article
1.6496121
Het wil maar niet lukken. Ondanks alle pogingen van het provinciebestuur om Zeeland ‘op de kaart te zetten’, wordt onze provincie in de rest van ons land nog altijd beschouwd als een gebiedje dat er in het geheel niet toe doet.
Klap op klap
Het wil maar niet lukken. Ondanks alle pogingen van het provinciebestuur om Zeeland ‘op de kaart te zetten’, wordt onze provincie in de rest van ons land nog altijd beschouwd als een gebiedje dat er in het geheel niet toe doet.
http://www.pzc.nl/extra/columns/columns-willem-van-dam/klap-op-klap-1.6496121
2016-10-06T07:00:00+0000
http://www.pzc.nl/polopoly_fs/1.3970197.1473766074!image/image-3970197.jpg
Cultuur,hermes,Wolphaartsdijk
Columns Willem van Dam
Home / Extra / Columns / Columns Willem van Dam / Klap op klap

Klap op klap

Foto's
1
Reacties
Reageer
    Het wil maar niet lukken. Ondanks alle pogingen van het provinciebestuur om Zeeland ‘op de kaart te zetten’, wordt onze provincie in de rest van ons land nog altijd beschouwd als een gebiedje dat er in het geheel niet toe doet.
    Zijn ze nou helemaal van de pot gerukt!

    De afgelopen dagen kreeg het Zeeuwse imago weer klap op klap te incasseren. De eerste klap: de Algemene Nederlandsche Wielrijders-Bond had Zeeuws-Vlaanderen weer eens weg gelaten, toen de bond in een of andere gids een kaart van Nederland had afgedrukt. Een abuisje? Nee hoor, zo verklaarde een woordvoerder van de ANWB doodleuk tegenover Omroep Zeeland, het was een ‘creatieve keuze’ van de redactie geweest.

    Wat hij daarmee bedoelde werd niet helemaal duidelijk, maar vermoedelijk probeerde hij te zeggen dat een kaart van Nederland zonder Zeeuws-Vlaanderen mooier oogt dan een kaart met. Hevige verontwaardiging bezuiden de Westerschelde. Maar ook in de Middelburgse Abdijgebouwen liep men stampvoetend rond. "Zijn ze nou helemaal van de pot gerukt!’’, schijnt gedeputeerde Jo-Annes de Bat woedend uitgeroepen te hebben en hij eiste op hoge toon excuses.

    Klap nummer twee: wie de Boerinnen Kalender 2017 aanschaft (eerlijk gezegd zou ik niet weten waarom een mens dat zou doen, maar dit slechts terzijde) zal tevergeefs zoeken naar een lekkere Zeeuwse boerenmeid. De kalender staat vol met foto’s van aantrekkelijk agrarisch vrouwenvlees, maar een Zeeuwse inbreng ontbreekt, terwijl er hier toch (vraag maar aan Surrender) genoeg schoons op de boerenerven rondwandelt.

    Als klap op de vuurpijl bereikte ons het nieuws dat het Zeeuwse spruitje dreigt uit te sterven. Het aantal spruittelers neemt in rap tempo af en dat betekent dat we het binnen afzienbare tijd vermoedelijk zonder Zeeuwse spruitjes moeten doen.
    Erg hè, allemaal.

    En Zeeuws Meisje heb ik ook al jaren niet meer gezien.