article
1.6459699
De champagne stond koud, de bitterballen lagen al in het vet, de familievlag wapperde vrolijk.
Shit, shit, shit!
De champagne stond koud, de bitterballen lagen al in het vet, de familievlag wapperde vrolijk.
http://www.pzc.nl/extra/columns/columns-willem-van-dam/shit-shit-shit-1.6459699
2016-09-29T05:30:00+0000
http://www.pzc.nl/polopoly_fs/1.3970197.1473766074!image/image-3970197.jpg
Wolphaartsdijk,Bouwplan,Grond,hermes
Columns Willem van Dam
Home / Extra / Columns / Columns Willem van Dam / Shit, shit, shit!

Shit, shit, shit!

Foto's
1
Reacties
Reageer
    De champagne stond koud, de bitterballen lagen al in het vet, de familievlag wapperde vrolijk.
    Mijn kleinzoon keek me bestraffend aan: ,,Opa, dat mag je niet zeggen.''

    Onze oudste kleindochter zou begin deze week de eerste paal de grond inslaan van wat ons nieuwe huis aan de rand van het dorp moet worden. Niets leek een feestelijke dag in de weg te staan.

    Leek.

    Want kort voordat de feestelijkheden een aanvang zouden nemen, klampte de aannemer me met intens bedroefde blik aan. ,,Zet je schrap'', zei hij en hij begon een heel verhaal. Hij had het over 'kleef' van de grond, over sonderingen en over gegevens die niet geheel juist bleken te zijn. Wat hij eigenlijk wilde zeggen, was: blaas de festiviteiten maar af, want de 22 heipalen die gereed lagen om de grond in gejast te worden, waren te kort; uitgerekend op de plek waar wij ons huis willen bouwen, heeft vroeger waarschijnlijk een watertje gelegen, waardoor onze betonnen palen als soepstengels in de drassige grond zouden zakken. Hoeveel tegenslagen kan een mens verdragen?

    Drie maanden duurde het voordat wij onze bouwvergunning hadden. Drie volle maanden! Ik zal u niet vermoeien met verhalen over onze bouwtekeningen die op het stadskantoor zoek raakten.

    Ik zal u niet lastigvallen met verhalen over overijverige ambtenaren die zich meenden te moeten bemoeien met elk dorpeltje en drempeltje van onze toekomstige levensloopbestendige woning. Om gek van te worden. De ambtenarij wilde nog net niet bepalen welke plantjes we straks wel en welke plantjes we straks niet in de vensterbank mogen plaatsen.

    Kortom, shit, shit, shit!

    Mijn kleinzoon keek me bestraffend aan: ,,Opa, dat mag je niet zeggen.'' ,,Nou, deze ene keer mag dat wel'', zei ik.

    Het mannetje zag onmiddellijk zijn kans schoon: ,,Shit, shit, shit!'', riep hij zo hard hij kon.

    En hij straalde.