Olifant
Van Jaap van V., die zich met oude atlassen en andere boeken bezighield, kocht ik eens een handzaam boekje getiteld: The Sportsman's Handbook.
Ik werd vooral geboeid door de illustraties: een tijgervel met kop en staart er nog aan, een tekening van een hele en een opengesneden vogel.
Het boekje ging niet zozeer over hoe je moet jagen of hoe je met een geweer om moet gaan. De schrijver ging er vanuit dat de lezer een ervaren jager was en dat het de gewoonste zaak van de wereld was dat je af en toe naar de binnenlanden van Afrika ging om groot wild te schieten. Hij gaf wenken waar je bijvoorbeeld een neushoorn moest raken en er was een tekening van een nijlpaard met zijn kop net boven het water uit. Aangegeven werd waar je het dier moest treffen: als het kon in het neusgat. Beesten doodschieten was vroeger in bepaalde kringen dood normaal.
In het album van Kuifje in Afrika schiet Kuifje een berg antilopen dood. Hij boort een gaatje in een neushoorn en stopt daar explosieven in en laat het dier in stukken vliegen. In de jaren vijftig was dat uitermate grappig.
In 1969 zag ik in Tanzania toeristen sjouwen met olifantstanden. Ze waren op weg naar Europa en ze schaamden zich helemaal niet, integendeel, trots lieten ze elkaar het glimmende ivoor zien.
In The Sportsman's Handbook staat ook hoe je een olifant in zijn kop en nek moet raken. Er staat ook in dat je zo'n dier niet in zijn geheel mee naar huis kan nemen. Er wordt gesuggereerd om een gedeelte van de poot af te snijden, het stuk dan uit te hollen, er vervolgens insecticide, aluin en zand in te doen en om een paaltje in het midden van het zand te slaan, zodat de olifantspoot in vorm blijft tijdens het drogen. Eenmaal thuis kan hij dan goed dienst doen als paraplubak.
Het boekje ging niet zozeer over hoe je moet jagen of hoe je met een geweer om moet gaan. De schrijver ging er vanuit dat de lezer een ervaren jager was en dat het de gewoonste zaak van de wereld was dat je af en toe naar de binnenlanden van Afrika ging om groot wild te schieten. Hij gaf wenken waar je bijvoorbeeld een neushoorn moest raken en er was een tekening van een nijlpaard met zijn kop net boven het water uit. Aangegeven werd waar je het dier moest treffen: als het kon in het neusgat. Beesten doodschieten was vroeger in bepaalde kringen dood normaal.
In het album van Kuifje in Afrika schiet Kuifje een berg antilopen dood. Hij boort een gaatje in een neushoorn en stopt daar explosieven in en laat het dier in stukken vliegen. In de jaren vijftig was dat uitermate grappig.
In 1969 zag ik in Tanzania toeristen sjouwen met olifantstanden. Ze waren op weg naar Europa en ze schaamden zich helemaal niet, integendeel, trots lieten ze elkaar het glimmende ivoor zien.
In The Sportsman's Handbook staat ook hoe je een olifant in zijn kop en nek moet raken. Er staat ook in dat je zo'n dier niet in zijn geheel mee naar huis kan nemen. Er wordt gesuggereerd om een gedeelte van de poot af te snijden, het stuk dan uit te hollen, er vervolgens insecticide, aluin en zand in te doen en om een paaltje in het midden van het zand te slaan, zodat de olifantspoot in vorm blijft tijdens het drogen. Eenmaal thuis kan hij dan goed dienst doen als paraplubak.
