article
1.6291288
RECENSIE Maat voor maat is één van Shakespeares zogenaamde 'problem plays'. Dat wil zeggen, dat het moeilijk uit te maken is of het stuk nu een komedie of een tragedie is (en ook geen historiestuk, Shakespeares derde pijler). Zelfs het gebruikelijke compromis tragikomedie biedt geen bevredigende oplossing. Want de vraag blijft: waar gaat het nu eigenlijk over?
Maat voor maat: steeds wisselen van perspectief en emotie
RECENSIE Maat voor maat is één van Shakespeares zogenaamde 'problem plays'. Dat wil zeggen, dat het moeilijk uit te maken is of het stuk nu een komedie of een tragedie is (en ook geen historiestuk, Shakespeares derde pijler). Zelfs het gebruikelijke compromis tragikomedie biedt geen bevredigende oplossing. Want de vraag blijft: waar gaat het nu eigenlijk over?
http://www.pzc.nl/extra/cultuur-in-zeeland/maat-voor-maat-steeds-wisselen-van-perspectief-en-emotie-1.6291288
2016-08-24T18:38:00+0000
http://www.pzc.nl/polopoly_fs/1.6291294.1472063579!image/image-6291294.JPG
Veere,Zeeland Nazomer Festival,Cultuur, kunst en recreatie,ZNF,Shakespeare,Maat voor Maat,hermes
Cultuur in Zeeland
Home / Extra / Cultuur in Zeeland / Maat voor maat: steeds wisselen van perspectief en emotie

Maat voor maat: steeds wisselen van perspectief en emotie

Foto's
1
Reacties
Reageer
    • Afbeelding
      Beschrijving
      Han Kerckhoffs en Wendell Jaspers in ‘Maat voor maat’.
      Fotograaf
    RECENSIE Maat voor maat is één van Shakespeares zogenaamde 'problem plays'. Dat wil zeggen, dat het moeilijk uit te maken is of het stuk nu een komedie of een tragedie is (en ook geen historiestuk, Shakespeares derde pijler). Zelfs het gebruikelijke compromis tragikomedie biedt geen bevredigende oplossing. Want de vraag blijft: waar gaat het nu eigenlijk over?

    De hertog van Wenen durft zijn eigen (te slappe) beleid niet aan te scherpen en bedenkt een list (komedie). Hij stelt Angelo aan als zijn vervanger, met absolute volmacht (dat is vragen om 'tragische' problemen). Streng en moralistisch als die is, laat hij de jonge Claudio arresteren, omdat die een ongetrouwde vrouw zwanger heeft gemaakt. Dat die zijn verloofde is (tragikomisch), doet er niet toe, hij wordt ter dood veroordeeld (tragedie).

    Claudio stuurt zijn jonge mooie zus op Angelo af, om hem te vermurwen. Die bezwijkt plots (komedie) onder haar charmes en wil haar chanteren: haar lichaam voor het leven van haar broer (tragisch dilemma). De hertog is nooit weg geweest en regisseert vermomd als monnik een duivels spel, met onder andere enkele persoonsverwisselingen (pure komedie). Natuurlijk eindigt het met een pijnlijke confrontatie, maar ook met een paar huwelijken, zoals het in een goede komedie betaamt.

    Perspectief

    Voortdurend wisselen van perspectief en emotie dus. Met een echte 'clownsscène' enerzijds (heerlijk) en een decor dat lijkt op 'een oud verlaten-landschapsschilderij' anderzijds (komt binnen). En met een slot dat nog verrassender is dan Shakespeare het al wilde. Waar gaat het nu eigenlijk over? Dat macht corrumpeert? Dat moraal hypocriet maakt? Dat de mens een nietige worm is? Of juist een hoogstaand wezen? Overwint de liefde alles? Of blijft de oprechte achter met lege handen?

    Naar men zegt, gebruikte Shakespeare zijn 'problem plays' om delicate actualiteit aan de kaak te stellen zonder daarvoor door de machthebbers van dat moment gestraft te kunnen worden. Toneel als 'hidden trigger', Shakespeare gebruikte het zelfs binnen zijn toneelstukken, met name in Hamlet.

    Seksualiteit

    Ik heb echt wel genoten van deze Maat voor maat (het stuk is overigens beter bekend onder de vertaling Leer om leer). Van de scherpzinnige oneliners, van de nauwelijks verhulde toespelingen op broeierige seksualiteit, van de rollercoaster-achtige emoties, van de ironie die regisseur Koen De Sutter nog knap heeft aangedikt.

    En ook van de locatie gaat iets uit. Uiteraard, de Grote Kerk van Veere blijft een imposant gebouw. Daar is Gods woord gepredikt. Daar is gebeeldenstormd, handelswaar in opgeslagen en daar hebben soldaten van Napoleon in geslempt. Dat gebouw is zelf een rollercoaster. Dat geeft allemaal te denken, maar evengoed kan je het wegzingen in een carnavalsschlager. Zo eentje waar het stuk mee opent. ''Wie heeft er zeepsop in de pruimenpap gedaan?"

    Maat voor maat was misschien wel nooit een aanklacht. Maar zeker niet in deze versie. Brandende actualiteit heb ik in het stuk niet veel teruggevonden. Eerder de (hedonistische) betrekkelijkheid van alles. Maar vooral heel veel momenten van kijk- en luisterplezier.

    Voorstelling: Maat voor maat, t/m 3 sept (m.u.v. 28 en 29 aug) op Zeeland Nazomerfestival, Grote Kerk Veere, 20.30 uur.

    'Maat voor maat' van William Shakespeare.

    Regie: Koen De Sutter.

    Spel: Han Kerckhoffs, Warre Borgmans, Eric Van Herreweghe, Michaël Pas, Wendell Jaspers, Sjaan Duinhoven, Bart Bijnens, Mark Lindeman, Joost Koning, Jonathan Huisman.

    Gezien: di 23/8, Grote Kerk, Veere.