Zwartkijkers
Pessimisten zijn mensen die menen dat we alles bijeen genomen in een miserabele wereld leven en dat vroeger eigenlijk ook alles slecht was maar wat er was, was in ieder geval beter dan nu. Het zijn degenen die vinden dat de gulden terug moet komen, liefst de papieren gulden en de vierkante stuiver en de halve cent, al kon je daar in de praktijk haast niets mee doen. Pessimisten zijn degenen die diep in hun hart terug willen naar de eenvoudige wereld die zij in gedachten hebben en naar een tijd dat de meeste jongens op hun vijftiende een overall aankregen of een stofjas totdat ze in militaire dienst echt man werden; en de meeste jonge vrouwen naar de huishoudschool gingen om later aan het aanrecht te staan of om kinderen te baren en ze op te voeden zoals het hoorde. De samenleving kende verder zuilen en je hoorde bij een zuil die houvast gaf waardoor je wist op welke partij je moest stemmen.
Echte pessimisten zijn van mening dat alles om hen heen slecht is en dat mensen niet deugen en zeker de anderen en vooral vreemde mensen slecht zijn en dat de dingen enkel maar slechter worden totdat alles finaal in elkaar stort.
In feite zijn het oerconservatievelingen die de zon niet in het water kunnen zien schijnen. En die in feite gauw geneigd zijn zich aan alle verantwoordelijkheden te onttrekken.
In hun ogen is alles immers vroeger alles al gedaan en geprobeerd en heeft het geen zin je in te spannen. Er verandert toch haast niets en als er al iets verandert dan wordt het toch alleen maar slechter.
Ik hoop niet dat dit soort karakters het voor het zeggen krijgen.
