem van Duijn vormden ze sindsdien een hecht viertal. ,,Een wilde, kleurrijke tijd. We waren fan van Bob Dylan, dronken whisky, woonden in studentenhuizen rondom het Bellamypark, boden elkaar regelmatig onderdak en beschouwden Café Frapo's als onze huiskamer. Fab belandde er zelfs een aantal jaren met veel plezier achter de bar."

    De studentenvriendschap groeide uit tot een band voor het leven.  

    Tijdens zijn 12,5 jarig huwelijksfeest in september 2014 voelde Fabian zich heel moe, en drie weken later waren zijn lymfeklieren zo opgezet dat hij niet meer kon slikken. Na onderzoek luidde de diagnose: een tumor in de longen, met uitzaaiingen in lever en bijnieren. ,,Hij was razend toen hij hoorde dat hij geen 45 zou worden." In de maanden daarna zag Leo hoe Fabian een schim werd van zichzelf.

    De vrienden hebben met elkaar aan een stijlvol afscheid gewerkt. Timmerden een stoere zeemanskist, brandden een kompasroos op het deksel.

    Hij mist zijn vriend. ,,Nautische vraagstukken bespreken. Eindeloos sparren." Ze hebben veel meegemaakt, zegt hij. Zijn samen volwassen geworden: ,,Ik hoor hem praten in mijzelf: de Bavaria die mijn vrouw en ik onlangs kochten, zou hij vanuit mijn optiek - met onze drie kinderen gerieflijk op het Veerse Meer vertoeven - wel begrijpen, maar toch zou hij zeggen dat ik met een rolfok en rolgrootzeil teveel op het zeilen toegeef."

    Tegelijkertijd dringt nog niet helemaal tot Leo door dat hij Fab nooit meer zal zien. ,,Het lijkt alsof hij op een lange reis is. Hij was natuurlijk wel vaker weg. Of kwam net terug als ík vertrok. Soms zagen we elkaar maanden niet. Over tijd en afstand maakten wij ons nooit zorgen."