article
1.6693411
Alsof er een stolp over onze wereld is gezet. Het wintert. Alles en iedereen maakt een pas op de plaats. Zelfs mijn adem stokt als een stoomwolkje boven mijn ochtendwandeling. Grauwe ganzen verderop in de natuurwei langs het Brigdamse Pad volgen mijn bewegingen. Argwanend, waakzaam, ze zullen hun redenen hebben. We wachten.
Vol verwachting
Alsof er een stolp over onze wereld is gezet. Het wintert. Alles en iedereen maakt een pas op de plaats. Zelfs mijn adem stokt als een stoomwolkje boven mijn ochtendwandeling. Grauwe ganzen verderop in de natuurwei langs het Brigdamse Pad volgen mijn bewegingen. Argwanend, waakzaam, ze zullen hun redenen hebben. We wachten.
http://www.pzc.nl/extra/columns/columns-jan-van-damme/vol-verwachting-1.6693411
2016-11-30T06:18:08+0000
http://www.pzc.nl/polopoly_fs/1.5598367.1473765733!image/image-5598367.jpg
dnr
Columns Jan van Damme
Home / Extra / Columns / Columns Jan van Damme / Vol verwachting

Vol verwachting

Foto's
1
Reacties
Reageer
    Alsof er een stolp over onze wereld is gezet. Het wintert. Alles en iedereen maakt een pas op de plaats. Zelfs mijn adem stokt als een stoomwolkje boven mijn ochtendwandeling. Grauwe ganzen verderop in de natuurwei langs het Brigdamse Pad volgen mijn bewegingen. Argwanend, waakzaam, ze zullen hun redenen hebben.
    We wachten.
    De knuffels staan in de aanslag, het muziekje is aangeschaft.

    Het jaar is bijna op. Nog een ruime drie weken hebben we met kortende dagen te maken. Dat is overzichtelijk. Nog vier weken en we mogen weer ongegeneerd een nacht aan flarden schieten en knallen. De lontjes zijn dit jaar kennelijk te kort. Straat, wijk, dorp, stad: overal hangt kruitdamp. Daar moet je maar tegen kunnen, zeggen ze dan.
    We wachten.
    Natuurlijk ook op Sinterklaas. En de kerstboom. Om me heen hoor en voel ik de spanning. En de vertwijfeling. Weer een paar thermosokken of een stropdas? Doe mij maar een flinke fles kwaliteitsvolle bubbels. De kurk mag knallen. Dan hebben we dat oud en nieuw ook meteen in de pocket.
    We wachten.
    De verkiezingsschermutselingen zijn al in volle gang. Echt warm kan ik er nog niet voor lopen. Het wintert, ik zei het al. Dames en heren politici verlaten hun goed verwarmde kantoren, willen contact met u en mij, hun kiezers. Dat wordt echt nog een hele lange gang naar de stembus in maart. Een kwestie van veel geduld en blijven hopen dat je stem dan zal tellen.
    We wachten.
    Op nieuw leven. Tot nu toe schreef ik in dit stukje alleen maar omtrekkende bewegingen. We wachten op hém. Vorige week donderdag was hij uitgerekend. Over tijd dus. Dat mag van de doktoren. Maar niet te lang. We worden grootouders. Vind u dat ook niet voornaam klinken? Grootouder, en dan zo’n klein frommeltje in je armen dat nog een heel leven voor zich heeft. Alle knuffels staan in de aanslag, de bedmuziekdoosjes zijn aangeschaft. In Frankrijk scoorden we een ‘couverture nomade’. Alleen voor dat woord zou je al opa en oma willen worden.
    Jawel kleine man, we wachten.