article
1.6243923
WESTKAPELLE - Die eerste zonnige dag na zijn overlijden was het confronterend om naar zee te gaan, zegt Lineke Minderhoud (30). ,,Mijn ouders hebben een strandhuisje bij Westkpelle waar ons hele gezin met aanhang elkaar ontmoet. Op zijn vrije dagen was mijn vader er 's ochtends altijd als eerste. Dan maakte hij alles in orde; parasol uitklappen, windscherm opzetten, kano in het zand. En daar zat hij dan, met een krantje en een kop koffie; aan het begin van het seizoen al zo bruin alsof hij net naar de Canarische Eilanden was geweest."
'De zee was zijn lust en zijn leven'
WESTKAPELLE - Die eerste zonnige dag na zijn overlijden was het confronterend om naar zee te gaan, zegt Lineke Minderhoud (30). ,,Mijn ouders hebben een strandhuisje bij Westkpelle waar ons hele gezin met aanhang elkaar ontmoet. Op zijn vrije dagen was mijn vader er 's ochtends altijd als eerste. Dan maakte hij alles in orde; parasol uitklappen, windscherm opzetten, kano in het zand. En daar zat hij dan, met een krantje en een kop koffie; aan het begin van het seizoen al zo bruin alsof hij net naar de Canarische Eilanden was geweest."
http://www.pzc.nl/extra/in-liefdevolle-herinnering/de-zee-was-zijn-lust-en-zijn-leven-1.6243923
2016-08-06T07:00:00+0000
http://www.pzc.nl/polopoly_fs/1.6243925.1470384273!image/image-6243925.jpg
Westkapelle,Herdenking,In liefdevolle herinnering,Ad Minderhoud,hermes
In liefdevolle herinnering
Home / Extra / In liefdevolle herinnering / 'De zee was zijn lust en zijn leven'

'De zee was zijn lust en zijn leven'

Foto's
1
Reacties
Reageer
    • Afbeelding
      Beschrijving
      Adriaan Minderhoud met zijn kleindochters Evy (links) en Jamie, Westkapelle, zomer 2012
      Fotograaf
    WESTKAPELLE - Die eerste zonnige dag na zijn overlijden was het confronterend om naar zee te gaan, zegt Lineke Minderhoud (30). ,,Mijn ouders hebben een strandhuisje bij Westkpelle waar ons hele gezin met aanhang elkaar ontmoet. Op zijn vrije dagen was mijn vader er 's ochtends altijd als eerste. Dan maakte hij alles in orde; parasol uitklappen, windscherm opzetten, kano in het zand. En daar zat hij dan, met een krantje en een kop koffie; aan het begin van het seizoen al zo bruin alsof hij net naar de Canarische Eilanden was geweest."

    Ad Minderhoud was een vrolijke, trotse man, vertelt Lineke. Een familiemens. Haar noemde hij 'zijn kleine meisje'. Hij zwom graag, hield van kanovaren op zee. ,,Vroeger voetbalde hij bij VV De Noormannen, net als mijn broer en ik. Hij zat er in het bestuur, juichte ons toe langs de lijn." Ook was hij eigenwijs, kon iedereen eindeloos plagen. ,,En hij legde perfecte keukenvloeren. 'Papa zou het zó even doen', zeggen we nu tegen elkaar als we tijdens een verbouwing met de handen in het haar zitten."

    Zuinig op zijn spullen was hij. En explosief als zij iets zorgelozer omsprongen met kleding, meubilair, zíjn auto. Maar erg lang kwaad was hij nooit. En altijd hield hij rekening met hen; wilde hen beschermen, voor hen zorgen. ,,Toen ik indertijd ging stappen, haalde hij mij om vier uur 's nachts op uit discotheek De Hooizolder. Op het randje van het ouderlijk bed vertelde ik dan wat er die avond allemaal was gebeurd."

    Ook plukte hij haar in de laatste jaren regelmatig van de snelweg af wanneer zij er met pech stond. ,,Ik hoefde maar te bellen en hij kwam."

    Ad was dol op zijn vier kleinkinderen. ,,Kijk maar hoe hij onze dochter Evy en haar nichtje Jamie in zijn armen houdt; zo liet hij hen kennismaken met de zee." Lineke is dankbaar dat hij hun zoon Xem nog leerde kennen. Zij nam de kinderen vaak mee naar het ADRZ in Goes. ,,Zo zagen zij hoe opa eraan toe was, anders zouden zij er immers niets van begrijpen als hij er opeens niet meer zou zijn. En hij fleurde op van de kleintjes om zich heen."

    Lees verder in de papieren krant of op Blendle.