article
1.6265013
Donderdag haalde ik bijna de winterhandschoenen tevoorschijn. Het was erg nat en koud. Ik begon maar alvast kaarsen te maken van restjes kerstkaars.
Verrassing
Donderdag haalde ik bijna de winterhandschoenen tevoorschijn. Het was erg nat en koud. Ik begon maar alvast kaarsen te maken van restjes kerstkaars.
http://www.pzc.nl/extra/columns/columns-marleen-blommaert/verrassing-1.6265013
2016-08-15T06:00:00+0000
http://www.pzc.nl/polopoly_fs/1.3970187.1479714189!image/image-3970187.jpg
Museum,hermes,Vlissingen
Columns Marleen Blommaert

Verrassing

Foto's
1
Reacties
Reageer
    Donderdag haalde ik bijna de winterhandschoenen tevoorschijn. Het was erg nat en koud. Ik begon maar alvast kaarsen te maken van restjes kerstkaars. 
    Uit het niets zegt hij: ‘Ik ga vandaag naar het museum’

    Dat is mijn manier om mijn Zeeuwse zuinigheid te botvieren en tegelijkertijd uitdrukking te geven aan mijn behoefte aan licht in donkere tijden. Een lontje gekocht bij Koster in Axel voor 60 eurocent en ik kan weer even vooruit. Meneer B. zit nog met zijn neus in de krant.

    Uit het niets zegt hij opeens: ,,Ik ga vandaag naar het museum. Ga je mee?” Nu zijn er hier niet al te veel musea, dus weet ik meteen welk museum hij bedoelt: ‘het Warenhuis’ in Axel. Ik twijfel want ik vrees een overdosis Axelse klederdracht en klompen, maar mijn Haagse man is zeer geïnteresseerd in cultuurhistorische zaken rond het boerenleven in deze streek. Week in week uit hoort hij geduldig mijn geblaat over het schapen drijven aan dus vind ik dat ik mee moet. Met kittens en kinderen die voortdurend aandacht vragen is het samen ondernemen van dingen sowieso vrij zeldzaam.

    En zo gaan we in de stromende regen naar Axel. We worden vriendelijk verwelkomd en meegenomen door een aardige en deskundige meneer die ons voorgaat naar de rijksmonumenten die onderdeel vormen van het museum. Daar wacht een enorme verrassing. Het woon/warenhuis van de familie Antheunis is op wel heel uitbundige wijze gedecoreerd met plafond- en muurschilderingen in Jugendstil.

    De eigenaar was dan ook meester-decoratieschilder in het begin van de vorige eeuw. Zijn vrouw dreef het warenhuis. De bewoners na hen hebben de schilderingen verstopt onder schrootjes en lagen verf. Met veel geduld en vakmanschap is dat gerestaureerd. Prachtig! Toegegeven, dat zijn de stoffen van de traditionele kleding die er te zien zijn ook. Maar de plafonds en de muren alleen al zijn een omweg waard. Dus allemaal naar het Warenhuis in Axel. Hup.