article
1.6425120
Een kattenlikje heette het. Des morgens, voor je naar school ging, haalde je moeder een natte washand over je gezicht en daarmee was je klaar voor weer een nieuwe dag. Let wel, ik heb het nu over de jaren 50, slechts de bevoorrechten kenden thuis de luxe van bad of douche.
Kattenlikje
Een kattenlikje heette het. Des morgens, voor je naar school ging, haalde je moeder een natte washand over je gezicht en daarmee was je klaar voor weer een nieuwe dag. Let wel, ik heb het nu over de jaren 50, slechts de bevoorrechten kenden thuis de luxe van bad of douche.
http://www.pzc.nl/extra/columns/columns-willem-van-dam/kattenlikje-1.6425120
2016-09-22T06:00:00+0000
http://www.pzc.nl/polopoly_fs/1.3970197.1473766074!image/image-3970197.jpg
Goes,Taal,Bank,Sparen,Nutsspaarbank,Column,Automaat,Geld,hermes
Columns Willem van Dam

Kattenlikje

Foto's
1
Reacties
Reageer
    Een kattenlikje heette het. Des morgens, voor je naar school ging, haalde je moeder een natte washand over je gezicht en daarmee was je klaar voor weer een nieuwe dag. Let wel, ik heb het nu over de jaren 50, slechts de bevoorrechten kenden thuis de luxe van bad of douche.
    In de zorg worden zieken steeds vaker zonder water gewassen

    Eén keer in de week, meestal op de zaterdagavond voordat ‘Negen heit de Klok’ begon, werd een grote zinken teil op de keukentafel geplaatst en kreeg je een grondige schrobbeurt. Later, toen je wat groter was, liep je, ook één keer in de week, met een opgerolde handdoek onder de arm naar het volksbadhuis, waar je tegen betaling van (naar ik meen) vijftien cent twintig minuten mocht douchen. De badhuisbaas was onverbiddelijk: zodra de twintig minuten waren verstreken, roffelde hij krachtig op de douchedeur: ‘tijd is om’. En zo wandelde je een half uur later weer naar huis, met natte haren en geurend naar Castella-zeep.

    Badderen in een zinken teil doen we allang niet meer, het laatste badhuis is reeds geruime tijd geleden gesloten, maar het kattenlikje is terug. Want wat las ik laatst in de krant? In de zorg worden zieken en bejaarden steeds vaker zonder water gewassen. Voor hen geen dagelijkse douche of teiltje warm water; het reinigen van kop en kont met een doekje gedrenkt in iets chemisch, wordt voldoende geacht. Want dat bespaart tijd en dus geld.

    Sprak WA daar in zijn Troonrede schande van? Neen, met geen woord!

    De vorst meldde op opgewekte toon dat de crisis achter ons ligt, dat onze koopkracht stijgt en dat we in ‘een welvarend en aantrekkelijk land leven’. De kabinetsleden hoorden het instemmend knikkend aan en sloegen zichzelf nog eens voldaan op de borst. Maar een dagelijkse douche kan er in dit ‘welvarende en aantrekkelijke land’ voor de zieken, bejaarden en gehandicapten niet meer af. Zelfs geen teiltje lauw water.