article
1.6101920
De warmte is zoals dat richting zomer vaak het geval is, klam. De zon wordt gefilterd door een waas van wolken.
Hemels gewas
De warmte is zoals dat richting zomer vaak het geval is, klam. De zon wordt gefilterd door een waas van wolken.
http://www.pzc.nl/extra/columns/columns-marleen-blommaert/hemels-gewas-1.6101920
2016-06-13T05:00:00+0000
http://www.pzc.nl/polopoly_fs/1.3970187.1479714189!image/image-3970187.jpg
Hulst,Taal,Column,Mei,hermes
Columns Marleen Blommaert

Hemels gewas

Foto's
1
Reacties
Reageer
    De warmte is zoals dat richting zomer vaak het geval is, klam. De zon wordt gefilterd door een waas van wolken.
    Als laatste laat het prachtigste gewas zich zien, het vlas

    Het is nog stil in de polder. Er moet eerst nog ontbeten worden voordat ieder zijn strakke fietspakje weer aan mag en er verzameld wordt voor de zondagochtendrit. Een enkele vroege wandelaarster daargelaten is de polder voor mij en mijn hond. Slechts bespied door kraai en ekster nemen we de rust tot ons. Eerst komen we langs de akker met aardappels waar het plantgoed op de natste en laagste delen de overvloedige regenbuien slecht kon verdragen. De wat hoger gelegen stukken schieten wel goed op. Nog even en de nieuwe aardappelen zijn er weer. Verderop staat het graan stevig in rijen opgesteld, groen en sterk op weg naar zijn gouden toekomst. Ook de bieten laten hun tooi zien, zonder opsmuk en tierelantijnen groeien ze traag maar gestaag. Dan loop ik langs een Zeeuwse haag die een klein bosje aan het oog onttrekt. Het leven krioelt daar welig. Ik zie er weinig van maar aan het gedrag van de hond merk ik dat er een hele wereld schuilgaat vol van leven met wonderlijke geuren.

    En dan als laatste op de wandeling laat het prachtigste gewas zich zien, het vlas. Hoe vaak ik het ook al eerder zag, het blijft een prachtig schouwspel. Het groen in dit seizoen is van een teerheid en een zachtheid dat het moeiteloos de meest sombere en donkere gedachtes overschildert en naar de achtergrond drukt. Als dan de zon en het licht ook nog gunstig staan, heel even, gaan de blauwe blommekens open. Het penseel van de bloei vult het zachte groen met duizenden tere toetsen hoopvol blauw. Mijn oog viert feest met mijn hart op een mooie zondagochtend. Het mooiste en één van de oudste gewassen: vlas.

    Ik loop terug naar huis waar mijn uithuizige kinderen ontwaken. Examens en deadlines. Ze slepen zich naar het eind van hun eerste jaar in vreemde steden. Ik zorg. Als alle moeders en al het vlas. Eeuwenoud en van alle tijden.