Als kind maakte het me nieuwsgierig en mijn vader vond het goed dat ik er in keek. In het boek stonden vooral afbeeldingen van schepen, maar die waren dikwijls heel verschillend. Er stond ook een foto in van een vliegtuig en omdat het een heel klein vliegtuigje was, had men het Scheldemusch genoemd. Ik vond zo'n naam wel goed gevonden. Ik had het wel eens willen zien vliegen, maar het vliegveld van Vlissingen werd na de oorlog niet echt meer gebruikt en ik heb geen idee waar het toestelletje gebleven is; misschien is het wel in de Schelde gestort.

In het boek stond ook een foto van een autobus, van stalen bruggen, reusachtige motoren en scheepsschroeven. Enkele van de schepen had ik nog wel gezien. De grote grijze Willem Ruys. Soms zag je De Mecklenburg voorbij varen. En ook op verschillende veerboten was ik wel eens geweest.

Boeiend vond ik ook de oorlogsschepen. De duikboten of torpedoboten bijvoorbeeld. Er waren foto's van zulke geheimzinnige vaartuigen die gewoon in Vlissingen aan de kade lagen.

Er stond ook een foto in van de kruiser Java. Het schip was al heel lang geleden, in 1913, ergens in Duitsland ontworpen, en pas in 1921 in Vlissingen gebouwd. De bouw was onder meer vertraagd door de Eerste Wereldoorlog. Het was dan ook niet gek dat het schip in de Tweede Wereldoorlog in meerdere opzichten al achterhaald was. Ik vond het wel een mooie grijze foto en ik herinnerde me nog hoe ik hem met pen en inkt probeerde na te tekenen. Met het schip en zijn bemanning van wel vijfhonderd man liep het slecht af.

Het was echter wel vreemd om te horen dat een schip dat de naam Java had gekregen, uitgerekend in de Javazee ten onder is gegaan.