article
1.6523004
Boeh!” Plots dook het mannetje op uit de bosschages achter in onze tuin. Strokleurige pruik, rode dopneus, wit beschilderde mond.
Horrorclown
Boeh!” Plots dook het mannetje op uit de bosschages achter in onze tuin. Strokleurige pruik, rode dopneus, wit beschilderde mond.
http://www.pzc.nl/extra/columns/columns-willem-van-dam/horrorclown-1.6523004
2016-10-13T06:00:00+0000
http://www.pzc.nl/polopoly_fs/1.3970197.1473766074!image/image-3970197.jpg
Cultuur,horrorclown,hermes,Wolphaartsdijk
Columns Willem van Dam

Horrorclown

Foto's
1
Reacties
Reageer
    Boeh!” Plots dook het mannetje op uit de bosschages achter in onze tuin. Strokleurige pruik, rode dopneus, wit beschilderde mond.
    Uit zijn linkerooghoek druppelde traag een traan

    „Boeh”, riep hij nogmaals, nu iets harder.
    „Wat doe jíj nou?”, keek ik hem verbaasd aan.
    „Je moet schrikken!”, zei hij op bevelende toon.
    „Hoezo dat?”
    „Zie je dat niet? Ik ben een horrorclown!” En hij zwaaide dreigend met een roestig aardappelschilmesje.
    Ik bekeek het mannetje nog eens goed en toen viel het kwartje:
    „Jij bent Bassie”, zei ik verrast. „Jij bent Bassie van Bassie & Adriaan.”

    Geslagen ging hij op een steen zitten, uit zijn linkerooghoek druppelde traag een traan. Hij begon te vertellen: dat de vraag naar circusclowns tegenwoordig nul komma nul is; dat geen mens meer zit te wachten op een televisieclown; dat cliniclowns steeds vaker als ongewenst personage het ziekenhuis worden uitgeschopt. Moraal van zijn verhaal: in de clownsbranche valt geen droog brood meer te verdienen. En wat denk je? Las hij laatst in de krant dat er een nieuw soort clown is geboren: de horrorclown; een eng type dat met zijn bloeddorstige blik, grote puntige tanden en scherpe klauwen kleine kinderen de stuipen op het lijf jaagt. Hoewel de internationale clownsbond (de World Clowns Association - écht, die bestaat) vreest dat de horrorclown het clownsambacht een slechte naam bezorgt, wordt hij overal gesignaleerd.

    „Ik ben wel dom, maar niet slim”, had Bassie tegen zichzelf gezegd en hij besloot een poging te wagen om als horrorclown aan de kost te komen. Ik heb die Bassie altijd een grote griezel gevonden, maar een horrorclown, nou nee. En dat zei ik hem dus ook.
    Met een zucht stond hij van de steen op en met afhangende schouders verdween hij in de bosjes van de tuin van de buren.
    „Allememachies”, hoorde ik hem mompelen.